Baranek Boży nad Jordanem — Epifania Zbawiciela
*„Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata."* (J 1,29)
Ewangelia Jana 1,29-34
Biblia Warszawska
29. Nazajutrz ujrzał Jezusa, idącego do niego, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. 30. To jest Ten, o którym powiedziałem: Za mną idzie mąż, który był przede mną, bo pierwej był niż ja. 31. I ja go nie znałem; lecz dlatego przyszedłem, chrząc wodą, aby był objawiony Izraelowi. 32. Jan świadczył też, mówiąc: Widziałem Ducha, zstępującego z nieba jakby gołębica; i spoczął na nim. 33. I ja go nie znałem; lecz Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, rzekł do mnie: Ujrzysz tego, na którego Duch zstępuje i na nim spocznie, Ten chrzci Duchem Świętym. 34. A ja widziałem to i złożyłem świadectwo, że ten jest Synem Bożym.
- Święto Chrztu Pańskiego kontynuuje myśl Epifanii (6 stycznia) — objawienia boskości Jezusa, tym razem nie mędrcom ze wschodu, lecz grzesznikom zgromadzonym nad Jordanem.
- Greckie *epifania* ma wiele warstw: objawienie, ukazanie, odsłonięcie. Inne znaczenie tego pola semantycznego — uratować, uleczyć, wybawić — buduje most do uniwersalnego zbawienia w Jezusie.
- Zbawienie Chrystusa nie ogranicza się do sfery religijnej; obejmuje całe człowieczeństwo. Boży Syn stał się człowiekiem, by człowieka przybliżyć do boskości.
- Jan Chrzciciel — ostatni prorok, „głos wołającego na pustyni" — przeszedł wewnętrzną pracę teologiczną nad tożsamością Tego, który przyszedł. Jej finałem jest świadectwo: *Agnus Dei*.
- Symbol Baranka łączy dwie warstwy: starotestamentowej ofiary składanej w świątyni i baranka paschalnego — znaku zwycięstwa życia nad śmiercią, światłości nad ciemnością (J 1,5).
- Zstąpienie Ducha na Jezusa nad Jordanem to *signum*, pieczęć Bożego Synostwa — potwierdzenie, że ten Jezus z Nazaretu jest Bogiem, Zbawicielem i Odkupicielem.
- Jezus przychodzi do każdego człowieka bez wyjątku — do mędrców i pastuszków, do mieszkańców Jerozolimy idących nad Jordan, do najmłodszych i najstarszych, do każdej skóry i każdego poglądu.
- Współczesna kultura zastępuje radość bożonarodzeniową karnawałem i konsumpcją, oddzielając wymiar transcendentny od cielesnego. Wierzący znają źródło prawdziwej radości — Pan narodził się prawdziwie i objawił swą boskość wszystkim.
- Wezwanie końcowe: nie zatrzymywać epifanijnej wieści dla siebie. Tak jak Jan — zreflektować wydarzenia własnego życia i złożyć świadectwo tym, którzy jeszcze nie wiedzą o Chrystusie, i tym, którzy już o Nim zapomnieli.
O czym mówił pastor
Pierwsza niedziela po Epifanii — święto Chrztu Pańskiego — postawiła kaznodzieję wobec tekstu z pierwszego rozdziału Ewangelii Jana, gdzie ewangelista zaraz po prologu o Logosie wpisuje epifanię nad Jordanem. Punktem wyjścia była data dwa dni wcześniejsza: 6 stycznia, święto Epifanii, w które Boży Syn z Betlejem ukazał się mędrcom ze wschodu i przez to całemu światu. Niedzielna liturgia kontynuuje tę myśl, lecz przesuwa scenę do innej epifanii — boskości Jezusa objawionej nad Jordanem ludowi pokutującemu.
Greckie słowo *epifania* otwiera kazanie na wielość warstw. To objawienie, ukazanie się czegoś takim, jakim jest, odsłonięcie. To jednak także — w pokrewnym polu semantycznym — uratowanie, uleczenie, wybawienie ze zguby, z grzechu, z wszystkich kłopotów. Zbawienie, które przynosi Jezus, jest więc uniwersalne. Nie obejmuje wyłącznie jakiejś religijnej sfery życia, jakiejś relacji z transcendencją. Wkracza w cały świat i ma roszczenie wobec całego człowieczeństwa. Boży Syn stał się człowiekiem właśnie po to, by człowieka przybliżyć do boskości.
