5. po Trojcy Swietej

# 5. po Trójcy Świętej # Zrodlo: https://youtu.be/Ma6EcC3_HLw # Data nabozenstwa: 2023-07-09

Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. "Łaską zbawieni jesteście przez wiarę i to nie z was, Boży to dar". Tym słowem apostoła Pawła, zapisanym w liście do Efezjan, witam was drodzy wszystkich bardzo serdecznie w piątą niedzielę po Trójcy Świętej. Witam serdecznie wszystkich parafian, wszystkich gości, tych, którzy odpoczywają podczas wakacyjnej przerwy tutaj u nas na Pomorzu. Witam tych, którzy łączą się z nami przez internetową transmisję. I wszystkim życzę piątą niedzielę po Trójce Świętej Bożego błogosławieństwa, radości ze spotkania z Bożym Słowem, wysławiania Boga naszym śpiewem i pokrzepienia darami, które odnajdziemy w Komunii Świętej.

Niech Pan nas przez to nabożeństwo wszystkich prowadzi. Zaśpiewajmy pierwszą z naznaczonych pieśni. Zdjęcia i montaż Dzień za niebłym przyjaźni, Dzień za ludzi, którzy są, Dzień, że nareszławę w rado, Odpoczony nas. Dzień mi, za bieżu prawa do życia, Dzień mi, za miście w pracy wej, Dzień mi, że wziąć w grze i w grze i w grzechach, Noc mi zgromiony. Dzień za Ciężu i Boga, Dzień za Ciężu. Cześć i życia, Kto! Dzięki za cudowne słowo, Które, co dzień żyje! Dzięki, że na tą postawę, Dzięki, że na nasz duchami!

Dzięki, że przez kłopotę pochłasz Wielki za Twoją wierną miłość, Wielki za moje łaski dali, Wielki, że Boga w głośno śpiewa, Wielki składam Ci. Zdjęcia i montaż Wysławiajcie Pana, bo dzień jest dobry. Zdjęcia i montaż Zdjęła Pana, Boż i znało na ułynie Róg. Podosławieni, które sprzejdą prawa, Wszelkie prawa zastrzeżone, jak się znowu. Pójdź, za wielkliwość. Chwała, jedneńcie, Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętem. Jak my położono, jak jest i jak lecz, na bielik wieku, Amen. Zdjęcia i montaż Chwała Bogu na wysokościach.

Na wysokościach Bogu Cześć, Widzieli łasce lewego, już tam nie muszę swój mieć. Mądź mi podewra z czerwą, Ruchowo, Mamy, Bóg rasta I w oku już bez czerwych rach, Módlmy się. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, Ty powołujesz nas do społeczności uczniów Syna swojego, i chcesz, abyśmy byli głosicielami Jego Ewangelii. Prosimy Cię, niechaj Duch Twój rozproszy mroki i grzechów naszych, umocni nas w poznaniu prawdy i odwagą napełni nasze serca. Prosimy, wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, W Duchu Świętym, Pocieszycielu naszym.

Amen. Słuchajmy się teraz we fragment pierwszej Księgi Mojżeszowej, gdzie w rozdziale 12 wierszach od pierwszego do czwartego czytamy takie słowa. Pan powiedział do Abrama, wyjdź ze swego kraju, z miejsca swojego urodzenia i z domu swego ojca do ziemi, którą ci wskażę. A sprawię, że powstanie z Ciebie wielki naród i będę Ci błogosławił. Rozsławię Twoje imię i staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy Tobie błogosławią, a tych, którzy Cię przeklinają, będę przeklinał. W Tobie będą błogosławione wszystkie plemiona ziemi.

I Abram wyruszył, jak mu Pan polecił, a Lot poszedł razem z nim. Tyle jest słów Starego Testamentu. Błogosławieni są ci, którzy słuchają Sła Bożego i strzegą Go. Alleluja! A lekty czytam z pierwszego listu do Koryntian, gdzie w rozdziale pierwszym od osiemnastego do dwudziestego piątego wiersza zapisane są takie słowa. Nauka krzyża jest bowiem głupstwem dla tych, którzy dążą ku zagładzie. Natomiast dla nas, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Bożą. Jest przecież napisane, wytracę mądrość mądrych i rozum rozumnych obrócę wniwecz.

