Otłowiec — drugi cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Otłowiec — dawniej Otłowo albo Otłów, po niemiecku Groß Ottlau, a w dokumencie z 1402 roku Otlow — leży w gminie Gardeja, w powiecie kwidzyńskim, dziesięć kilometrów od miasta powiatowego. Wieś nadał w 1285 roku biskup pomezański Heidenryk Teodorykowi Stango. Dziewięć lat później rycerz Szymon, który trzymał tu 112 i pół włóki na prawie chełmińskim, odstąpił biskupowi na jego prośbę i za zgodą swoich dzieci — Ottona, Małgorzaty i Katarzyny — czterdzieści włók, choć biskup zadowolił się trzydziestoma. Połowę pozostałych 72 i pół włóki otrzymał potem Gerhard, mąż Małgorzaty, drugą odkupił od spadkobierców, a w 1294 roku dostał na nie nowy przywilej: w zamian miał pełnić jedną konną służbę w lekkiej zbroi w granicach biskupstwa i płacić na świętego Marcina jednego fenika kolońskiego i funt wosku. W 1374 roku w otoczeniu biskupa pomezańskiego Mikołaja spotykamy Jana z Otłowa. Wieś była ewangelicka niemal bez wyjątku. W 1868 roku stały tu 64 budynki, w tym 36 domów, a wśród 316 mieszkańców było 314 ewangelików i dwoje katolików; na należącym do Otłówka folwarku, w 17 budynkach, mieszkało dalszych 146 osób, z tego 131 ewangelików i 15 katolików. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku naliczył w Otłowcu 263 mieszkańców i wszystkich 263 zapisał jako ewangelików — ani jednego katolika. W spisie z 1 grudnia 1910 roku wśród mówiących po niemiecku było 174 ewangelików i pięciu katolików. Do kościoła jeździło się cztery kilometry, do parafii ewangelickiej w Gardei; parafię katolick…