Centralną postacią opisu Jana jest Jan Chrzciciel — samotnik znad Jordanu, ostatni prorok, głos wołającego na pustyni, dawnym językiem mówiąc — na puszczy. Kaznodzieja prowadzi słuchacza przez jego wewnętrzną pracę teologiczną. Jan miał swoją misję, znał zakres działania wskazany mu przez samego Boga. Wiedział, że spotka Tego, który ma przyjść, zapowiadanego przez dawnych proroków Mesjasza, Pomazańca. Znakiem rozpoznawczym miało być zstąpienie Ducha Świętego. I oto kiedy Jezus z Nazaretu staje nad rzeką, na której Jan dokonuje chrztu pokuty, na Niego zstępuje Duch jakby gołębica i spoczywa. To pieczęć, *signum*, że ten człowiek prawdziwie jest Bogiem i Zbawicielem. Finałem pracy teologicznej Jana jest świadectwo: *Agnus Dei* — oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata.
Obraz Baranka kaznodzieja rozwija w dwóch warstwach. Po pierwsze — starotestamentowy symbol niewinności, ofiary składanej w świątyni jerozolimskiej i na wcześniejszych ołtarzach w drodze do Ziemi Świętej. Po drugie — baranek wielkanocny, symbol zwycięstwa życia nad śmiercią, dobra nad złem, a w nawiązaniu do pory epifanijnej — światłości nad ciemnością. Pada nawiązanie do prologu Jana: światłość świeci w ciemności, lecz ciemność jej nie przemogła. Ten Jezus z Nazaretu, ten Baranek Boży, doszedł nad Jordan i tam objawił swoją boskość. Pierwszy gest Jana wobec Niego to nadanie imienia — Baranek — Tego, który bierze na siebie wszystkie ludzkie grzechy, który złoży doskonałą, jedyną, niepowtarzalną ofiarę, byśmy mogli żyć i cieszyć się życiem.
Czas po świętach Bożego Narodzenia, a dokładnie czas Epifanii, to dni wielkiej chrześcijańskiej radości — wyrażonej w bieli kolorów liturgicznych na ołtarzu i ambonie. Radość płynie nie tylko z faktu narodzenia w Betlejem, ale z faktu ukazania się — mędrcom ze wschodu i grzesznikom nad Jordanem, czyli de facto wszystkim ludziom: ze wszystkich warstw społecznych, pastuszkom i elitom, mieszkańcom Jerozolimy świadomym swojej niedoskonałości i pragnącym poprawy, najmłodszym i najstarszym, mężczyznom i kobietom, ludziom różnej skóry, poglądów i wizji świata. Jezus nikogo nie odrzuca — tak jak Jan, choć surowy i potępiający grzech, używający dosadnych słów wobec naruszeń obu tablic dekalogu, wzywał do pokuty wszystkich bez wyjątku.
Pokuta rozumiana jest tu blisko ewangelickiej wrażliwości — jako świadomość własnej grzeszności, niedoskonałości, granic ludzkiego działania i potrzeby ekspiacji. Przemiany, której nie dokonujemy my sami, ale On — Duch Święty. Dlatego, mówi kaznodzieja, powinna być w nas teraz wielka, prawdziwa, chrześcijańska radość. Z tego, że Jezus przyszedł, że jest Barankiem Bożym biorącym na siebie nasze grzechy, że wyzwala nas do radosnego życia i pozwala cieszyć się światem.
Współczesna kultura tę bożonarodzeniową, epifanijną radość coraz bardziej zastępuje karnawałem, konsumpcją, tym, co przynależy do tego okresu roku, ale w zupełnie innym wymiarze — oddzielając pierwotny religijny, transcendentny wymiar od tego, co jest jedynie radością cielesną. Ludzie wierzący znają źródło swojej radości. Wiedzą, dlaczego się cieszą. Ufają, że Pan narodził się prawdziwie i że w święto Epifanii ukazał swoją boskość wszystkim ludziom i wszystkim narodom. Że przyszedł nad Jordan, by i tam ta boskość objawiła się wobec grzeszników.