Gdzie mędrzec? Gdzie nauczyciel prawa? Gdzie badacz tego wieku? Czy Bóg nie uczynił głupstwem mądrości tego świata? Skoro bowiem z pomocą mądrości świat nie potrafił poznać Boga w jego mądrości, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszonej nauki zbawić tych, którzy wierzą. Toteż, gdy Żydzi domagają się znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, głupstwem dla pogan, a dla tych, którzy są powołani, zarówno dla Żydów, jak i Greków, Mesjaszem, mocą Boga i mądrością Boga.

To przecież co głupie u Boga, jest mądrzejsze niż ludzie, a to co słabe u Boga, jest mocniejsze niż ludzie. Bądź pochwalon, Panie Jezu! A teraz złączmy się ze wszystkimi wierzącymi nami. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzepion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny.

Amen. Amen, Amen, Amen. Zdjęcia i montaż O Bońcy, Synu Bóg Świętym, Oczony jest w krwi niechwe, Boże Cię skupy zaliczony, O Lód, co się świetnie zwie, by nic o Was w nim dla mnie jest, bych o nocy jak nie możec. Śmiał Boże Bóg, Kropny z tym święci w Twoim czarach, I damy wciąż chwały zrób, Tyś czuł uświętym, wędne czyść, i nam ociębą przyrzekły. Jak zarodzi wielkości zamej i dosłuprzeństwa złożył śród. Przyrzekłem zostać tą lasnośćem, Masz rogry moje, zamknie grób. Żadań z niska, myże pleśne, i wiesz, niej nam obarzy.

O Bożemu ze strony Twojej, że wiedziałeś co mnie tak, a gdyby wiałiałeś, że słomić dajmie chrześciwie gruzada, czyńcą do wioski, gdzie jest ten, Ty, że w Duchie uszczerze się, podaje w Tobie przywnał odpocz, z duchem oraz ciałe stry, a połóż Dziecku do wierności, I Niemiejo wiece wiecze złe, niech na żar dobra mojej chwili, niech w niej skórze bóg weździ. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga i społeczność Ducha Świętego, niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Siostry i bracia, słuchajmy się teraz w tekst Ewangelii według przekazu św.

Jana, gdzie w rozdziale 1 wierszach od 35 do 51 odnajdujemy takie słowa. Na zajutrz Jan ze swoimi dwoma uczniami stał na tym samym miejscu. Kiedy zobaczył przechodzącego Jezusa powiedział, oto Baranek Boży. Jego dwaj uczniowie usłyszeli jak to mówił i poszli za Jezusem. Gdy Jezus się odwrócił i zobaczył ich idących, zapytał, czego szukacie? Oni zaś odpowiedzieli, rabi, to znaczy nauczycielu, gdzie mieszkasz? Powiedział im, chodźcie i zobaczcie. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka i tego dnia pozostali u niego.

A działo się to około godziny dziesiątej. Andrzej, brat Szymona Piotra, był jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli zabijali. Zostań. Odszukał on najpierw swojego brata Szymona i powiedział do niego, znaleźliśmy Mesjasza, to znaczy Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. Jezus zaś spojrzał na niego i powiedział, ty jesteś Szymon, syn Jana. Ty będziesz się nazywał Kepas, to znaczy Piotr. Na zajutrz Jezus chciał pójść do Galilei. Spotkał Filipa i powiedział do niego, pójdź za mną. A Filip był z Betsajdy, z miasta Andrzeja i Piotra.

Kiedy Filip spotkał Natanaela, oznajmił mu, znaleźliśmy tego, o którym napisał Mojżesz w prawie i prorocy. I w tym roku, Jezusa, syna Józefa z Nazaretu. Natanael jednak zapytał, czy z Nazaretu może być coś dobrego? Filip odpowiedział, chodź i zobacz. A gdy Jezus ujrzał nadchodzącego Natanaela, powiedział, oto prawdziwy Izraelita, którym nie ma podstępu. Wtedy Natanael zapytał: Skąd ty znasz? Jezus zaś odpowiedział: Zanim Filip ciebie zawołał, widziałem cię pod drzewem figowym. Wówczas Natanael oznajmił: Rabbi, ty jesteś synem Boga, ty jesteś królem Izraela.

