Strzeszewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Strzeszewo, po niemiecku Stresow, było majątkiem rycerskim w powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy mieściły się w Roszczycach, sąd w Lęborku, a wieś leżała przy szosie do Wejherowa. Słownik geograficzny odnotował tu 838 ha ziemi i stan z 1885 roku: 13 domów, 33 dymy i 238 mieszkańców, wśród nich 237 ewangelików i jednego katolika. Dziesięć lat później, w spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku, zapisano w Strzeszewie 195 ewangelików i ani jednego katolika; wiersz stoi w dziale obwodów dworskich, co odpowiada rycerskiemu charakterowi tej posiadłości. Ewangelicy należeli wtedy do parafii w Charbrowie, katolicy do lęborskiej. 🟡 Późniejsze przypisanie wsi do parafii w Zwartowie nie znajduje potwierdzenia w dostępnych źródłach — parafię tę utworzono dopiero w 1901 roku. Około 1905 roku majątek liczył 205 mieszkańców. Własnego kościoła Strzeszewo nigdy nie miało. W lesie na północny zachód od wsi zachowały się dwie sąsiadujące nekropolie ewangelickie: starsza, dziewiętnastowieczna, i młodsza, z początku XX wieku. 🟡 Odczytano na nich tylko jeden nagrobek — Marthy Hoger (1881–1941). W marcu 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono. Dziś cmentarze są silnie zdewastowane: większość nagrobków jest nieczytelna albo rozgrabiona, elementów żeliwnych brak, układ alejek się zatarł. 📌 Wieś nosiła też nazwę kaszubską *Strezézowo* — pod nią wymienia ją Franz Tetzner w wykazie nazw miejscowych ziem…