Gać — cmentarz ewangelicki na południe od wsi, z kaplicą grobową

Z Wikipedii (PL)

W Gaci były dwa cmentarze wiejskie. Ten na południe od zabudowań, pośród pól uprawnych, założono na planie prostokąta i wydzielono w nim osobne miejsce na pochówek rodowy: w narożniku południowo-zachodnim usypano sztuczne wzniesienie, a na nim posadowiono murowaną kaplicę grobową, przypisywaną przez autorkę monografii dawnych cmentarzy rodzinie von Zitzewitz. Prowadziła do niej dębowa aleja. Na mapach przedwojennych cmentarz oznaczono skrótem Erb.-Bgr., czyli Erbbegräbnis — grobowiec dziedziczny. Dziś kaplica, nazywana przez miejscowych „trupiarnią”, jest ruiną bez dachu, z otwartą kryptą, i z roku na rok ulega dalszej degradacji. Drugi cmentarz założono na północny wschód od wsi, na skraju lasu. Na północno-wschodnim cmentarzu najstarszy datowany nagrobek pochodzi z 1899 roku. W 1784 roku Gać liczyła 27 dymów; była tu szkoła. Wieś należała do parafii w Zębowie (Symbow) w synodzie darłowskim, a chata Mückenkathen — do parafii w Peest. Brüggemann zaznacza, że Gać „gehörte ehemals zu dem Schlaweschen Kreise, ist aber neuerlich zu dem Stolpschen geleget worden” — należała dawniej do powiatu sławieńskiego, a niedawno przyłączono ją do słupskiego. Parafia w Zębowie podlegała dawniej synodowi w Darłowie, a zarządzeniem królewskiej rejencji w Koszalinie z 2 listopada 1814 roku przyłączono ją do synodu Słupsk-Miasto. Parafia obejmowała Symbow, Reblin, Birkow, Gać, Reddentin i Zitzewitz. Kolatorem był właściciel dóbr Symbow, a w 1912 roku prawo patronatu przysługiwało właścicielom R…