Jasień — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Jasień, po niemiecku Jassen, należał do 1945 roku do powiatu bytowskiego w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze i był siedzibą jednej z pięciu parafii ewangelickich ziemi bytowskiej. Ludność miała w przewadze luterańską, w znacznej części kaszubską: w 1925 roku naliczono tu zaledwie jedenastu katolików. Mieszkańców przybywało nierówno — 162 osoby w 1818 roku, 375 w 1855, 380 w 1885, 296 w 1939. Zachowany szachulcowy kościół wzniesiono w 1699 roku w miejscu kaplicy grobowej rodu von Wussow z 1584 roku; fundatorem był Mikołaj Wawrzyniec von Wussow. Świątynię remontowano w 1810, w latach 1847–1851 i w 1925 roku. Dziś służy rzymskim katolikom jako kościół filialny pod wezwaniem Bożego Ciała i figuruje w rejestrze zabytków pod numerem A-118 z 1959 roku. 📌 Dzieje tej parafii to historia trzech usamodzielnień. Jasień był pierwotnie filią Wielkiego Pomyska (Groß Pomeiske) i obejmował — jak wylicza Ernst Müller — sam Jasień z hutą szkła i Vahrenbruch, Buchwalde, Nową Wieś, Kłosy, Eisenwerk, Atblütte i Steckholz po stronie pomorskiej oraz Charmin z kilkoma osadami po stronie zachodniopruskiej. W 1856 roku ustanowiono tu osobnego wikariusza parafialnego, ale 1 września 1871 roku, a potem od 1877 do 1894, Jasień wrócił pod zarząd Wielkiego Pomyska. Dopiero 1 grudnia 1894 roku zniesiono to tymczasowe połączenie i erygowano własne probostwo; patronat sprawował właściciel dóbr Jasień. 📌 Przejście nie odbyło się gładko. Gdy 17 listopada 1895 roku miał tu wygłosić kazanie duchowny przyj…