Nadziejewo — dawny kościół ewangelicki (Hansfelde)

Z Wikipedii (PL)

Wieś dostała pierwszy znany przywilej w 1374 roku z ręki komtura człuchowskiego Henryka von Grobitz i nazywała się wtedy Hammiswalde. Sołtys Piotr Heyneman otrzymał siedem włók wolnych wraz z sołectwem, cztery włóki przeznaczono dla proboszcza, a pozostałe sześćdziesiąt cztery rozdzielono między osadników na prawie chełmińskim. Kościół był tu parafialny; gdy zniemczeni osadnicy przyjęli luteranizm, przyłączono go jako filię do Czarnego. Według wykazu duchownych ordynowanych przez prepozytów słupskich, zachowanego w rękopisie od 1574 roku, z którego wyciąg ogłosił w 1905 roku Hermann Freytag, pod koniec XVI wieku kościół miał duchownego luterańskiego. Joachima Fabriciusa ze Słupska ordynowano 11 marca 1591 roku na pastora kościołów w Hansfelde i Domslaff, czyli w Nadziejewie i Domisławiu. Dzisiejsza świątynia jest szachulcowa — konstrukcja ryglowa, oszalowana deskami. Na chorągiewce iglicy widnieje data 1753, a gmina Czarne datuje odbudowę na 1755 rok i wiąże ją ze wsparciem księdza Marcina Teofila Brossa, ówczesnego proboszcza Czarnego. W schematyzmie diecezjalnym zapisano poświęcenie kościoła 17 listopada 1754 roku. Nosił wtedy — jak i dziś — wezwanie świętego Andrzeja Apostoła i pozostawał pod patronatem prywatnym dziedzica Czarnego. Kościół jest bezwieżowy, salowy, z trójbocznie zamkniętą częścią prezbiterialną, obok stoi wolnostojąca dzwonnica, a teren przykościelny pełnił pierwotnie funkcję cmentarza. Z wyposażenia zachowały się między innymi barokowy ołtarz z kurdybano…