Łebień — kościół ewangelicki (Labehn)

Z Wikipedii (PL)

Łebień — po niemiecku Labehn — był do 1945 roku wsią z majątkiem w powiecie lęborskim, zamieszkaną w większości przez ewangelików, i siedzibą parafii, która obejmowała także sąsiednią Białogardę. 📌 Parafię Białogarda-Łebień utworzono w 1890 roku, a jej siedzibą został właśnie Łebień — mimo że Białogarda była miejscowością znacznie starszą, z kasztelanią sięgającą 1209 roku. Zadecydowała kolejność budowy: tutejszy kościół poświęcono 16 października 1891 roku, a białogardzki dopiero w 1902. W 1940 roku parafia liczyła około 3 200 wiernych, a należało do niej kilka okolicznych wsi. 📌 Poświęcenie kościoła w Łebieniu wypadło w tygodniu bez precedensu: między 13 a 18 października 1891 roku poświęcono w powiecie lęborskim trzy nowe świątynie — 13 października w Godętowie, 16 w Łebieniu i 18 w Ciekocinie. Wszystkie trzy wyrosły z tej samej decyzji, podjętej po wizytacji generalnej w 1887 roku, gdy uznano, że tutejsze parafie są za rozległe. Kościół jest murowany, neogotycki, orientowany, z wieżą od zachodu. 🔴 Rok jego budowy bywa podawany jako 1882, co nie godzi się z datą poświęcenia i z całą chronologią powstawania tej parafii; monografia powiatu prowadzi Łebień wśród parafii utworzonych w 1890 roku, z kościołem poświęconym w 1891. Katolicy przed 1945 rokiem należeli do parafii w Lęborku. Wiosną 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, ludność niemiecką wysiedlono, a ich miejsce zajęli polscy osadnicy. Poewangelicki kościół przejęli katolicy — dziś jest to kościół parafialny pod w…