Łowcze — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Łowcze (po niemiecku Jägerhof) to niewielki przysiółek Kębłowa Nowowiejskiego (Kamelow) w dawnym powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Miejscowi nazywali go po prostu górnym albo małym Kębłowem. Należy do młodszych osad powiatu, powstałych w XVIII lub XIX wieku, i przez całe swoje dzieje nie miał samodzielności komunalnej. Tuż na południe przebiegał stary szlak handlowy z Gdańska do Szczecina; w księgach finansowych Lęborka z 1875 roku odnotowano tu karczmę. Wedle indeksu na 1 grudnia 1905 roku ludność ewangelicka Kębłowa, a z nią Łowcza, należała do parafii ewangelickiej w Garczegorzu (Garzigar), katolicka do Lęborka, a urząd stanu cywilnego mieścił się w Nowej Wsi Lęborskiej. 🟡 Wielkości samego przysiółka nie udało się zakotwiczyć: w dostępnym odczycie wykazu gmin opartego na spisie z 2 grudnia 1895 roku nazwa Jägerhof powraca przy kilku powiatach pomorskich i żadnego z tych zapisów nie da się bezspornie przypisać powiatowi lęborskiemu. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie było. Zmarłych chowano na cmentarzu ewangelickim leżącym na wzgórzu w połowie drogi z Kębłowa Nowowiejskiego do Łowcza — to jedno założenie, opisywane raz pod nazwą jednej, raz drugiej z tych osad. Marek Drzewiecki, który je obszedł, oszacował obszar cmentarza na około 70 na 40 metrów i opisał dwie bramy: południową od strony Łowcza i północną od Kębłowa, obie zachowane w postaci filarów, przy czym do północnej wiodły kamienne schody. Osada została zajęta przez wojska radziec…