Krępa — cmentarz wiejski (ewangelicki)

Z Wikipedii (PL)

Wiejski cmentarz ewangelicki w Krępie (Krampe) założono w XIX wieku — tablica przy wejściu mówi o połowie stulecia — i otoczono wałem kamienno-ziemnym. Zajmuje około 5110 metrów kwadratowych, a najstarszy zachowany nagrobek granitowy pochodzi z 1882 roku. Służył mieszkańcom wsi oraz właścicielom majątku, rodzinom Breyerów i Genthów; większość grobów zdobiły żeliwne krzyże. Co do jego położenia źródła nie mówią jednym głosem: inwentaryzacja umieszcza go po prawej stronie drogi do Płaszewka przy ulicy Leśnej, monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego — w północno-zachodniej części wsi, w sąsiedztwie dawnej zabudowy gospodarczej folwarku. Krępa leży na południe od Słupska; przed 1945 rokiem należała do powiatu słupskiego (Kreis Stolp) w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Słownik geograficzny odnotowuje ją jako dobra rycerskie w rękach rodu Święców w XIII i XIV wieku. W 1313 roku synowie wojewody Święcy — Piotr, hrabia Nowego, oraz Jan i Wawrzyniec — oddali wieś w lenno Gotfrydowi Bülowowi i Gerardowi Ketelhodtowi. W 1329 roku Jesko, hrabia na Sławnie, sprzedał ją zakonowi krzyżackiemu, a w 1347 roku oddał zakonowi na pełną własność. Po sporze z księciem Bogusławem X Krępa stała się w 1496 roku lennem von Puttkamerów. W 1784 roku Krępa liczyła 21 dymów i była wcielona do kościoła Świętego Piotra na Starym Mieście w Słupsku. Do dóbr należał też tak zwany młyn łosiński (Loßinsche Mühle) nad potokiem Bisterbach, wcielony do parafii w Sierakowie (Zirchow); mieszkańcy Ło…