Jezus natomiast zapytał: Czy wierzysz dlatego, że powiedziałem, widziałem cię pod drzewem figowym? Zobaczysz jeszcze większe rzeczy. I dodał, zapewniam, zapewniam was. Ujrzycie nad Synem Człowiecznym otwarte niebo i aniołów Boga wstępujących i wstępujących. Prosimy Cię Panie, abyś teraz to słowo pobłogosławił w naszych sercach, abyś przemawiał do nas tak jak wtedy do tych ludzi w Galilei. Amen. Drogi zborze, siostry i bracia w Panu. Tematem piątej niedzieli po Trójcy Świętej, niedzieli, którą przeżywamy, jest zbawienie z łaski przez Jezusa.

I dlatego hasłem tygodnia, który rozpoczęliśmy, jest właśnie słowo Pawłowe z Listu de Efezjan. Tak ważne dla naszego reformatora, księdza doktora Marcina Lutra. Paweł napisał, łaską zbawieni jesteście przez wiarę i to nie z was Boży to dar. To jest właśnie prawda nauki o usprawiedliwieniu, którą głosiło starożytne chrześcijaństwo, a którą na nowo reformacja zapisała na swoich sztandarach i hasłach. Solafide sola gratia. Zbawieni jesteśmy z łaski, przez wiarę, nie z nas Boży to dar. To wyznanie w sposób szczególny zostało zapisane w Konfesji Augsburskiej, w artykule czwartym, mówiącym o usprawiedliwieniu.

gdzie cytowane są w pewnej parafrazie słowa z Pawłowego Listu do Efezjan. I my dzisiaj patrzymy na naukę o sprawiedliwieniu z perspektywy Ewangelii św. Jana. Janowa Ewangelia była tą ulubioną spośród czterech, której uwagę największą poświęcił swej egzegetycznej pracy nasz reformator z Wittenbergi. Jan pewne rzeczy inaczej pamięta niż pozostali trzej autorzy tzw. synoptycznych Ewangelii. Dyktował on swoim uczniom swoje świadectwo już jako sędziwy człowiek. I pewne rzeczy ukazał inaczej w bardzo głębokim, chrystologicznym kontekście.

My dzisiaj koncentrujemy naszą uwagę w końcówce opowieści o Janie Chrzcicielu, tym, który prowadzi ludzi do Jezusa, którego nazywa Bożym Barankiem. I dalej to o nas. O uczennicach i uczniach Chrystusa, którzy najpierw idą za głosem Jana Chrzciciela, widząc, że jego świadectwo jest prawdziwe, a później zostają przyjęci przez Jezusa i powołani. Jan w swojej opowieści jako ewangelista jest bardzo oszczędny. Poznajemy bowiem tożsamość tylko jednego z dwóch uczniów Jana Chrzciciela. Jest on wymieniony jako Andrzej, brat Szymona.

Ta druga osoba pozostaje dla nas tajemnicza. Tradycja mówiła, że Jan sam o sobie nie chciał pisać, Inni mówili, że to może był Filip albo nie wiadomo kto jeszcze. Wiemy, że Jan, syn Zebedeusza, według Ewangelii synoptycznych bowiem przynależał do grona pierwszych powołanych uczniów. Jan Szciciel był znanym nauczycielem. Miał swoich uczniów, którzy podążali za jego dość nieschematyczną drogą, tak to ujmijmy. I składa świadectwo o Jezusie, nazywając Go Barankiem, Przypocząłem. Oto Baranek Boży, tak powiedział Jan, który chrzcił nad Jordanem.

I gdy dwaj uczniowie usłyszeli te słowa w kontekście poprzednich wydarzeń, decydują się pójść za Jezusem. Widzą w tych słowach o Baranku Bożym coś szczególnego. Baranek to zwierzę składane w ofierze w jerozolimskiej świątyni. To oznacza, że ta misja Jezusa będzie połączona właśnie z Jego ofiarą. I w tym zostaje również ukazany Jego boski charakter, bo to nie jest baranek wybrany przez ludzi, ale baranek Boży, czyli wybrany przez samego Boga jako ofiara. ofiara. Uczniowie decydują się. I to jest różnica między przekazem Jana, a tym, który odnajdzie mu synoptyków.

