Bartoszylas — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Bartoszylas — dawniej Bartoszów Las, a od 1875 roku urzędowo Fersenau — był wsią królewską, założoną 🟡 w 1621 roku w powiecie kościerskim (Kreis Berent), w rejencji gdańskiej. Urząd stanu cywilnego i obwód administracyjny miały siedzibę w Konarzynach. 🟡 Zapis, jakoby kataster z 1772 roku odnotował Bartoszylas jako wieś zamieszkaną przez Polaków katolików, nie ma oparcia w źródłach zebranych przy tym rekordzie — hasło Słownika geograficznego jest tu bardzo zwięzłe i podaje jedynie powiat oraz parafię katolicką. Warstwa ewangelicka pojawiła się tu późno i pozostała mniejszością — byli to niemieccy osadnicy. W spisie z 1 grudnia 1910 roku wieś liczyła 471 mieszkańców, w tym 120 wyznania ewangelickiego, a niemiecki jako język ojczysty podały 132 osoby. Ewangelicy należeli do parafii w Nowych Polaszkach, katolicy do parafii świętego Marcina w Starej Kiszewie. Kościoła ani kaplicy ewangelickiej we wsi nie było — powstał tylko cmentarz filialny, przypuszczalnie w drugiej połowie XIX wieku. Leży on w zachodniej części wsi, przy drodze do Starego Bukowca, na stoku niewielkiego wzniesienia. 📌 Zachowały się fragment muru oporowego z kamieni polnych i betonowe schody; nagrobków natomiast nie ma wcale, nie ma też starodrzewu. Cmentarz jest nieczynny i zaniedbany. *Źródło: Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 grudnia 1910 roku).*