Liniewo — cmentarz ewangelicki
Lienfelde (do ok. 1904 Groß Liniewo, także Groß Linowo)
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kościerski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz ewangelicki w Liniewie figuruje wyłącznie w ewidencji zabytków. Leży na północ od wsi, na skraju przysiółka Liniewskie Góry, przy dawnym wykopie planowanej linii kolejowej — na wzniesieniu, zadrzewiony, widoczny z daleka. Zajmuje 0,14 hektara na planie prostokąta, z wejściem od południowego wschodu; pierwotnie otaczało go kamienne obwałowanie i szpaler lip, z których zostały fragmenty. Podczas oględzin w 1986 roku naliczono 63 mogiły ziemne i umocnione, siedem nagrobków wolno stojących, sześć płyt i cztery ozdobne ogrodzenia. W części środkowej układ grobów pozostawał czytelny. Zachowało się wiele żeliwnych krzyży i ogrodzeń z napisami. Najstarszy nagrobek pochodzi z 1882 roku — to żeliwny krzyż Carla Hedtkego (1840–1882); odnotowano też groby rodzin Stenzel, Jackel, Papke, Schulz, Freitag i Dofs. Ze względu na liczbę zachowanych nagrobków konserwator wnioskował o wpis do rejestru zabytków, do czego nie doszło; działka numer 183 należy do Skarbu Państwa. Liniewo — po niemiecku Groß Liniewo, a od około 1904 roku Lienfelde — leżało w powiecie kościerskim (Kreis Berent) w rejencji gdańskiej, w Prusach Zachodnich. W 1224 roku książę Świętopełk II potwierdził nadanie, jakie jego ojciec Mestwin uczynił norbertankom w Żukowie — pięć miar miodu rocznie z tej wsi. W 1772 roku właścicielem Liniewa był Ignacy Gotartowski, a administratorem Piotr Albert Łęgowski. We wsi było trzynastu chłopów, siedmiu daników i sześciu komorników, a na pustkowiu Rukostwo (Klein Liniewo) siedzia…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V, hasło Liniewo — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 129–130 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Nachweis über den adligen Grundbesitz und dessen Vertheilung in den Kreisen Berent und Karthaus im Jahre 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 30 (1892), s. 58 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 41 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.