Wielka Piaśnica — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Wielka Piaśnica (po niemiecku Groß Piasnitz) to niewielka wieś kaszubska w dawnym powiecie puckim (Kreis Putzig) w Prusach Zachodnich, w rejencji gdańskiej. Spis powszechny z 1885 roku zapisał ją na stronie 64 pod pozycją 16: 97 mieszkańców, w tym 78 katolików i 19 ewangelików. Do 1893 roku była samodzielna, potem stała się przysiółkiem gminy Klein Dommatau (Domatówko); w 1905 roku liczyła 40 mieszkańców. Katolicy należeli do parafii w Mechowie (Mechau). Ewangelicy z Wielkiej Piaśnicy jeździli początkowo do Bolszewa w sąsiednim powiecie wejherowskim — tak zapisano ich przynależność w 1885 roku. Własną parafię dostali dopiero pod koniec stulecia. 📌 Agathon Harnoch opisał to krok po kroku: 19 września 1887 roku Ewangelicka Naczelna Rada Kościelna odkupiła od pana von Lojch plac pod kościół i plebanię w Leśniewie (Leßnau) za 24 000 marek, a 1 października 1888 roku Leśniewo stało się samodzielną parafią. Nabożeństwa odprawiano z początku w plebanii, gdzie stała fisharmonia, a dzwon podarowała parafia w Krokowej. Pierwszym duchownym został 6 czerwca 1888 roku Gustav Müller, który nosił wpierw tytuł pomocnika duchownego dla Bolszewa, Krokowej i Pucka. Parafia liczyła wtedy 485 dusz i notowała rocznie 20 chrztów, trzy śluby, 295 komunikujących i 11 pogrzebów; w jej okręgu szkolnym stały obie Piaśnice, Wielka i Mała, obok Mechowa, obu Domatów i kilkunastu innych osad. Murowany kościół stanął w Leśniewie w 1892 roku; w okresie międzywojennym parafia należała do superintendentury wej…