Wyspa Sobieszewska / Sobieszewo — kościół ewangelicki (Bohnsack)

Z Wikipedii (PL)

Kościół ewangelicki w Sobieszewie (po niemiecku Bohnsack). Świątynia nieznanego pierwotnie wezwania istniała tu prawdopodobnie już w XVI wieku (odnotowana w aktach wizytacji biskupa Rozdrażewskiego z 1583 roku) i została przejęta przez luteran. Duchowni luterańscy są tu poświadczeni od 1590 roku. Budowla o konstrukcji szachulcowej, sześcioosiowa, na rzucie prostokąta, kryta dachem dwuspadowym z karpiówki. W latach 1683–1687, za pastora Petera Rechoviusa, przeprowadzono gruntowną przebudowę w duchu baroku: dobudowano wieżę i nowy chór dla organów. W 1689 roku zawieszono dzwon odlany przez Absalona Witlowskiego (przelany w 1702 roku). Nowy ołtarz sprawiono w 1741 roku, kaplicę dobudowano w 1745 roku, ambonę w 1771 roku. Renowacje przeprowadzono w 1823 i 1845 roku po zniszczeniach huraganu 1818 i powodzi 1840 roku. W 1945 roku zbór częściowo rozebrano — materiał zużyto na budowę schronów dla Wehrmachtu — a częściowo uległ zniszczeniu wskutek ostrzału artyleryjskiego (wieża, kruchta, dachy, chór, galerie, okna i drzwi). W lipcu 1946 roku świątynię przekazano saletynom; 1 stycznia 1947 roku erygowano parafię rzymskokatolicką pod wezwaniem Matki Bożej Saletyńskiej, a 5 października 1947 roku kościół konsekrowano, wiążąc to z objawieniami w La Salette. 🟡 Uzasadnienie rocznicowe się nie liczy: objawienia miały miejsce 19 września 1846 roku, więc setna rocznica wypadła w 1946, i to we wrześniu. Sama data konsekracji może być prawdziwa — powód podany w źródle wymaga sprawdzenia. Budowl…