Jerzkowice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Jerzkowice, po niemiecku Jerskewitz, były wsią i dawnym majątkiem w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze — choć sąd i urząd stanu cywilnego należały do rejonu bytowskiego: sąd w Bytowie, urząd stanu cywilnego w Czarnej Dąbrówce. Ludność do 1945 roku była niemal wyłącznie ewangelicka: 328 mieszkańców w 1910 roku, 355 w 1933, 319 w 1939. Majątek dzierżyli między innymi Zeromscy — od 1761 roku — a po nich von Natzmerowie i, od 1938 roku, von Zelewscy. 📌 Własnego kościoła wieś nie miała; należała do parafii ewangelickiej w Nożynie (Groß Nossin), której świątynia była jedyną w okolicy. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi Jerzkowice dwoma wierszami, bo dzieliły się na gminę wiejską i obwód dworski: w gminie — pozycja 51, strona 170 — naliczono 78 ewangelików, w obwodzie dworskim, pozycja 220 na stronie 178, dalszych 255 i jednego katolika. Oba wiersze wskazują tę samą parafię w Nożynie, zapisaną frakturą raz jako „Groß Hoffin”, raz „Groß Rosjin”. 📌 Sama parafia nożyńska wędrowała między okręgami: do 1817 roku należała do synodu słupskiego, potem do kołczygłowskiego, a w 1871 roku przeniesiono ją do bytowskiego; kolatorem był właściciel dóbr Nożyno. Drewniany kościół spłonął tam w 1638 roku wraz ze wszystkimi budynkami plebańskimi, a odbudowa ciągnęła się latami. 8 marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, ludność niemiecką ewakuowano i wysiedlono. 🟡 Stanu cmentarza ani jego dokładnego datowania nie ustalono — wymaga sprawdzenia w terenie. 📌…