Wicko — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Drugi cmentarz ewangelicki w Wicku (Vietzig) założony w 1895 roku i uroczyście poświęcony 4 listopada 1895 roku Powstał w miejsce starszej nekropolii przy kaplicy grobowej Wejherów (von Weiher) z 1873 roku, usytuowanej na podmokłym, torfowym terenie, który zmuszał do ustawiania trumien na cokołach, by nie zalewała ich woda. Działkę pod nowy cmentarz odkupiono od Paula Schalka — pierwszą osobą tu pochowaną był, dziwnym zbiegiem okoliczności, jego 13-letni syn. Cmentarz służył mieszkańcom Wicka, Skarszewa, Górek i Poraju. Macierzysta parafia mieściła się w Charbrowie. Posadzone w 1895 roku lipy tworzą aleję wyznaczającą oś nekropolii — lewa strona zajęta jest niemal w całości grobami dorosłych, po prawej, przy wejściu, znajduje się kwatera dziecięca. Na cmentarzu spoczywa ponad sto osób; są tu także mogiły uciekinierów z Prus Wschodnich z lat 1945/46, zbiorowa mogiła żołnierzy niemieckich oraz pochówek dziewięciu osób z trzech gospodarstw spalonych przez wojska radzieckie w marcu 1945 roku Dewastacja rozpoczęła się tuż po wojnie: cmentarz stał się wysypiskiem śmieci, lepsze nagrobki zabierano do przeróbki, metalowe krzyże i elementy ogrodzeń trafiały na złom, większość pomników przepadła. Dzięki staraniom miejscowego miłośnika historii teren o wymiarach około 50×50 m został ogrodzony siatką, oczyszczony z zarośli i utrzymany w dobrym stanie — zachowało się sporo nagrobków i płyt, w tym żeliwne i kamienne tablice oraz nagrobek w kształcie pnia dębu. Po prawej stronie stoi pomnik…