Lubowidz — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki we wsi Lubowidz (niem. Luggewiese), gm. Nowa Wieś Lęborska. Wieś, stara osada słowiańska o nazwie poświadczonej od 1437 r. (lokacja jako wieś chłopska na prawie polskim), w XVI w. częściowo przeszła w ręce szlachty (Mikołaj Wejher otrzymał tu w lenno 7 włók w 1528 r.). Cmentarz założono w 1909 r. — wraz z neogotyckim kościołem — i obsługiwał dwie wsie, Lubowidz i Mosty, stąd jego znaczna powierzchnia ok. 70x20 metrów. Granice wyznaczają droga z niewielkim wałem ziemnym od północy i zachodu oraz droga dojazdowa od południa; sporą część terenu zarastają gęste krzaki, brak starodrzewu. Widoczne są wyraźne ślady dawnych ekshumacji, połamane epitafia oraz prowadzące donikąd kamienne schody (na cmentarzu brak śladów budowli uzasadniającej takie wejście). Pochówki są liczne i różnorodne — od skromnych grobów ziemnych po rodzinne grobowce — pozbawione elementów metalowych. Wśród odnalezionych (2015) nazwisk m.in.: Karl Falk (1862–1928, właściciel), Hermann Natzke (1852–1920), granitowa tablica rodziny Kreft (Johann 1849–1924, Johanna z d. Baumgardt 1854–1919 i syn Wilhelm 1898–1919) oraz Erich Vandreike (1928–1940). W 2015 r. przy pobliskim skrzyżowaniu ustawiono tablicę informacyjną. (na podstawie: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”)