Końcowe wezwanie jest proste i ewangelizacyjne. Nie zachowywać tej radości tylko dla siebie. Dzielić się nią, nieść wieść dalej. Jak Jan — zreflektować wydarzenia własnego życia i złożyć świadectwo. Nie zatrzymywać godowej, epifanijnej wieści, lecz nieść ją do tych, którzy wciąż jeszcze nie wiedzą o Jezusie jako Chrystusie, i do tych, którzy już o tym zapomnieli. Pozwolić wszystkim cieszyć się radością Bożej Epifanii — Bożego objawienia się całemu światu, wszystkim ludziom.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Sola Gratia 56% Tylko z łaski
Zbawienie jest darem Bożej łaski, nie zasługą człowieka. Łaska wyprzedza wszelkie nasze działanie — wybiera nas, wzywa, uświęca.…
Rozwiń hasło → -
Chrzest 54% Wody, które nie są zwykłą wodą
Sakrament inicjacji do Kościoła. Włącza w Chrystusa (Rz 6), daje obietnicę odpuszczenia grzechów i życia wiecznego. Ważny dla dzieci i dorosłych.…
Rozwiń hasło → -
Sola Fide 54% Tylko przez wiarę
Zbawienie przychodzi przez wiarę w Chrystusa — nie przez uczynki, zasługi, sakramenty same w sobie, ani modlitwę za pośrednictwem świętych.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 🟡 1. NIEDZIELA PO EPIFANII - Święto Chrztu Pańskiego # Zrodlo: https://youtu.be/NBSmD9qpJ_E # Data nabozenstwa: 2023-01-08
Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie! Dziękuje za oglądanie! KONIEC Muzyka Ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi. Tym słowem z listu do Rzymian Witam Was z wody wszystkich bardzo serdecznie dzisiejszą niedzielę. Pierwszą niedzielę po Epifanii, czyli święto chrztu pańskiego. W sposób szczególny chcemy dzisiaj pochylić się właśnie nad tym wydarzeniem, które wydaje się być teologicznie bardzo trudne. Bo jak to? Boży Syn, ten bez skazy, idzie do Jana, by przyjąć od Niego chrzest. To czas objawienia, czas epifanii, czas, w którym Bóg ukazuje się ludziom w różnym wymiarze.
Dzisiaj także poprzez Jezus. ukazanie swojej pokory. Wszystkim Wam wgromadzonym w pościele, Wam, który łączy się z nami przez internetową transmisję, życzę błogosławionego nabożeństwa. Zaśpiewajmy pieśń numer 46. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Panie, Twoim jest Królestwo i Ty jesteś wyniesiony jako głowa nad wszystko. Alleluja. Ty władasz nad wszystkim, w Twojej ręce jest siła i moc. Aleluja! Ten jest Syn mój umiłowany, Alleluja, którego sobie umodowałem, Alleluja. Boże, daj Królowi prawa swoje, alleluja.
I sprawiedliwość swoją, Synowi Królewskiemu. Amen. Wieluja. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jakby od początku, jak jest i jak będzie, na wieki wieku. Amen. Kydhij jelej sot, Panie zmiuj się, Chryste, elej szal. Chryste, ziujsem, kierie elej szal. Chwalnie zmiłuj się Chwała Bogu na wysokościach I pokój na ziemi, i pokój na ziemi, Na ludziach dobre urodowanie. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Wszechmogący Boże, łaskawy Ojcze Ty uwielbiłeś się w Synu swoim Jezusie Chrystusie od młodości Jego a Duch Twój spoczął na Nim Dziękujemy Ci za nasze życie i wszystko co każdego dnia z łaski swojej nam dajesz Prosimy Cię ucz nas życia w wierności świętości i zachowaniu prawdy, abyśmy wypełniali wszelką sprawiedliwość.