Gdy dwaj uczniowie usłyszeli, poszli za Jezusem. To była jakby ich inicjatywa i dopiero potem następuje jakże ważny dialog Ewangelii. I Jezus pyta, czego szukacie? I to jest pytanie skierowane właśnie do nas. Czego my szukamy, przychodząc do Kościoła? Czego szukamy, gdy otwieramy rano z Biblią na co dzień? Czego szukamy? Czego szukacie, pyta się nas Jezus, gdy mówimy do Niego w modlitwie. Różne są nasze odpowiedzi. Ale czy ktoś z nas odpowiedziałby tak, jak Andrzej i ów drugi uczeń? Nauczycielu, gdzie mieszkasz?

Gdzie jest Twoje miejsce? Tu na ziemi? Czy w niebie? Gdzie jest to miejsce na ziemi, w którym Gdzie jesteś związany? Gdzie mieszkasz? Jezus odpowiada, chodźcie i zobaczcie. To zaproszenie do doświadczenia. Nie do filozoficznych przemyśleń w nawiązaniu do słów Pawłowego Listu do Koryntian, mówiących o mądrości ludzkiej. ale do doświadczenia wiary. Oni poszli, zobaczyli, gdzie mieszka i pozostali u niego. To szczególne doświadczenie. Widzieć i mieszkać. W Ewangelii Jana rozpoznajemy kilka płaszczyzn. Płaszczyznę ziemską, fizyczną i tą głębszą, duchową.

Jako człowiek oczywiście zaprosił ich jako gospodarz do domu, gdzie mieszkał i pozostali u niego, tak jak było to w zwyczaju w tamtych czasach, że uczniowie przebywali w domu swego nauczyciela. Oni przyjmują jego zaproszenie, pozostają na noc, według egzegetów, Możemy domniemywać i iść tym tropem, że ta godzina była już godziną późną, 10, czyli według naszego kalendarza 16. Niemożliwe było, by obidwaje wrócili do swoich domów przed zachwadnięciem zmierzchu, dlatego odnajdują u Jezusa bezpieczne schronienie.

I to jedno pytanie, to jedno zaproszenie zmienia ich życie, sprawia, że ci dwaj zostawiają wszystko, co mieli. Patrzą odtąd w zupełnie innej perspektywy. Doświadczają uczniostwa, braterstwa, przyjaźni. Czegoś, co zupełnie zmienia ich spojrzenie na świat. Ich życie, ich miejsce zamieszkania i sposób patrzenia na świat. To wywołuje konsekwencje. Owi dwaj zaczynają działać. Andrzej idzie do swego brata i zaprasza go do bycia uczniem Jezusa. Mówi, znaleźliśmy Mesjasza Chrystusa, czyli Pomazańca. I Szymon jest prowadzony do Jezusa.

Tym razem to Jezusa, Jezus jest tym, który działa. Mówi do Niego, Ty jesteś Szymon, syn Jana, Ty będziesz się nazywał Kephas, to znaczy Piotr, Petrus, czyli skała. Ta relacja Jana jest zupełnie inna od tej, którą odnajdziemy u Mateusza, gdy to Piotr wyznał Szymon. Tyś jest Chrystus, Syn Boga Żywego i wtedy został nazwany właśnie tak. Jan zapisał, to była wyłączna inicjatywa Jezusa. Jezus wkracza w ludzkie życie i daje nam nowe imiona, czyli nową tożsamość. Od tego momentu jesteśmy kimś. Tak wierzymy, że jest właśnie z chrztem.

Wraz z chrztem świętym stajemy się chrystianoi, ochrzczonymi chrześcijanami, tymi, którzy przynależą do Chrystusa. Tak jak Szymon, Piotr, tak jak Andrzej i później Filip i Natanae. Jezus idzie więc dalej, spotyka Filipa i mówi, pójdź za mną. I Filip idzie. I on zaprasza następnego, kolejnego ucznia. I tak inicjatywa człowieka, inicjatywa Boga, współdziałanie, działanie Ducha Świętego sprawia, że buduje się krąg uczniów. Krąg tych, którzy zdają pytanie i którzy słuchają Jezusa pytań. I wciąż są konfrontowani z pytaniem, czego szukacie, czego szukam, czego szukasz w społeczności Kościoła.

