Obłęże — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Obłęże, po niemiecku Woblanse, to jedna z najstarszych wsi dawnego powiatu miasteckiego, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, wzmiankowana w 1301 roku; przez blisko czterysta czterdzieści trzy lata, do lat 1851–1862, pozostawała w rękach rodu von Massow. Przed 1945 rokiem była wsią ewangelicką i należała do parafii w Barcinie (Bartin) — tam też prowadzono księgi metrykalne. Tam mieściły się urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy, a sąd w Sławnie. Własnego kościoła wieś nie miała; był tylko cmentarz. Mieszkańców przybywało wyraźnie: 193 osoby w 1812 roku, około 800 w 1938, 620 w 166 gospodarstwach w 1939. 📌 Cmentarz założono na planie prostokąta na północ od zabudowań, przy drodze głównej; granice wyznacza naturalne ukształtowanie terenu, podkreślone niewielkim wałem ziemnym. Część od strony drogi, przy wejściu głównym, uporządkowano — z zachowanych fragmentów krzyży, steli i głazów ułożono lapidarium, w którym stoją tablice i krzyże z oryginalnymi inskrypcjami obok nagrobków wykorzystanych wtórnie pod pamiątkowe napisy. ⚠ Do aranżacji użyto jednak tylko części pomników; pozostałe, w tym kilka dobrze zachowanych, zrzucono na jedną stertę w głębi cmentarza, w jednym z narożników. W marcu 1945 roku ludność uciekła 5 marca, Armia Czerwona zajęła wieś około 9 marca, część mieszkańców wróciła 12 marca; wysiedlenia Niemców trwały od 1947 do 1957 roku. Cmentarz uporządkowano w 1998 roku, tworząc lapidarium z siedmiu zachowanych nagrobków. 📌 Obłęże pojawia się też w życiorys…