Kobylnica — kościół ewangelicki (Kublitz)

Z Wikipedii (PL)

Kościół w Kobylnicy (dawniej Kublitz) wznieśli ewangelicy w 1555 r., w miejscu starszej, średniowiecznej świątyni, po której pozostała masywna, otynkowana wieża; barokowy hełm zwieńczono w 1781 r., a wnętrze ozdobił ołtarz ambonowy i charakterystyczna dla zborów luterańskich empora z prospektem organowym. Dzieje miejscowości splotły się z możnym rodem von Puttkamerów, którego kryptę umieszczono pod ołtarzem; w 1612 r. księżna Erdmuta odłączyła kobylnickich ewangelików od słupskiej parafii mariackiej i powołała osobną parafię, uposażając ją własnym kapitałem, a pierwszym proboszczem został ks. Erazm Janicke z Czarnego koło Człuchowa (1612–1655). Odtąd parafia trwała w unii personalnej z luterańską parafią zamkową w Słupsku, ciesząc się przed nią nieformalnym pierwszeństwem – w pierwsze dni wielkich świąt główne nabożeństwo odprawiano najpierw właśnie w Kobylnicy. Tuż przed końcem wojny, za zgodą radzieckiego komendanta, świecki kaznodzieja Paul Scharnofske jeszcze przez pewien czas głosił kazania pozostałym mieszkańcom, lecz po ich wyjeździe życie zboru wygasło. Do czerwca 1945 r. kościół pozostawał luterańskim domem Bożym, a 15 sierpnia 1945 r. został rekonsekrowany na świątynię rzymskokatolicką.