I Jezus powoli odpowiada na te pytania. Odpowiada Natanaelowi, mówiąc, że widział Go, gdy ten się modlił, że On jest Bogiem wysłuchującym nasze modlitwy. I zapewnia nas, że ujrzymy takie rzeczy, których nawet sobie nie wyobrażamy. Otwarte niebo i aniołów Boga wstępujących i wstępujących. Podążanie za Jezusem i przebywanie. W przypadku tych pierwszych uczniów prowadzi przede wszystkim do rozpoznania Jego boskości. Do tego, że On jest prawdziwie tym posłanym przez Boga. Tym, który wysłuchuje naszych modlitw, który rozumie nasze potrzeby, który stawia sam nam pytania, które są tak istotne dla naszej egzystencji.

W bliskości Jezusa zwyczajne, najzwyklejsze słowa i działania nabierają zupełnie nowego, głębszego sensu i znaczenia. Stają się pytaniami fundamentalnymi, pierwotnymi, zmieniającymi naszą egzystencję czy wręcz tożsamość. Nie tylko Szymon Piotr jest osobą, której imię zostało nadane przez Jezusa. Każdy z nas w chrzcie zostaje nazwany Bożym Dzieckiem. Dlatego w chrzcie tak przed całym zborem na głos wypowiadamy imię człowieka, który staje się odtąd człowiekiem chrystusowym, chrześcijaninem, obdarzonym łaską Bożą i wiarą.

I w tej wierze wciąż stawiającym pytania, szukającym i chcącym otwierać oczy, by widzieć. Chodźcie i zobaczcie. Zobaczcie Bożą łaskę, Jego moc, Jego miłość. Podążajcie za Nim, gdyż On do każdego z nas dzieruje to zaproszenie. Chodźcie i zobaczcie. Pójdźmy więc i zobaczmy, kim On jest. Amen. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za to słowo do nas dzisiaj adresowane. Za to, że wspominamy sobie dzisiaj doświadczenie naszej wiary. doświadczenia spotkania z Tobą, gdy czujemy Twoją łaskę i moc Twego usprawiedliwienia.

Prosimy Cię, daj byśmy doświadczali tego w naszej codzienności. Amen. Wsiądźmy Drodzy, dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu kancelaryjnego, zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi, czynna jest Biblioteka Etos. Zapraszamy również po nabożeństwie do sali De Vory na spotkanie przy kawie i herbacie. Nasz najbliższe nabożeństwo odbędzie się za tydzień, odwiedźmy. Po zwykłej porze o godzinie 10. Nieustannie zapraszamy do odwiedania naszej strony parafialnej oraz w sposób szczególny do zbierania informacji o tym, co się dzieje w Kościele i w naszej parafii na parafialnym profilu na Facebook.

Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum i chajsze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Stoi, ochwałe, Dzieci śluwę, Zejdzie jak płośnić, Niekiedy ulepy, Pobal podzielę. Oby mi pożegł, Duch Pachy znowy na, Oby mi pożegł, Trzymam Cię Twojej rach, Błogosław, słodzim, Memu siłowa. Chorodź, Panie, o Jezus, Panie, On małe swój, wierząc w święce, Rady wielolnej, Rzeczniosło dziennej! On Tój starze, My wierum i woli, A Tary roli.

Osi, Panie, w niej tej ciałości, Duchem prawdziwej zmienia swój kadości. Niech odbył wioski, niech odbył wioski. O, Cześć wierdów, Na ony na osią, na te zinie kocha, Płaskę grześniko, wieczą moja stoka, lecz mi zameza, lecz zamej przychane, cud moich ślame. Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, chcemy dzisiaj przystąpić do społeczności stołupańskiego. Dostać wzmocnieni cudownymi darami, ciałem i krwią Chrystusa. Chcemy uczynić to jako pojednanie z Bogiem i z ludźmi.

A to właśnie otrzymujemy w spowiedzi świętej. W pokucie, która jest przede wszystkim świadomością naszej grzeszności. Jest rozpoznaniem naszej niedoskonałości, przyznaniem się do naszych błędów, grzechów, złych słów, złych czynów czy niepotrzebnych myśli. To wszystko teraz możemy przedłożyć Bogu, chcąc się poprawić i przebaczając innym. A Pan przebacza nam nasze grzechy wtedy, gdy prawdziwie pokutujemy. Ale każe przypomnieć wszystkim zatwardziałym, niepokutującym, że grzechy są im zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty.

Wykorzystajmy więc to miejsce i ten czas, by pojednać się z Bogiem i z ludźmi. Spowiadajmy się Panu, Bogu Naszemu, tak się podnos. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przemocie, i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i świętego umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdego z was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz. Żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę, wierzę.

