Licze — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Licze leżą na wschód od Kwidzyna, przy dawnym trakcie bitym do Suszu, milę od miasta. Wieś miała dwa oblicza: gromadę wiejską i dobra rycerskie. *Słownik geograficzny* opisuje przede wszystkim te drugie — 689 hektarów gruntu, dwadzieścia dwa budynki, w tym dwanaście domów mieszkalnych, szkołę na miejscu i dziedzica nazwiskiem Ludwik Hardt — i wśród ich mieszkańców liczy 220 ewangelików oraz pięciu katolików. Cmentarz należał właśnie do majątku. Leży na południe od wsi, przy drodze do Otoczyna, na niewielkim, wydłużonym ze wschodu na zachód wzniesieniu; od zachodu prowadzi do niego droga wysadzana lipami. 🟡 Ewidencja konserwatorska datuje założenie ostrożnie i dwojako: na wiek XVII, ze znakiem zapytania, albo na koniec wieku XVIII. Obraz wsi ewangelickiej potwierdza spis powszechny z 1 grudnia 1910 roku. Na 205 mieszkańców po niemiecku mówiły 204 osoby, a wśród nich było 190 ewangelików, dwunastu katolików i dwoje innych chrześcijan; po polsku mówiła jedna osoba. Ewangelicy należeli do parafii w Rakowicach, katolicy do kwidzyńskiej. 🔴 Z tym obrazem nie da się pogodzić zapisu przypisywanego Liczom w wykazie gmin z 1885 roku, który miałby wykazać tu 381 mieszkańców, w tym 318 katolików i 63 ewangelików — proporcję dokładnie odwrotną. Dwa pozostałe świadectwa mówią zgodnie o przewadze ewangelickiej. *Źródła: wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego, arkusz gminy Kwidzyn (Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Gdańsku); Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i inny…