Nieckowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Nieckowo, po niemiecku Neitzkow, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Metryka sięga XIII wieku: pod nazwą Nesekow wieś nadał w 1227 roku klasztorowi w Białobokach książę Barnim. W czasach nowszych były to dobra rycerskie, wzmiankowane w rękach rodu von Stojentin od 1519 roku, o 627 hektarach roli, z hodowlą bydła rasy holenderskiej; pocztę i stację kolejową miały w Potęgowie. Kościelnie wieś należała do parafii ewangelickiej w Stowięcinie, w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto. Ernst Müller wylicza całą tę parafię w jednym zdaniu — Stojenthin, Gohren, Czierwienz i Neitzkow — i dodaje, że prawo powoływania duchownego dzierżyli wspólnie właściciele tych czterech majątków. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy mieściły się w Skórowie. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujmuje Nieckowo jako obwód dworski o 171 mieszkańcach, wśród nich 169 ewangelikach i dwóch katolikach; nazwę wsi zapisano tam w postaci zniekształconej, którą rozpoznaje się po parafii i okręgu. W 1925 roku mieszkało tu zaledwie trzynaścioro katolików, a w 1939 roku wieś liczyła 301 mieszkańców. Cmentarze są dwa. Starszy, dziewiętnastowieczny, założono na wschód od historycznej zabudowy, na niewielkim wzniesieniu obwiedzionym wałem ziemno-kamiennym; na mapach archiwalnych rysowano go kwadratem, w rzeczywistości ma kształt owalu. Dziś otaczają go prywatne pastwiska, a pasące się bydło oczyszcza teren z samosiewów, dzięki czemu widać częściowo zachowane rzędy nagrobków — ka…