Gdańsk — kościół Świętej Trójcy

Z Wikipedii (PL)

Trinitatiskirche (kościół Świętej Trójcy) na Starym Przedmieściu w Gdańsku — późnogotycka świątynia pofranciszkańska. Franciszkanów sprowadzono do Gdańska w 1419 roku na mocy przywileju papieża Marcina V. Prezbiterium, początkowo samodzielny kościół pod wezwaniem Wieczerzy Pańskiej, wzniesiono w latach 1422–1433; od 1484 roku trwała rozbudowa, w 1495 roku ukończono przebudowę prezbiterium i rozpoczęto korpus trójnawowy, w 1503 roku runęła nawa północna, a prace zakończono w 1514 roku. Do zespołu należy kaplica świętej Anny, dostawiona do klasztoru po 1480 roku i podwyższona w pierwszej ćwierci XVI wieku. W 1555 roku podupadły konwent przekazał kościół i klasztor Radzie Miasta; po utrwaleniu luteranizmu obiekt służył gdańskim ewangelikom, a w klasztorze otwarto w 1558 roku miejską łacińską szkołę teologiczną, przekształconą w 1580 roku w Gimnazjum Akademickie, które działało tu do 1945 roku. Mieściła się tu również pierwsza biblioteka miejska — w 1596 roku włączono do niej dawny księgozbiór franciszkański. Kaplica świętej Anny pełniła funkcję kościoła Polaków: gromadziła polskojęzycznych ewangelików, duchownymi bywali profesorowie gimnazjum, a od 1709 roku ustanowiono osobnego duchownego polskiego. W 1945 roku świątynia została ciężko uszkodzona — prezbiterium w około 80%, nawa główna i kaplica świętej Anny w około 30%. Pierwszą mszę odprawiono w niej 14 czerwca 1945 roku, rekonsekracja nastąpiła w grudniu 1947 roku, a kościół przejęli franciszkanie; dawny klasztor zajmuje Mu…