Nowy Barkoczyn — cmentarz ewangelicki przy drodze do Kościerzyny

Z Wikipedii (PL)

Trzeci cmentarz ewangelicki Nowego Barkoczyna (po niemiecku Neu Barkoschin) leży na pagórku po południowo-zachodniej stronie drogi ze wsi do Kościerzyny, a od północy, po drugiej stronie szosy, sąsiaduje z Jeziorem Barkocińskim. Prowadzi go wojewódzka ewidencja zabytków pod pozycją 26 arkusza gminy Nowa Karczma. Pozostałe dwa to cmentarz przykościelny, ujęty pod pozycją 25 i otaczający dawny kościół ewangelicki, oraz cmentarz w północnej części wsi, pod pozycją 24, graniczący z cmentarzem katolickim. Wszystkie trzy pozycje mają oznaczenie wyznania ewangelickiego. Ewidencja datuje jeden z tutejszych cmentarzy ewangelickich na lata 1841–1960, nie wskazując, którego z trzech to dotyczy; przy pozycji 26 nie podaje daty założenia, powierzchni ani stanu zachowania. W 1772 roku Nowy Barkoczyn był wsią królewską starostwa kościerskiego, a wszyscy jego mieszkańcy byli Niemcami i luteranami. Było tu dwóch wolnych sołtysów z sześcioma włókami, zwolnionych z pańszczyzny przywilejem Nowowiejskiego, dziewięciu chłopów razem z karczmarzem, nauczyciel, dwóch komorników i kowal. W tym czasie wieś liczyła 22¾ włóki. Nowy Barkoczyn był w powiecie kościerskim siedzibą parafii ewangelickiej. Do 1853 roku wspólnota była filią parafii w Szymbarku. W 1865 roku parafia otrzymała własnego duchownego. Kościół szachulcowy ukończono w 1797 roku, a murowany, neogotycki wzniesiono w latach 1891–1897. Spis ksiąg metrykalnych Prus Zachodnich, sporządzony w 1908 roku przez Maxa Bära, notuje przy tutejszej p…