Wysłuchaj nas przez Ducha Świętego, Pocieszyciela naszego. Amen. Pan niech będzie z wami, Jezusem Tworzy. Wsłuchajmy się w słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie w Księdze Izajasza, w 42 rozdziale, w wierszach od 1 do 9, takie znajdujemy słowa. Oto mój sługa, którego wspieram, mój wybrany, w którym mam upodobanie. Zesłałem na niego mojego ducha, on ogłosi narodom to, co sprawiedliwe. Nie będzie krzyczał, ani podnosił głosu, nie da usłyszeć swego krzyku na ulicy. Nie złamię nadłamanej czciny, nie zgasi gasnącego knotka, wyda zgodnie prawdą sądy.
Nie zniechęci się i nie załamie, aż utrwali prawo na ziemi, a jego nauczenia oczekują wyspy. Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebo i je rozpostarł, umocnił ziemię i pokrył ją roślinnością, który dał oddech ludziom, tchnienie tym, którzy chodzą po niej. Ja, Pan, powołałem Cię sprawiedliwie, ująłem za rękę, ukształtowałem Cię i ustanowiłem przymierzem ludu, światłością narodów, abyś otwierał oczy niewidomym, uwięzionych wyprowadzał z zamknięcia, z więzienia tych, którzy przebywają w ciemnościach, Ja jestem Pan, to jest moje imię.
Mojej chwały nie oddam nikomu ani posągom należnego mi uwielbienia. Oto dokonały się pierwsze rzeczy. Nowe ja zapowiadam. Zanim się staną, już wam oznajmiam. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Natomiast słowa lekcji apostolskiej, Czytamy dziś w liście apostoła Pawła do Rzymian w rozdziale 12 i będą to wiersze od pierwszego do ósmego. Zachęcam więc was, bracia, przez wzgląd na miłosierdzie Boga, abyście złożyli wasze ciała na ofiarę żywą, świętą, podobającą się Bogu, związaną z waszą mądrą służbą.
Nie dostosowujcie się do tego świata, ale dajcie się przemienić przez odnowienie myśli, abyście potrafili rozpoznać, co jest wolą Boga, co jest dobre, co Mu się podoba i co jest doskonałe. Mówię Wam bowiem do każdego z Was mocą danej mi łaski, abyście nie myśleli o sobie więcej niż należy, ale myśleli w granicach rozsądku stosownie do wiary otrzymanej od Boga. Tak przecież jak w jednym ciele mamy wiele członków, lecz nie wszystkie członki wykonują tę samą czynność. Tak, chociaż liczni jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a dla siebie nawzajem członkami.
Jeśli więc mamy różne dary według udzielonej nam łaski, to jeśli ktoś ma dar prorokowania, niech go używa zgodnie z wiarą. Jeśli dar służby, niech służy. Jeśli dar nauczania, niech naucza. Jeśli dar napominania, niech napomina. Jeśli dar wspomagania, niech to robi z hojnością. Jeśli ktoś jest przełożonym, niech działa z gorliwością, a kto okazuje miłosierdzie, niech czyni to z radością. Tyle słów lekcji apostolskiej. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A naszą reakcją, naszą odpowiedzią na to usłyszane Boże Słowo niech będzie wyznanie naszej.
wiary. Uczyńmy to w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana Naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych? Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, i żywot wieczny.
Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Jest to numer 70. Zdjęcia i montaż Dzieci Boże, nośmi, do lewiazki Boże, zny, Zdobroj do naszy iń, Cześćmy się, cześćmy się, cześćmy się. ZANG EN MUZIEK O, na życiu, Jezus, oczó, na nachtwien, zauważy, na nachtwien. O, na noc, wielka rada wświę, zwerdów w kach djelka, Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Drodzy, w dzisiejszą niedzielę, w pierwszą niedzielę po Epifanii, która jest świętem Chrztu Pańskiego, chcemy się wsłuchać w opis tego wydarzenia.
