Jerzkowice — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Jerzkowicach jest nieczynny. Cmentarz leżał około 250 metrów na wschód od ostatnich zabudowań wsi, przy leśnym dukcie. Karta cmentarza z 30 maja 2008 roku opisuje jego zieleń słowami: „Starodrzew w części wycięty, teren cmentarza zarośnięty licznymi samosiejkami drzew”. Stan nagrobków oceniono wtedy jako zły, a drzewostanu jako dobry; naliczono dwadzieścia nagrobków wolno stojących, z których jeden pochodził z drugiej połowy dziewiętnastego wieku. W 2008 roku najstarszy zachowany nagrobek pochodził z 1866 roku i należał do Charlotty Bewersdorf, zmarłej 7 listopada 1866 roku w osiemdziesiątym trzecim roku życia. Jerzkowice, po niemiecku Jerskewitz, były wsią i dawnym majątkiem w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Leżały na jego południowo-wschodnim krańcu: granicą z powiatem bytowskim był wschodni brzeg Jeziora Jasień. Wieś należała do okręgu sądowego w Bytowie, a urząd stanu cywilnego miała w Czarnej Dąbrówce, w powiecie słupskim. Pod koniec XVIII wieku część wsi należała do kapitana Michaela Stanislausa von Zeromskiego, który w 1779 roku dokupił od Puttkamerów ich udziały; jego potomkowie trzymali dobra w 1862 roku. Później majątek przeszedł w ręce von Natzmerów (1893 i 1924), a w 1938 roku — Leona von Zelewskiego. W 1784 roku Jerzkowice liczyły 29 dymów i miały nauczyciela; na należących do dóbr polach Damerow, przy trakcie z Lęborka do Bytowa, blisko rybnego jeziora Łupawsko, powstała kolonia Neu-Zeromin, a z dóbr płacon…