Cmentarz ewangelicki w miejscowości Darżyno

Z Wikipedii (PL)

Darżyno, do 1945 roku Darsin, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej, w Prowincji Pomorze. Od XV wieku należało do rodu von Puttkamer, w 1684 roku przeszło do von Grumbkow, później do Podewilsów i Boninów. Ludność była niemal w całości ewangelicka i należała do parafii ewangelickiej w Łupawie (Kirchspiel Lupow) w okręgu kościelnym Stolp-Altstadt; własny kościół ewangelicki wzniesiono tu dopiero w 1915 roku, a po 1945 roku przejął go Kościół rzymskokatolicki. Wieś liczyła 428 mieszkańców w 1910 roku, 437 w 1933 i 442 w 1939, gospodarujących wówczas w 104 gospodarstwach. Leży na południe od rdzenia słowińskiego, poza zwartym zasięgiem osadnictwa nad Łebskiem i Gardnem. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi Darsin w dwóch wierszach, bo powiat dzielił się na gminy wiejskie i obwody dworskie. W gminie wiejskiej naliczono 202 ewangelików, 3 katolików i sześcioro innych chrześcijan, w obwodzie dworskim — 216 ewangelików i jednego katolika. Obie części należały do tej samej parafii ewangelickiej w Łupawie. 8 marca 1945 roku wkroczyły do wsi wojska sowieckie. W latach 1946–1947 wysiedlono ludność niemiecką — 270 osób trafiło do Republiki Federalnej Niemiec, 123 do Niemieckiej Republiki Demokratycznej — a Darżyno zasiedlili polscy osadnicy. Cmentarza nie zaznaczono na mapie z 1912 roku, możliwe więc, że założono go później. Leży wśród pól, na zakręcie drogi w północno-zachodniej części miejscowości, po jej wschodniej stronie. Z pierwotnego urządzenia zachowały…