W Ewangelii św. Jana w rozdziale pierwszym, w wierszach od 29 do 34 odnajdujemy takie słowa. Dzięki za uwagę! Na zajutrz zobaczył przychodzącego do Niego Jezusa. Wtedy powiedział, oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To ten, o którym powiedziałem, za mną idzie mąż, który zaistniał przede mną, bo był wcześniej niż ja. I to jest mną, który zaistniał przede mną, bo był wcześniej niż ja. Ja go dotąd nie znałem, ale przyszedłem szcić wodą, aby objawić się Izraelowi. Następnie Jan złożył takie świadectwo.
Ujrzałem ducha, że który jakby gołębica stąpił z nieba i spoczął na nim. Ja go dotąd nie znałem, ale ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, on mi powiedział, gdy zobaczysz tego, na którego wstępuje duch i spoczywa na nim, to on właśnie będzie chrzcił Duchem Świętym. Jak to zobaczyłem i daję świadectwo, że On jest Synem Boga. Łaskawy nas i dobry Panie Boże, dziękujemy Ci. że Twój Duch wstępuje na ziemię, że Duch Twego Syna mieszka w Twoim Kościele. I prosimy Cię, niech ten Duch nas dzisiaj prowadzi w tym zwiastowaniu.
Amen.... Siostry i bracia w Panu, 6 stycznia w święto Epifanii przeżywaliśmy dzień, w którym Jezus ukazał się wszystkim narodom. Boży Syn narodzony w Betlejem, do którego przyszli mędrcy ze wschodu, to historia, która uniwersalizuje przesłanie Betlejem. Która pokazuje nam, że Jezus narodzony w Betlejem nie jest tylko Mesjaszem wyczekiwanym przez Żydów, ale jest Zbawicielem całego świata. Dzisiejsza niedziela, dzisiejsze święto, nawiązuje do innej Epifanii, bo Epifania to objawienie, to ukazanie się czegoś takim, jakim jest, inaczej odsłonięcie się.
To greckie słowo ma wiele znaczeń, wiele warstw i dzisiaj do jednej z nich właśnie nawiązujemy. Do ukazania boskości Jezusa wobec ludu zgromadzonego nad Jordanem. Po przedwczorajszym przeżywaniu tego jakże ważnego święta, jakim jest Epifania, dzisiaj więc kontynuujemy te myśli, bo Janowy tekst, tekst ewangeliczny ukazuje nam Jezusa, Już jako dorosłego człowieka, jako tego, który przyszedł na świat, by go zbawić. A jeśli dotrzemy do innego znaczenia tego greckiego słowa, to możemy powiedzieć uratować.
Uleczyć. Bo w tym słowie oznaczającym zbawienie są właśnie takie warstwy uleczenia, uratowania, wybawienia ze zguby, z grzechu, z wszystkich naszych kłopotów. Zbawienie Jezusa jest więc uniwersalne. To nie tyczy tylko wyłącznie jakiejś sfery naszego życia, na przykład jakiejś religijnej relacji, relacji z transcendencją. Ale On wkracza w świat, by mieć roszczenie wobec Jezusa. całego naszego człowieczeństwa. On, Boży Syn, stał się człowiekiem, by nas przybliżyć do boskości. Jan Szciciel miał z tym pewien problem.
Widzimy jego wewnętrzne przemyślenia, jego teologiczną pracę i to, co jest jej finałem. Świadectwo. Świadectwo, jakie Jan złożył wobec ludu. Działał, miał swoją misję, wiedział do czego jest powołany. To ostatni prorok. zwany głosem wołającego na pustyni, dawnym językiem mówiąc, na puszczy. To Jan, samotnik z nad Jordaną. Któregoś dnia podczas jego służby, powiedzielibyśmy dzisiejszym językiem kaznodziejskiej, usłyszał głos zwrócił się do niego sam Bóg, ten, który go powołał do prorockiej kaznodziejskiej służby i wskazał mu pierwotny zakres jego działania, jego misji.
I to ten, który obiecał przez dawnych proroków, I obiecał Janowi, że spotka tego, który ma przyjść, zapowiadanego przez dawnych proroków, Zbawiciela, Mesjasza, czyli Pomazańca. I oto ów zapowiedziany od tak wielu wieków, tak bardzo wyczekiwany przez Izrael, Boży Pomazaniez, Mesjas, Mesjas. przyszedł na świat, narodził się i stąpał po ziemi. A Jan z Nadjordanu stał się świadkiem tego wszystkiego i przekazał wszystkim, że to ten, który miał przyjść. A znakiem dla Jana miało być, że ukaże się ten, na którym spocznie Duch Święty.
