Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1897
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
lęborski
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicka
Garczegorze — kościół (obecnie św. Marii Magdaleny)

Z Wikipedii (PL)

Garczegorze — po niemiecku Garzigar — leży w dawnym powiecie lęborskim, na prawym brzegu Łeby. Dzisiejszy kościół, poświęcony w 1897 roku jako świątynia ewangelicka, to budowla neogotycka, murowana z cegły: korpus na rzucie prostokąta, okna ostrołukowe, w fasadzie rozeta, od strony południowo-zachodniej zakrystia z wieżą zwieńczoną schodkowym szczytem i iglicą, wnętrze dwunawowe, na ponad 400 osób. Po 1945 roku świątynię przejęli katolicy; parafię rzymskokatolicką pod wezwaniem świętej Marii Magdaleny erygowano dekretem z 28 sierpnia 1974 roku. Kościół jest czynny i wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-1720, decyzją SOZ/D-I-5340/9/2000 z 13 grudnia 2000 roku. Ta strona rzeki należała kościelnie do biskupstwa włocławskiego, do pomorskiego archidiakonatu i dekanatu lęborskiego, i to przesądziło o dziejach tutejszej świątyni. Parafia z kościołem pod wezwaniem świętej Marii Magdaleny istniała tu według Franza Schultza długo przed przybyciem zakonu krzyżackiego, a kościół miał patronat królewski; do parafii należały cztery wsie: Garczegorze, Wilkowo, Obliwice i — przynajmniej w części — Rekowo. W drugiej połowie XVI wieku do parafii w Garczegorzu zaliczano Garczegorze, Wilkowo, Kębłowo, część Rekowa i Obliwice. Proboszcz gospodarował czterema włókami, piątą zapisano miejscowemu nauczycielowi. Reformacja weszła na tę ziemię łagodnie. Pierwszym duchownym ewangelickim był tu w 1562 roku Daniel Klock, ordynowany przez Jakuba Hogensee; parafianie niemieccy przeszli prawie wszys…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: