Wracławek — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Wracławku leży w Wierzbińskim Lesie, na południe od wsi, po południowej stronie drogi do Trumiej. W wojewódzkiej ewidencji zabytków nie podano przy nim ani daty założenia, ani powierzchni. Gminny program opieki nad zabytkami gminy Gardeja na lata 2020–2023 datuje cmentarz na koniec XIX wieku i opisuje go jako nieczynny, nieczytelny w terenie, zalesiony, zaniedbany i zachowany szczątkowo. Wracławek, po niemiecku Warzeln, a w dawnych zapisach Warzlaw (1388), Froczelsdorf (1414) i Warczil (około 1420), to dawne dobra rycerskie na Powiślu, w gminie Gardeja; przed 1920 rokiem był to obszar dworski w powiecie kwidzyńskim (Kreis Marienwerder), w rejencji kwidzyńskiej. Miejscowość wzmiankowano już w 1388 roku, gdy mieszkał tu Piotr. W 1543 roku wymienione są Anna, Urszula i Elżbieta, córki zmarłego Tomasza Czerlińskiego, później pojawiają się Biberszteinowie i Pilchowscy. Topografia Goldbecka z 1789 roku zapisuje Wracławek jako folwark szlachecki należący do Trumiej, o dwudziestu dymach. Według *Słownika geograficznego* pod koniec dziewiętnastego wieku majątek liczył 527 hektarów, w tym 387 hektarów roli, 57 hektarów łąk i 26 hektarów lasu. Majątek należał do rodziny von Rosenberg z pobliskiego Klecewa. Erich Wernicke podaje, że ostatnie lata życia spędziła we Wracławku Anna Magdalena von der Gablentz, teściowa Sebastiana von der Mülbe. Zmarła tu w 1692 roku i została pochowana w kościele w Trumiejach, do którego wieś należała; płytę z herbami położono jej pr…