Chojnice — kościół Ścięcia św. Jana Chrzciciela (epizod luterański 1555-1616)

Z Wikipedii (PL)

Gotycki kościół farny pod wezwaniem Ścięcia świętego Jana Chrzciciela należy do najstarszych świątyń Pomorza. 🔴 Metryka budowli nie jest zgodna: przyjmuje się zwykle lata 1340–1360, natomiast Jakub Fankidejski powtarza starszą tradycję, według której mury stawiał książę Sambor w latach 1203–1205. Gdy w połowie XVI wieku Reformacja dotarła do Chojnic, na wyznanie augsburskie przeszli zarówno burmistrzowie i rajcy, jak i ogół mieszczan, tak że wszystkie tutejsze kościoły wraz z kaplicą zamkową znalazły się w rękach luteran. Opuszczony klasztor i kościół augustianów, ogołocony z wyposażenia, rozebrano. Zdaniem historiografii niemieckiej Reformacja zwyciężyła w mieście w ciągu zaledwie pięciu lat, między rokiem 1545 a 1550, a pełnej legalizacji zboru luterańskiego dokonał król Zygmunt August w 1555 roku. W tle tych wydarzeń pozostaje pamięć o zabitym w 1555 roku na cmentarzu katolickim proboszczu księdzu Schnitskim oraz o pasie parafii ewangelickich, które jeszcze długo otaczały miasto: w Chojniczkach, Krojantach, Jeziorkach i Nowej Cerkwi. Fara pozostawała w rękach protestantów przez sześćdziesiąt lat, do 1616 roku, gdy odebrano ją luteranom. Największą w tym zasługę mieli, jak zapisał Fankidejski, Jan Dorengowski, proboszcz chojnicki i oficjał kamieński, oraz jego rodzony brat, sędzia tczewski, mający swój pomnik w prezbiterium; ta sama rodzina ufundowała później chojnickich jezuitów, oddając im dobra Dorengowice, Moszczenicę, Angowice i 18 włók w Niedźwiedziu, oraz bursę dla…