Otłowiec — cmentarze ewangelickie

Z Wikipedii (PL)

Ewidencja konserwatorska wykazuje w Otłowcu dwa cmentarze ewangelickie. Z nich jeden leży poza wsią, na północ od zabudowań, po zachodniej stronie drogi do Otłówka, na działce 228/1, a drugi we wsi, po północnej stronie drogi do Osadnik, na działce 35. W drugim z nich, położonym naprzeciw domu numer 33, zachowały się tablice nagrobne. Gminny program opieki nad zabytkami gminy Gardeja na lata 2020–2023 wymienia nieczynny cmentarz ewangelicki z połowy XIX wieku na północ od wsi, po zachodniej stronie drogi do Otłówka; jest czytelny w terenie, zarośnięty, zaniedbany i zachowany szczątkowo. Otłowiec — dawniej Otłowo albo Otłów, po niemiecku Groß Ottlau, a w dokumencie z 1402 roku Otlow — leży w gminie Gardeja, w powiecie kwidzyńskim, dziesięć kilometrów od miasta powiatowego. Według Słownika geograficznego wieś nadał w 1285 roku biskup pomezański — zapisany tam jako Heideryk — Teodorykowi Stango. W 1294 roku rycerz Szymon, który trzymał tu 112 i pół włóki na prawie chełmińskim, odstąpił biskupowi na jego prośbę i za zgodą swoich dzieci — Ottona, Małgorzaty i Katarzyny — czterdzieści włók, choć biskup zadowolił się trzydziestoma. Połowę pozostałych 72 i pół włóki otrzymał potem Gerhard, mąż Małgorzaty, drugą odkupił od spadkobierców, a w tym samym roku dostał na nie nowy przywilej. W zamian miał pełnić jedną konną służbę w lekkiej zbroi w granicach biskupstwa i płacić na świętego Marcina jednego fenika kolońskiego i funt wosku. W 1374 roku w otoczeniu biskupa pomezańskiego Mikoła…