Konarzyny — domniemany cmentarz ewangelicki (niepotwierdzony w źródłach)

Z Wikipedii (PL)

Konarzyny, po niemiecku Groß Konarczyn, leżą dziś w powiecie chojnickim, a w czasach pruskich należały do powiatu człuchowskiego (Kreis Schlochau) w Prusach Zachodnich. Kościół katolicki stał na miejscu, a ewangelicy należeli do parafii w Sąpolnie (Sampohl). Konarzynki (Klein Konarczyn) i kilka okolicznych osad należały do tej samej parafii ewangelickiej w Sąpolnie. Ksiądz Panske zapisał, że Konarscy przeszli na luteranizm za przykładem Latalskich, a w 1573 roku działał w Konarzynach predykant Maciej Patritius. W latach 1597–1600 ród wrócił do katolicyzmu. Według Aleksandra Klempa (1994, s. 212) zbór powstał tu prawdopodobnie około 1573 roku i upadł przed rokiem 1629; predykanta autor nazywa Marcinem Patritiusem i podaje, że w 1573 roku został ordynowany ze Słupska do Konarzyn. Benedykt Reszka pisze, że od 1620 roku na parafie dekanatu człuchowskiego zaczęli oddziaływać misjami jezuici z Chojnic, a chojnickie gimnazjum jezuickie kształciło młodzież szlachecką i mieszczańską z tego i sąsiednich powiatów; do 1721 roku wiele miejscowości wróciło do wiary katolickiej. Jako przykład Reszka wymienia Konarzyny. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej notował w *Groß Konarzin* 73 domy mieszkalne i 708 mieszkańców, w tym 234 ewangelików, 454 katolików i 20 osób innych wyznań. Ewangelicy należeli do parafii *Sampohl*; katolicy — do miejscowej parafii; miejscowość miała własny okręg szkolny. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku ujął wieś w dwóch osobnych wierszach, bo w…