Rozdział AX: Relacje z odbudowy Kościoła (po 1945)

Fragment wspomnień pierwszych duchownych.

“Przyjechałem do Gdańska w 1946 roku. Mój kościół – Christuskirche we Wrzeszczu – stał pośród ruin. Okna wybite, ale mury całe.

Zacząłem od znalezienia kilku protestantów. Byli – rozproszeni, zagubieni, ale byli. Polacy z różnych stron, Mazurzy, kilku Ślązaków.

Pierwsze nabożeństwo odprawiliśmy w zniszczonej sali. Może dwadzieścia osób. Śpiewaliśmy psalm 23 – ‘Pan jest pasterzem moim’.

Potem było łatwiej. Władze dały nam kościół we Wrzeszczu. Zaczęliśmy odbudowywać – duchowo i materialnie.”

Fragment wywiadu z [inicjały A.S.], ur. 1950.

“Moi rodzice byli ewangelikami – mama z Mazur, tata z Poznańskiego. W Gdańsku czuli się obco – tu wszyscy byli katolikami lub przybyszami.

Parafię pamiętam jako ciepły, bezpieczny świat. Pastor znał każdego po imieniu. W niedzielę było może sto osób – ale znaliśmy się wszyscy.

Na konfirmację dostałam od babci biblijkę – po polsku, przedwojenną. Mam ją do dziś.”