Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1891
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
lęborski
Typ
Kościół / zbór
Denominacja
ewangelicka
Łebień — kościół ewangelicki (Labehn)

Z Wikipedii (PL)

Łebień, po niemiecku Labehn, był do 1945 roku wsią z majątkiem w powiecie lęborskim, zamieszkaną w większości przez ewangelików, i siedzibą parafii, która obejmowała także sąsiednią Białogardę. Kościół jest murowany, neogotycki, orientowany, z wieżą od zachodu; poświęcono go 16 października 1891 roku. Po 1945 roku przejęli go katolicy — dziś jest to kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski; parafię erygowano w 1981 roku. W 1379 roku komtur gdański Siegfried Walpot von Bassenheim, nadając Łebień Hermannowi Volczerowi na prawie chełmińskim, ustalił zarazem dochody proboszcza. Według Franza Schultza kościół w Łebieniu był przed Reformacją filią Białogardy; także w drugiej połowie XVI wieku stał tu kościół filialny tamtejszej parafii. W wizytacji z 13 grudnia 1686 roku zapisano: „katolików w tej wsi nie ma żadnych”. Drewniany kościół filialny świętego Michała, obity gontem od dołu po szczyt, nie miał ani wody chrzcielnej, ani Najświętszego Sakramentu, ani żadnych paramentów. W kościele nabożeństwa odprawiano rzadko, a plebanii i domu dla bakałarza nie było. W 1784 roku Łebień leżał milę na północ od Lęborka, przy dwóch jeziorach. Mieszkali tu sołtys wolny, dziewięciu gospodarzy i trzech chałupników-budników, a obok kościoła stała plebania katolickiego proboszcza lęborskiego. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Łebień, po niemiecku Labehn, liczył szesnaście ognisk (domostw) i miał kościół rzymskokatolicki, w którym naboż…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: