Krępa — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Krępa, po niemiecku Krampe, leży na południe od Słupska; przed 1945 rokiem należała do Kreis Stolp w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Słownik geograficzny odnotowuje ją jako dobra rycerskie w rękach rodu Święców w XIII i XIV wieku. 🔴 Powtarzana w opracowaniach wzmianka z 1313 roku i przejście wsi w 1347 roku na własność zakonu krzyżackiego nie znajdują potwierdzenia ani w monografii cmentarzy powiatu słupskiego, ani u Müllera, ani u Schultza; przywilej komtura gdańskiego dotyczy innej Krępy — kaszubskiej, w dawnym powiecie lęborskim, wytyczonej 11 grudnia 1382 roku. Późniejszy rodowód dóbr jest dobrze udokumentowany: ród von Puttkamer sprzedał Krępę w 1844 roku rodzinie Breyer, a przez małżeństwo potomkini przeszła ona na własność rodziny Genth. Mieszkańcy byli w większości ewangelikami — w 1925 roku naliczono tu jedenaścioro katolików — i należeli do parafii przy kościele świętego Piotra w Słupsku, bo własnego kościoła ani kaplicy Krępa nie miała. Spis z 2 grudnia 1895 roku zapisał wieś dwoma wierszami: w gminie wiejskiej 169 ewangelików i 1 katolika, w obwodzie dworskim 361 ewangelików i 4 katolików, razem więc 530 i 5. W 1939 roku wieś liczyła 344 mieszkańców. Cmentarzy było dwa. Rodowy, niewielki, leży na południe od założenia parkowego przy dzisiejszej ulicy Leśnej, gdzie stał pałac wzniesiony najpewniej jeszcze przez von Puttkamerów; spoczęli na nim ostatni właściciele wsi, a na głazie narzutowym pełniącym funkcję kamienia nagrobnego wyrzeźbiono herb rodu Gen…