Wieczerza Pańska
In, cum, sub pane et vino
Sakrament Wieczerzy Pańskiej: realna obecność ciała i krwi Chrystusa w, z i pod chlebem i winem. Nie transsubstancjacja rzymska ani symbol Zwingli'ego.
Co się dzieje w Wieczerzy?
Luteranizm uczy: w Wieczerzy Pańskiej Chrystus jest realnie obecny — Jego prawdziwe ciało i prawdziwa krew dane są wierzącym do spożycia, w, z i pod (in, cum, sub) chlebem i winem.
To NIE jest symbolika (jak u Zwingli’ego, który mówił: chleb pamiątką, nic więcej). To NIE jest transsubstancjacja (jak w Rzymie, gdzie substancja chleba znika i staje się ciałem). To jest TRZECIA droga: realna obecność sakramentalna. UWAGA: termin „konsubstancjacja” bywa błędnie przypisywany luteranizmowi — sam luteranizm nigdy go nie używał oficjalnie. Formuła Zgody VII odrzuca filozoficzne wyjaśnienia HOW; uczymy realnej obecności in, cum, sub bez racjonalizacji jak.
Skąd to bierzemy?
Z trzech tekstów: Mt 26,26-28, Mk 14,22-24, Łk 22,19-20, plus 1 Kor 11,23-26. „Bierzcie, jedzcie, to JEST ciało moje”. Słowa Chrystusa traktujemy dosłownie — wierzymy w to, co powiedział.
Czemu „in, cum, sub”?
To formuła luterańskich teologów (Marcin Chemnitz): chleb POZOSTAJE chlebem (Rzym mówił, że znika), ale ciało Chrystusa jest realnie OBECNE „w, z i pod” tym chlebem. Tak jak gdy Bóg był „w” obłoku na Synaju — obłok pozostał obłokiem, ale Bóg w nim był.
Kto może przystąpić?
W tradycji luterańskiej przystępują ochrzczeni, po konfirmacji (świadomym potwierdzeniu wiary). Z reguły co najmniej raz w roku, zalecane częściej.
Komunia obojga
Chrystus dał chleb I kielich (1 Kor 11,28). Średniowieczny Rzym zarezerwował kielich dla duchowieństwa. Luter PRZYWRÓCIŁ kielich wszystkim — komunia „pod dwiema postaciami” (in utraque specie). Stąd dziś w luterańskim kościele kielich krąży po nawie.
Klucz
„Co tu, na ołtarzu, jest podane, jest prawdziwym ciałem i krwią Chrystusa.” — Mały Katechizm Lutra, część V.