I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zjazduję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Muzyka Gdyby są Cieca pożeli, idziemy na was, na was nowej chwili, miłości w oscy czas, Był to mać się w ten sam, że jak w tym uciek, włożmy sobie wiedź, że iść z nas się bada. Wszystko przyjecie w rzeku, w bezwlejów i bezwór, odwija się z powodu, z miłości uchwały. on pan zostawia z Tobą a nam i szkli miłości by pan zmiotami nie daj się stawić przystądziej o przez scelem załóżmy zbytny wios O nas zesun, wdech się nie wdzi, jest i wadze się na nas, na nie wie wstę, jak wdze się nie wdzi, Muzyka Pan, niech będzie z wami, Wznieście swe serca, Zdroszimy Jezusa.

Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, Wszechmogący Ojcze wiekuński, Boże. Zawsze i na każdym miejscu dziękowali przed Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty, święty, słysza szan, a niechło ci święta, a niechło ci święta, Święty Boże, święty mocny, święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci. Wieczerze świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy. Panie Jezusa, pójdę w Panię, Wysłaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy. I wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn. Syn Jezus Chrystus, Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakoi my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest Królerstwo i moc i prawa na dzieci wieku. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękował, przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było podwieczerzy, wziął i cielik, a podziękowa przydał nim, mówiąc: "Pierzcie, pijcie z niego wszyscy!" Ten kielik jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechu.

To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże, Ojcze nasz Niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwalę. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi bieżącymi mogli obchodzić wielką uczkę radości w Twoim Królestwie.

Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. W ranku W ranku Muzyka Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Muzyka Dziękujemy Ci, Wszechmogący i miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego.

Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami. i wszystkimi. Boże łaskawy, przed Tobą otwieramy nasze serca i jako uczniowie Syna Twojego Jezusa Chrystusa dziękujemy Ci, że możemy mieć społeczność z Tobą i wielbić święte imię Twoje. Nie jesteśmy godni tak wielkiego wyróżnienia. Świadomi win naszych upadamy na kolana przed Twoim majestatem i prosimy Cię pokornie. Przebacz nam winy nasze, oczyść z grzechów i napełnij poprzez kazanie okrzyżowanym Chrystusie, mocą zbawienia, wiarą i pokojem.

Prosimy Cię pokornie, Panie. Niechaj światło Ewangelii rozproszy mroki naszych serc, I świeci wszystkim ludziom, których Ty chcesz zbawić. Naucz nas być rybakami ludzi, świadkami Syna Twojego, wiernymi szafarzami tajemnic Twoich. Przez Ducha swojego kieruj naszymi krokami, abyśmy nie upadli. A jeśli zbłądzimy, abyśmy w Jezusie Chrystusie odnaleźli drogę do Ciebie. Prosimy Cię, Panie, zachowaj nas w jedności wiary i w miłości, przez którą zespoleni z Tobą pragniemy Ci służyć w pokoju i radości serca. Prosimy Cię, byś Ty sam usuwał wszelką pychę i egoizm naszych serc, aby Twoje królestwo szerzyło się między nami i umacniało przez zwiastowanie słowa Twojego.

Prosimy Cię, pobłogosław Kościół swój na ziemi, biskupów i wszystkich szafarzy tajemnic Chrystusowych, aby przez ich służbę umocniona została wiara dzieci Twoich. Dziękujemy Ci za dzieło Tygodnia Ewangelizacyjnego w Dzięgielowie. Daj by i w tym roku przyniosło ono plon w postaci nowych sług i służby. urzędnic w Twojej winnicy. Prosimy Cię, Panie, za nasze domy i zakłady pracy, za tych, którzy pracują i odpoczywają. Daj, byśmy niezależnie od tego potrafili każdego dnia odnaleźć drogę do Ciebie i ciągle odpowiadać przed Tobą na pytanie, czego szukamy.

Daj byśmy odnaleźli Cię Chryste. Prosimy Cię, wysłuchaj nas. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Wielkie prawa zastrzeżone. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja! On jest moim, rybami świętem, Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan, stasz swoją ku Tobie i niechaj Ci da Twój święty pokój. Amen, Amen, Amen.

Strzesłowanie wyjścia w Ty, strzesł i wyjścia w latach w szereg, Zbawiam do Tyce wiej, Boże Ciebie, proszę nie bądź, Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.