Subkowy — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Subkowy (po niemiecku Subkau) to rdzennie polska i katolicka wieś kociewska w dawnym Kreis Dirschau, w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie. Parafia rzymskokatolicka świętego Stanisława istnieje tu od 1301 roku i była własnością biskupów włocławskich. Po pierwszym rozbiorze, w 1772 roku, wieś przeszła pod panowanie pruskie; w latach 1920–1939 znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej, na obszarze zwanym korytarzem, od 1939 do 1945 roku pod okupacją niemiecką, a po wojnie w Polsce. Ludność rosła nierówno — 381 osób w 1818 roku, 1126 w 1869, 1055 w 1905 i 1497 w 1943; 🟡 dla żadnego z tych czterech lat nie zachowało się rozbicie wyznaniowe. Zachowało się natomiast dla roku 1885. Spis powszechny z 1 grudnia wykazał w Subkowach 1134 mieszkańców, w tym 986 katolików i 145 ewangelików (Gemeindelexikon dla prowincji Prusy Zachodnie, powiat Dirschau, strona 28, pozycja 30); 🟡 troje mieszkańców spis zostawił bez przypisania do wyznania. Ten sam wiersz mówi, dokąd chodziła do kościoła mniejszość: do parafii ewangelickiej w Rudnie (Rauden). Byli to protestanci Kościoła krajowego, luteranie i unijni — potomkowie Niemców z czasów pruskich — i po nich został osobny cmentarz, dziś opisywany w ewidencji jako „poniemiecki (dawny ewangelicki)”, przy ulicy Spółdzielczej, na działce 342/2. 📌 Wieś należała od czasów książęcych do biskupów kujawskich, a w tutejszym kościele odbywały się diecezjalne sobory duchowieństwa pomorskiego. Kaplicę biskupią na folwarku wspomina dokument lokacyj…