I wtedy Jan powiedział, Agnus Dei, oto baranek Boży, który gładzi grzechy świata. Jakże to piękny motyw, który po raz pierwszy w takim kontekście został właśnie użyty w pierwszym rozdziale Ewangelii innego Jana, Jana Apostoła, zwanego Janem Teologiem. który w pierwszym rozdziale swojej księgi, zaraz po owym hymnie o Logosie, po prologu, mówi o działalności Jana i bezpośrednio w tę działalność wpisuje Epifanie nad Jordanem. Agnus Dei To obraz bardzo bliski naszej ewangelickiej pobożności i duchowości.
Baranek to symbol niewinności, bardzo głęboko wpisany w tradycję Starego Testamentu i judaizmu. Symbol ofiary składanej w Jerozolimie w świątyni na ołtarzu. i wcześniej na innych ołtarzach w drodze do Ziemi Świętej. A zarazem Agnus Dei jako baranek wielkanocny to symbol zwycięstwa życia nad śmiercią, dobra nad złem i nawiązując do epifanijnej pory, symboliki, symbol zwycięstwa światłości nad ciemnością. To Jan wszak zapisał w pierwszym rozdziale o światłości, której ciemność nie przemogła. Światłość w ciemności świeci, lecz ciemność jej nie przemogła.
Ten baranek Boży, ten Jezus z Nazaretu dotarł nad Jordan, nad rzekę, w której chrzcił Jan Chrzciciel, dokonując sztu pokuty. I wtedy spoczął na nim Duch Święty, co jest potwierdzeniem Jego boskości, Jego Bożego Synostwa. To wskazanie, jakby pieczęć, signum, że On prawdziwie jest naszym Bogiem i Zbawicielem i Odkupicielem. I Jan rozpoczyna od nazwania Go właśnie Barankiem, tym, który bierze na siebie wszystkie nasze grzechy, który złoży za nas doskonałą, jedyną, niepowtarzalną ofiarę, byśmy my, grzeszni ludzie, mogli żyć i cieszyć się życiem.
Czas, w którym jesteśmy, okres po świętach Bożego Narodzenia jest to, że nie jest to, że nie jest to, że nie jest to, że nie jest to, a teraz dokładnie czas Epifanii, to dni wielkiej chrześcijańskiej radości. Tę radość wyrażają kolory liturgiczne, ta biel, która jest na ołtarzu i na ambonie. Radość, która płynie z faktu nie tylko, że Jezus narodził się w Beklejem, ale że ukazał się w Beklejem, Ludom, których symbolizują mędrcy ze wschodu i ukazał się grzesznikom zgromadzonym nad Jordanem, czyli de facto ukazał się nam wszystkim.
Z wszystkich warstw społecznych, pastuszkom i elitom. Grzesznikom, którzy przyszli z Jerozolimy nad Jordan, świadomi swojej niedoskonałości i chęci poprawy. Najmłodszym i najstarszym, Mężczyznom i kobietom, ludziom kolorów różnej skóry, poglądów, zapatrywań, wizji świata. On przychodzi do każdego człowieka, nikogo nie odrzucając. Tak jak Jan nikogo nie odrzucał. Choć był surowy, często bardzo surowy, potępiający grzech, używający dosadnych słów dotyczących ludzkich działań, niezgodnych z dekalogiem, Niezgodnych z pierwszą jej tablicą, czyli relacji do Boga i niezgodnych z tablicą drugą, czyli wszystkich grzechów adresowanych przeciwko bliźnim.
Jan nazywał je wprost i wzywał do pokuty. Pokuty rozumianej bardzo blisko tego, jak my rozumiemy ją w ewangelicyzmie. Przede wszystkim jako świadomości własnej grzeszności, niedoskonałości, granic naszego działania i potrzeby ekspiacji. przemiany, którą możemy dokonać nie my, ale On. Ten, który działa przez Ducha Świętego. Dlatego teraz powinna być w nas wielka, prawdziwa, chrześcijańska radość. Z tego, że Jezus przyszedł do nas, że On jest barankiem Bożym, który bierze, na siebie nasze grzechy, który nas wyzwala do radosnego życia, do radości.
