Cmentarz ewangelicki w miejscowości Redzikowo

Z Wikipedii (PL)

Poewangelicki cmentarz wiejski w Redzikowie, po niemiecku Reitz, opisuje Jan Wild. W opisie parafii w Wieszynie podaje on, że cmentarz ewangelicki w Redzikowie pojawił się na mapach w 1935 roku i że do początków lat pięćdziesiątych XX wieku stała na nim niewielka kaplica; obecnie jest to teren zajmowany przez obiekty amerykańskiej bazy antyrakietowej. Wolontariusze projektu „Zapomniane cmentarze gminy Słupsk”, prowadzonego przez Muzeum Kultury Ludowej Pomorza w Swołowie, nie mogli do niego dotrzeć dlatego, że leży na terenie wojskowym. Redzikowo leży cztery kilometry na wschód od Słupska, przy dawnej szosie lęborskiej (Reichsstraße 2); w 2024 roku otwarto tu bazę amerykańskiej tarczy antyrakietowej. Przed 1945 rokiem należało do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Wieś wzmiankowano w 1288 roku, gdy książę Mściwój II potwierdził jej posiadanie norbertankom słupskim; później majątek przechodził między innymi przez ręce rodzin von Katzler i Arnold. W 1784 roku Redzikowo liczyło 16 dymów; przy wsi powstała kolonia Neu-Reitz, a z dóbr Redzikowo i wsi Wieszyno płacono razem 69 talarów daniny. Mieszkańcy należeli do parafii w Wieszynie (Veßin) w synodzie słupskim. Ludność była w przeważającej części ewangelicka — według Pagla w 1925 roku mieszkało tu 14 katolików — a własnego kościoła Redzikowo nie miało; przed 1945 rokiem należało do parafii ewangelickiej w Wieszynie (Kirchspiel Vessin) w okręgu kościelnym Stolp-Stadt, w Kościele unii staropruskiej.…