Lędziechowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Lędziechowie (po niemiecku Landechow), w gminie Nowa Wieś Lęborska, założono w 1868 roku na wzniesieniu na północ od wsi; prowadzi do niego droga obsadzona starymi topolami. Granice wyznacza starodrzew, nie ma wału ani muru, nie widać też wejścia. Wymiary cmentarza to około 50 × 30 metrów; teren jest mocno zarośnięty. Żaden nagrobek nie ocalał w całości i nie widać układu kwater; zachowały się pojedyncze podstawy krzyży, fragmenty krzyża z grobu rodziny Fließbachów, dół po ekshumacji i sterta czerwonych cegieł. Wojewódzka ewidencja zabytków prowadzi go jako zabytkowy cmentarz. W 1784 roku Lędziechowo leżało półtorej mili na północ od Lęborka, w dolinie nad strumieniem wpadającym do Łeby. Obok folwarku mieszkali trzej gospodarze i trzech zagrodników; był młyn wodny — razem osiem dymów — i bardzo dobre łąki. Formalnie wieś należała do katolickiego kościoła w Białogardzie, lecz jako wieś gościnna trzymała się kościoła w Janowicach. Z dawnych właścicieli Lędziechowa, mieszkańców tutejszego pałacu, spoczęli tu Carl Fließbach (zmarły w 1896 roku) i jego żona Bianka z domu Fischer (zmarła w 1893 roku). Pochowany jest tu także Heinrich Kreft (1852–1914). Przez Lędziechowo biegła stara droga, która we wczesnym średniowieczu łączyła dwa ośrodki kasztelańskie — Chmielno i Białogardę. 22 maja 1754 roku pułkownik Mikołaj Wojciech Wejher sprzedał Lędziechowo, Osowo i część Leśnic Jerzemu Wejherowi za 60 000 talarów, a kontrakt zatwierdzono w Lęborku 23 września te…