Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1818
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
tczewski
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicka

Z Wikipedii (PL)

Gniew, po niemiecku Mewe, leży na wysokim lewym brzegu Wisły, przy ujściu Wierzycy. Do 1920 roku było to miasto powiatu kwidzyńskiego (Kreis Marienwerder), co potwierdza indeks Gemeindelexikonu Prus Zachodnich z 1885 roku. Kościoła ewangelickiego już nie ma; po świątyni pozostała tablica pamiątkowa przy cmentarzu komunalnym, dawnym cmentarzu ewangelickim. Historia Gniewu jest starsza od kościoła ewangelickiego o pół tysiąclecia. Miasto było grodem książąt pomorskich, Sambora II i Wracisława II, potem siedzibą konwentu krzyżackiego z komturem, a za rządów polskich starostwem, które trzymali między innymi Jan Sobieski i Stanisław Leszczyński. Kościół parafialny pod wezwaniem świętego Mikołaja miał ufundować około 1204 roku książę Sambor I, uposażając go między innymi dziewięcioma włókami roli przy mieście; autentyczności dokumentu erekcyjnego nowsi badacze zaprzeczali już w XIX wieku. Według kroniki Harnocha z 1890 roku już przed Reformacją tutejszy proboszcz musiał sprzyjać Ewangelii, bo w 1506 roku Peter Wilmann, prepozyt przy kościołach świętego Jerzego i świętego Jana w Toruniu, prosił go o zbiórkę na rzecz ubogich waldensów. Za pierwszych wyznawców Ewangelii w Gniewie, po niemiecku Mewe, uważa się duchownych Stephana von Lübena (1538), Jacoba Danka (1561) i Oswalda Arenda (1569); publiczne nabożeństwo ewangelickie wprowadzono około 1545 roku w kościele świętego Mikołaja, a 9 lipca 1570 roku król Zygmunt August nadał tutejszym ewangelikom przywilej religijny. Pierwszym st…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: