Reblinko — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Reblinku założono na południowy zachód od wsi, nieopodal zabudowań, przy drodze biegnącej równolegle do głównej drogi wiejskiej, na skraju lasu. Jest to cmentarz wiejski, nie rodowy — rodowy cmentarz właścicieli, rodziny von Zitzewitz, leży w sąsiednim Reblinie; kościoła w samym Reblinku nie było. Zachowało się wiele kamiennych postumentów z fragmentami wyłamanych krzyży żeliwnych. Jeden z krzyży wskazuje pochówek z 1898 roku — ma prostą formę, obwódkę z dekoracji „koralikowej” i płaskorzeźbę dwóch gałązek palmowych. Jest też niewysoka kamienna stela o dekoracyjnym zwieńczeniu na mogile Agaty Albrecht, zmarłej 15 lutego 1934 roku. Reblinko, po niemiecku Neu Reblin, było niewielką kolonią, wydzieloną i nazwaną tak dla odróżnienia od Reblina. Leżało w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze, około 11 kilometrów na południowy zachód od Słupska. Spis z 2 grudnia 1895 roku wykazuje Reblinko jako przysiółek (Neu Reblin, siedem budynków i 60 mieszkańców) obwodu dworskiego Reblin w powiecie sławieńskim, w okręgu urzędowym Reddenthin; sądowo wieś podlegała Słupskowi. Wieś należała do ewangelickiej parafii w Zębowie, po niemiecku Symbow, w okręgu kościelnym Słupsk-Miasto Kościoła unii staropruskiej. W Zębowie kościół parafialny był ewangelicki od 1535 do 1945 roku. W marcu 1945 roku rejon zajęła Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlano do lat 1956–1957. Dziś Reblinko jest niewielką miejscowością rolniczą. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 …