Karwno — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Karwnie, z XIX wieku, o powierzchni około 0,37 hektara, leży mniej więcej trzysta metrów na zachód od zabudowań; przed 1945 rokiem stało na nim około sześćdziesięciu nagrobków. Dziś jest zaniedbany — zachowały się kamienne obramowania grobów, ogrodzenie i porcelanowe tabliczki inskrypcyjne; żeliwne krzyże zniszczono. W 1784 roku Karwno liczyło 44 dymy i miało nauczyciela. Przy trakcie pocztowym z Berlina do Prus powstała kolonia Neu-Carwen, a z dóbr płacono 114 talarów daniny. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Karwno, po niemiecku Carwen, należało do parafii w Mikorowie (Mickrow) w synodzie słupskim. Karwno, po niemiecku Karwen, a dawniej Alt Carwen, było do 1945 roku wsią w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie było — działała natomiast szkoła i był cmentarz. W szkole w Karwnie uczyli Albert Kuchenbäcker, Heinig i Walter Neumann. Pierwszym znanym pastorem w Mikorowie był David Zelack, ordynowany przez prepozyta Jakoba Hogensee w Słupsku; w spisie pastorów Müller podaje przy nim lata 1570–1616. Podczas wizytacji 25 lipca 1590 roku Zelack był w urzędzie od 23 lat (poprawka Müllera, s. 584), a zmarł 10 lipca 1616 roku. Parafia mikorowska należała pierwotnie do synodu słupskiego, w 1817 roku przeszła do kołczygłowskiego, a w 1871 do słupskiego staromiejskiego; jej filią było Cosemühl, gdzie od 1744 roku stał kościół pomocniczy. Ludność była w przewadze ewangelicka …