Rokity — kościół (Groß Rakitt)
Groß Rakitt
- Rok powstania
- 1911
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- bytowski
- Typ
- Kościół / zbór
- Denominacja
- ewangelicko-augsburska
Z Wikipedii (PL)
Rokity — po niemiecku Groß Rakitt — leżą w gminie Czarna Dąbrówka; do 1945 roku należały do powiatu słupskiego. Tutejszy kościół pochodzi z początku XX wieku. Po 1945 roku świątynię przejął Kościół rzymskokatolicki, nadając jej wezwanie świętego Andrzeja Boboli. Niewielki zbór ewangelicki przez dziesięciolecia współużytkował kościół, a nabożeństwa odprawiano także w sali modlitw na plebanii. Strona diecezji pelplińskiej podaje, że parafię w Rokitach erygowano w czerwcu 1951 roku, a jej główną świątynią jest kościół pod wezwaniem świętego Andrzeja Boboli. W 1784 roku Rokity liczyły 38 dymów i miały nauczyciela; do dóbr należał folwark Philippsruhe, a właściciel współsprawował patronat nad kościołem w Mikorowie. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Rokity nie miały kościoła — wraz z Rokitkami (Klein Rakitt) należały do parafii w Mikorowie (Mickrow) w synodzie słupskim. Spis z 1885 roku wykazał w Rokitach 285 mieszkańców: 261 ewangelików, 8 katolików i 16 Żydów. Ewangelicy z Rokit należeli wówczas do parafii w Mikorowie, a we wsi nie było kościoła. Decyzja o budowie zapadła na wizytacji generalnej w 1891 roku. Według księgi duchownych Ernsta Müllera z 1912 roku od 1894 roku posługiwali w Rokitach wikariusze: Fritz Bock (1894–1895), Max Kamrath (1895), Paul Lentz (1895–1897), doktor filozofii Samuel Plantiko (1897–1900), Wilhelm Gabler (1900–1901), Otto Dibbelt (1901–1905) i Otto Sendler, wikariusz od 1905 roku, który 1 sierpnia 1909 roku został pierwsz…
Źródła zewnętrzne
- Kwerenda internetowa atlasu z 18 czerwca 2026 roku — kwerenda webowa
- Rokity (Czarna Dąbrówka) — Wikipedia (de) — audyt workflow
- Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze – miejsca i ludzie”, Informator Parafialny Parafii EA w Słupsku — opracowanie
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX, hasło „Rokity” — źródło drukowane
- „Kirchliches Amtsblatt” konsystorza ewangelickiego prowincji Pomorze, roczniki 1869–1943 — organ urzędowy
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern”, cz. II, t. 2, Stettin 1784, s. 986 — źródło drukowane
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 995–996 — źródło drukowane
- „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 171 — źródło drukowane
- „Der Reichsbote” (Berlin), 4 września 1906 roku, s. 13 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal) — źródło drukowane
- „Der Reichsbote” (Berlin), 23 lutego 1912 roku, s. 10 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal) — źródło drukowane
- E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, cz. II, Stettin 1912, s. 504, 506–507, 584 — źródło drukowane
- „Verzeichnis der evangelischen Pfarrstellen, Kirchen und Kapellen … der Provinz Pommern”, [Stettin, ok. 1923], Reg.-Bez. Köslin, Synode Stolp: „Groß-Rakitt, Kr. Stolp. 1907 S.” — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.