Osice — kościół (dawniej ewangelicki)

Z Wikipedii (PL)

Osice, po niemiecku Wossitz, leżą na Żuławach Gdańskich, w dawnym powiecie Danziger Niederung — do 1920 roku w prowincji Prusy Zachodnie i rejencji gdańskiej, w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku, a od 1939 do 1945 roku w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Wieś nadał w 1308 roku Władysław synom Unisława, dwa lata później przejął ją zakon krzyżacki, a w 1552 roku Zygmunt odnowił jej przywilej na 41,5 włóki. Kościół wzniesiono w czternastym wieku w konstrukcji szkieletowej, na przełomie czternastego i piętnastego wieku przemurowano, a wieżę w pruskim murze dobudowano w 1767 roku przy okazji rozbudowy. W czasie Reformacji świątynię przejęli ewangelicy — pierwszego pastora odnotowano w 1573 roku — i Osice stały się siedzibą samodzielnej parafii, która w spisie z 1 grudnia 1885 roku obejmowała prócz samej wsi jeszcze cztery sąsiednie osady żuławskie. Miejscowi katolicy należeli do parafii w Giemlicach. Według „Słownika geograficznego” w 1868 roku wieś liczyła 415 mieszkańców: 225 ewangelików i 190 katolików. Świątynia służyła luteranom, a po 1817 roku wiernym Kościoła unijnego, aż do 1945 roku; potem przejął ją Kościół rzymskokatolicki i jest dziś świątynią filialną pod wezwaniem świętego Antoniego Padewskiego. O ciągłości tutejszej wspólnoty najlepiej mówi lista duchownych, którą Efraim Praetorius prowadzi dla kościoła „Zu Wossitz” w dziale „Im Werder”: Jan Lado (1573–1593), Mikołaj Meuselius (1594–1597), Andrzej Gitreus, zwany też Chytreusem (1597–1602), Krzysztof Dü…