Cmentarz ewangelicki w miejscowości Mosty

Z Wikipedii (PL)

Mosty (po niemiecku Brück, w spisie z 1895 roku Luggewieser Brücke) to osada w dawnym powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Powstała zapewne po 1824 roku, gdy w pradolinie Łeby sypano groblę pod nowy trakt Gdańsk — Słupsk, budowany i przebudowywany do 1830 roku; szosa przekraczała tu Łebę po raz drugi. Jeszcze w 1876 roku teren należał do Lubowidza (Luggewiese) i był niemal niezabudowany. W spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku przysiółek Luggewieser Brücke, część gminy Lubowidz, liczył 12 domów mieszkalnych i 140 mieszkańców. Intensywniejsze osadnictwo rozwinęło się dopiero od 1920 roku. Własnego kościoła ani kaplicy Mosty nie miały. W 1895 roku ewangelicy z Lubowidza należeli do parafii w Dzięcielcu (Zinzelitz), katolicy — do Lęborka, a urząd stanu cywilnego mieścił się w Nowej Wsi Lęborskiej; według danych z 1 grudnia 1905 roku katolicy należeli do parafii w Rozłazinie. W sąsiednim Lubowidzu miejscowa gmina ewangelicka wzniosła w 1909 roku murowany, neogotycki kościół — dziś rzymskokatolicki kościół filialny (rejestr wojewódzkiego konserwatora zabytków podaje wezwanie świętego Stanisława Kostki, wykaz Narodowego Instytutu Dziedzictwa — świętej Anny). W tym samym roku powstał w Lubowidzu cmentarz, który według Marka Drzewieckiego służył obu wsiom, Lubowidzowi i Mostom. Cmentarza ewangelickiego w samych Mostach nie wymienia wojewódzka ewidencja zabytków ani gminny program opieki nad zabytkami z 2016 roku, wyliczający nekropolie poewangelickie w …