Niezabyszewo — cmentarz przy szosie do Bytowa (ewangelicki)

Z Wikipedii (PL)

Drugi, znacznie mniejszy cmentarz ewangelicki Niezabyszewa leży poza wsią, około dwóch kilometrów na północny wschód od niej, na wzgórzu w lesie sosnowym, tuż poniżej szosy do Bytowa. Zajmuje niespełna jedną dziesiątą hektara. Ewidencja konserwatorska datuje go na połowę XIX wieku; widnieje na niemieckiej mapie topograficznej z 1877 roku. Niemiecki inwentarz zabytków powiatu z 1938 roku odnotował przy nim drewnianą bramę z około 1850 roku: trójkątny sosnowy szczyt na dwóch słupach. W szczycie bramy widniał symboliczny obraz dwóch węży, które odwracają się od wieńczącego krzyża. W 1993 roku nie było tu ani bramy, ani ogrodzenia, ani nagrobków — rozpoznano tylko dwie mogiły, a drzewa cmentarza zlały się z okolicznym lasem. Większy cmentarz wsi leży przy drodze do Sierzna; stary plac kościelny z cmentarzem przykościelnym, dziś katolickim, leży w północno-zachodnim narożniku nawsia. Niezabyszewo, przed 1945 rokiem Damsdorf, leży na południowy zachód od Bytowa. W 1387 roku wieś wymieniono po raz pierwszy, a 29 września 1393 roku wielki szafarz bytowski Sypert nadał wiernemu Hermannowi tutejsze sołectwo i czterdzieści włók. W 1784 roku Niezabyszewo leżało pół mili na południowy zachód od Bytowa, nad jeziorem, przy trakcie do Miastka. Mieszkali tu sołtys wolny, dziesięciu gospodarzy, 11 zagrodników (wśród nich kowal), pięciu kolonistów osadzonych na gruntach rozebranego folwarku, karczmarz, luterański nauczyciel i katolicki zakrystian, a także chłop i chałupnik przypisani do katoli…