Zagórzyca — kościół ewangelicki (Sageritz)

Z Wikipedii (PL)

Pierwszy kościół w Zagórzycy, po niemiecku Sageritz, odnotowano już w 1284 roku — była to drewniana świątynia, w której głoszono Słowo po niemiecku. Reformacja objęła te strony po postanowieniach sejmu trzebiatowskiego z 1534 roku, a Sageritz było wsią królewską w domenie słupskiej, więc prawo obsadzania parafii należało do panującego. Najstarszy znany tutejszy proboszcz, Johann Driese, miał w lipcu 1590 roku za sobą 29 lat służby, objął więc urząd około 1561 roku; jeden z jego osiemnastowiecznych następców, Michael Müller, sprawował jednocześnie urząd duchownego przy kościele zamkowym w Słupsku. Gdy około 1820 roku drewniany kościół spłonął od uderzenia pioruna, w latach 1830–1844 wzniesiono dzisiejszą murowaną budowlę, po części z kamienia pozostałego po dawnym zamku. Pierwotnie była to prosta bryła bez wieży; wieżę dobudowano w 1903 roku, a zakrystię już po wojnie. Z ewangelickiego wyposażenia pamięć przetrwała o pozłacanym kielichu komunijnym z 1603 roku ze scenami ukrzyżowania, zaginionym w 1945 roku, o cynowej misie chrzcielnej z 1681 roku oraz o trzech dzwonach — jeden nosił napis „Christian Tim Anno 1661”, inny przetopiono w czasie pierwszej wojny światowej. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał w Zagórzycy 573 ewangelików, ani jednego katolika i 12 Żydów, a przy wsi — własną parafię ewangelicką. W 1936 roku zbór liczył blisko dwa tysiące wiernych. Wśród dziewiętnastu znanych proboszczów, od około 1561 roku do 1945 szczególne miejsce zajmuje Annemarie Winter,…