Chojnice — kościół i szpital św. Jerzego (epizod ewangelicki 1555–1618)

Z Wikipedii (PL)

Szpital i kościół przyszpitalny świętego Jerzego stały na Przedmieściu Gdańskim, przed Bramą Kamienną. Fundacja pochodzi z czasów wielkiego mistrza Winrycha von Kniprode, sprawującego urząd w latach 1351–1382; dokładnego roku nie znamy. Wraz z kościołem powstały szpital i cmentarz. 📌 Fankidejski opisuje budowlę dokładnie: wzniesiono ją w konstrukcji ryglowej, pokryto dachówką, a w małej wieży wisiał jeden dzwon. Wewnątrz była posadzka ceglana i sufit z desek, a w rzeźbionym, złoconym ołtarzu stała pięknie wykonana figura świętego Jerzego. W obszernym szpitalu mieszczono licznych ubogich; początkowo chodzili oni co dzień na modlitwę do pobliskiego kościółka, a duchowny z fary przybywał tu z mszą tylko od czasu do czasu. 📌 Zmienił to mieszczanin Marcin Ditlef, który w 1385 roku ufundował przy świętym Jerzym osobną posadę wikarego, zatwierdzoną przez wielkiego mistrza Konrada von Zöllnera. Zachowany dokument erekcyjny wylicza jego obowiązki: codziennie odprawiać mszę w kaplicy, udzielać sakramentów chorym i ubogim oraz odprowadzać zmarłych do grobu; za to miał 10 grzywien rocznie i mieszkanie stale przy kaplicy. Po przyjęciu przez radę miejską wyznania augsburskiego w 1555 roku kościół znalazł się — obok fary i świętego Ducha — w rękach ewangelików i pozostawał w nich przez ponad sześćdziesiąt lat. Gdy w 1616 roku katolicy odzyskali farę, archidiakon zażądał także obu kościołów szpitalnych. 🔴 Dekretem starosty człuchowskiego Jana Weihera z 1 marca 1618 roku proboszczowi chojni…