Bochówko — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Bochówku leży w gminie Czarna Dąbrówka. Figuruje w wykazie wojewódzkiej ewidencji zabytków, obok dawnego zespołu folwarcznego. Karta cmentarza z 30 czerwca 2008 roku ocenia stan zachowania krótko: „nagrobki — zły”. W karcie zapisano, że leżał około stu metrów na zachód od zabudowań, bezpośrednio przy drodze leśnej. Cmentarz dzielił się na dwie części: dziewiętnastowieczną, ogrodzoną ciosami kamiennymi, oraz powiększoną w dwudziestym wieku, obwiedzioną betonowym murkiem. Zachowało się wtedy dziewiętnaście wolno stojących nagrobków, a najstarszy pochodził z 1935 roku. Bochówko, po niemiecku Bochowke, a od 29 grudnia 1937 do 1945 roku Hohenlinde, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. W 1784 roku Bochówko liczyło siedem dymów i graniczyło z dystryktem lęborskim. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku mieszkańcy wsi uczęszczali zwykle do bliższej kaplicy w Kozinie (Cosemühl). Bochówko było siedzibą okręgu urzędowego i urzędu stanu cywilnego, do których należały Lessaken i Wutzkow. Był to majątek ziemski — w spisie z 1895 roku obwód dworski; w 1928 roku połączono go z sąsiednim obwodem dworskim Gliesnitz (Gliśnica) w gminę wiejską Bochowke. W Bochówku szkoły nie było; tutejsze dzieci chodziły do szkoły w Wutzkow (Oskowo), należącym do tego samego okręgu. Własnego kościoła wieś nie miała. Do 1909 roku ewangelicy należeli do parafii w Mikorowie (Mickrow), potem do parafii w Rokitach (Groß Rakitt) w okrę…