Lębork — cmentarz przy ulicy Kaszubskiej (dziś komunalny)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przy ulicy Kaszubskiej w Lęborku, dawnej Spechtshagener Chaussee, jest dziś czynną nekropolią miasta i okolicznych parafii wiejskich. W ewidencji zabytków figuruje jako cmentarz historyczny, obecnie komunalny. Uchwałą nr 303 Rady Ministrów z 31 grudnia 1973 roku nieruchomość ujętą w wykazie jako cmentarz przy ulicy Kaszubskiej w Lęborku przekazano nieodpłatnie na własność osoby prawnej jednego z kościołów lub związków wyznaniowych (M.P. 1973 nr 57, poz. 325, wykaz, poz. 55); wykaz nie podaje numeru ani granic tej nieruchomości. Z dawnych grobów i pomników zachowały się: grobowiec przedwojennych lęborskich pastorów ze stelą, na której wypisano ich nazwiska, płyta nagrobna duchownego z Wierzchucina, a nad zbiorową mogiłą więźniów obozu Stutthof — obelisk przeniesiony ze starego cmentarza ewangelickiego. W 1526 roku wybuchły w Gdańsku rozruchy religijno-społeczne, a ich przywódca Jakub Hegge wraz z towarzyszami, wypędzony z miasta, schronił się w Lęborku. Zygmunt Stary pisał w czerwcu i sierpniu 1526 roku do książąt Jerzego i Barnima, domagając się wygnania „autora jadowitych dogmatów”. Z Lęborka Hegge przeniósł się do Kołobrzegu i Stralsundu, podsycając ruch protestancki na Pomorzu. Rok później ludność protestancka napadła na dobra biskupa kujawskiego w okręgu lęborskim, a w 1571 roku zaburzenia religijne w ziemi lęborskiej i bytowskiej znalazły oddźwięk na sejmie Rzeczypospolitej. Farę świętego Jakuba ewangelicy użytkowali do 1637 roku (tak Schultz i Lemcke; Ernst M…