Władysławowo — cmentarz (mennonickie)

Z Wikipedii (PL)

Władysławowo pod Elblągiem — przed 1945 rokiem *Ellerwald I. Trift* — nie ma nic wspólnego z nadmorskim miastem tej samej nazwy. To osada na terenie XVI- i XVII-wiecznego osadnictwa mennonicko-olęderskiego, dziś w gminie Elbląg, w powiecie elbląskim. Ludność była tu w większości ewangelicka, ale nie w całości: spis z 1885 roku pokazuje wieś liczącą 309 mieszkańców, w tym 256 ewangelików, 15 katolików i 38 osób zapisanych jako „inni chrześcijanie” — a pod tym określeniem urzędnicy pruscy kryli na Żuławach zwykle mennonitów. Ewangelicy należeli wówczas do parafii w Elblągu; 🔴 Harnoch pięć lat później wymienia pierwszą, drugą i piątą Trift Ellerwaldu wśród miejscowości parafii Zeyer, liczącej 4600 dusz, a części pierwszej i drugiej przypisuje do parafii Neuheide. Po mennonitach została w zachodniej części wsi ich nekropolia — cmentarz z licznymi zachowanymi nagrobkami: stelami i tumbami. Wiązał się z mennonickim domem modlitwy w Ellerwaldzie, rozebranym prawdopodobnie po drugiej wojnie światowej. Wspólnota była zorganizowana i piśmienna: gmina mennonicka Elbing-Ellerwald prowadziła własne księgi urodzeń, chrztów, ślubów i zgonów od 1825 roku. 📌 Skąd mennonici wzięli się akurat tutaj, tłumaczy historia elbląska. W 1550 roku „Holendrzy i nowochrzczeńcy” osiedleni na wolności miejskiej Elbląga stali się przedmiotem skargi do króla Zygmunta — że zabierają mieszczanom chleb; król nakazał im opuścić miasto w czternaście dni. Wyszli, ale wielu mieszczan wskazało im siedziby na swoic…