Piaszczyna — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Piaszczynie leży przed wsią od strony Miastka, przy wylocie drogi do Miastka. Zachowały się fragmenty założenia z drugiej połowy XIX wieku; wojewódzka ewidencja zabytków notuje je jako cmentarz ewangelicki. Benedykt Reszka zalicza go — obok cmentarza w Kramarzynach — do najstarszych na ziemi miasteckiej i pisze, że tutejsze cmentarze istniały w XVII wieku. W 2007 roku stanął tu duży pomnik z głazów polnych z tablicą po niemiecku i po polsku, upamiętniającą dawnych mieszkańców. Piaszczyna (po niemiecku Reinwasser) była wsią z majątkiem rycerskim i siedzibą okręgu urzędowego oraz urzędu stanu cywilnego dla okolicy; przed 1945 rokiem leżała w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Piaszczyna miała nauczyciela i należała do synodu słupskiego. Własnego kościoła ewangelickiego nie miała; należała do parafii w Wałdowie (Waldow) i tam stał kościół parafialny. W 1848 roku, po pożarze we wsi, ekspedycja berlińskich „Berlinische Nachrichten” zbierała datki dla pogorzelców — czterech małorolnych i dwóch chłopów. Zebrane 4 talary i 15 srebrnych groszy przekazano w listopadzie tego roku miejscowemu pastorowi Prochelowi. W 1924 roku jednym z patronów parafii wałdowskiej był radca ekonomiczny Kautz z Piaszczyny. Po 1945 roku wieś przeszła do Polski. Stojący dziś w Piaszczynie kościół katolicki wzniesiono po 1945 roku. Spis powszechny z 2 grudnia 18…