Czarna Dąbrówka — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Czarna Dąbrówka, po niemiecku Schwarz Damerkow, była wsią szlachecką lokowaną w 1346 roku; przed 1945 rokiem leżała w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. 🟡 W zbiorze dokumentów ziemi bytowskiej zachowało się królewskie potwierdzenie z 30 kwietnia 1670 roku dla trzydziestu łanów „w polu Czarna Dąbrowa w dystrykcie bytowskim”, nadanych niegdyś przez wielkiego mistrza krzyżackiego na dziedzicznym prawie magdeburskim i trzymanych potem przez Dąbrowskich alias Mądrzewskich; utożsamienie tego zapisu z Czarną Dąbrówką opiera się na nazwie i na wskazanym dystrykcie. Kościelnie wieś ciążyła ku Nożynu. Wykaz miejscowości parafii Groß-Nossin u Ernsta Müllera wymienia Schwarz-Damerkow wprost, a sama parafia do 1817 roku należała do synodu słupskiego, następnie do synodu Stary Kolczygłów, w 1871 roku zaś przeszła do bytowskiego; kolatorem był każdorazowy właściciel dóbr nożyńskich. Drewniany kościół w Nożynie spłonął w 1638 roku wraz ze wszystkimi budynkami parafialnymi i odbudowywano go potem przez dziesięciolecia. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął wieś dwoma wierszami: w gminie wiejskiej naliczono 314 ewangelików, w obwodzie dworskim 134 ewangelików i 16 katolików; urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy mieściły się w samej wsi, a nielicznych katolików przypisano do parafii w Lęborku. W 1939 roku spośród blisko siedmiuset mieszkańców katolicy stanowili 3,4 procent. Cmentarz założono w XIX wieku; najstarszy odczytany nagrobek upamiętnia zmarłego w 19…