Do tego byśmy potrafili cieszyć się ze świata. Współczesna kultura ową bożonarodzeniową, epifanijną radość, Coraz bardziej zastępuje karnawałem, konsumpcją, tym co jest związane z tym czasem roku, ale w zupełnie innym wymiarze. Oddzielając ów pierwotny religijny, transcendentny wymiar bożonarodzeniowej radości od tego, co jest jedynie radością cielesną. My, ludzie wierzący, znamy źródło naszej radości. Wiemy, dlaczego się cieszymy, z jakich powodów. Ufamy, że Pan narodził się prawdziwie. że w dniu świętej Epifanii to On ukazał swą boskość wszystkim ludziom, wszystkim narodom.
On przyszedł nad Jordan, by i tam ukazała się Jego boskość wobec wszystkich grzeszników. I On nas wzywa, byśmy nie zachowywali tej radości tylko dla siebie, ale byśmy potrafili się nią dzielić, byśmy tę wieść nieśli dalej. Byśmy potrafili jak Jan zreflektować wydarzenia naszego życia i składać świadectwo. Drodzy, nie zatrzymujmy więc tej godowej, epifanijnej wieści tylko dla siebie. Ponieśmy ją dalej, do tych, którzy wciąż jeszcze nie wiedzą o Jezusie jako Chrystusie, ale też do tych, którzy już o tym zapomnieli.
Pozwólmy wszystkim cieszyć się radością Bożej Epifanii, czyli Bożego objawienia się całemu światu, wszystkim ludziom. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie Boże, dziękujemy Ci za te słowa, które Ty sam dałeś nam dzisiaj do zreflektowania i przemyślenia. Prosimy Cię, byśmy my w naszej medytacji, refleksji nad światem potrafili dojść do tych samych wniosków, co Jan Chrzciciel i zawołać Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata. Amen. Drogi zboże, chciałbym przekładać Wam ogłoszenia. Czas poświąteczny. Dzisiaj można powiedzieć mija, a więc powracamy do rytmu bieżących działań rzeczywistości parafialnej.
Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy bardzo serdecznie do punktu z wydawnictwami religijnymi, zapraszamy do punktu kancelaryjnego, prosimy o opłacanie prenumeraty zwiastuna ewangelickiego, prosimy wszystkich o opłacanie składek za miniony rok. poprzez wpłatę na konto parafialne lub w kancelarii lub punkcie kancelaryjnym. W najbliższym tygodniu we wtorek spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem na plebanii o godzinie 18:00. W środę próba chóru parafialnego o godzinie 17:30. W czwartek wczoraj Spotkanie biblijne o godzinie 16 online, a o godzinie 18 spotkanie młodzieżowe.
W piątek lekcje religii zgodnie z ustalonym porządkiem. Za tydzień nabożeństwo o zwykłej porze o godzinie 10. Już w tym miejscu chciałbym bardzo serdecznie zaprosić na tydzień modlitw o jedność chrześcijan. Szczegółowy porządek i miejsca wszystkich nabożeństw znajdziecie Państwo na naszej stronie parafialnej, ale w sposób szczególny chciałem zaprosić na nabożeństwo ekumeniczne w naszym Kościele 18 stycznia w środę o godzinie 18.00. Zapraszamy na naszą stronę paracjalną, gdzie wszystkie szczegółowe ogłoszenia możecie znaleźć.
Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. A pokój Boży... który przewyższa wszelki rozum. Niechaj strzeże serca i myśli nasze Jezusie Chrystusie Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, teraz stajemy jak owi ludzie z Jerozolimy, którzy przybyli do Jana nad Jordan, którzy są świadomi swoich grzechów, niedoskonałości, błędów, niezrealizowania planów, którzy mieli może na zeszły rok, i tworzenia planów, które pewnie w dużej mierze nie będą zrealizowane i w nowym roku.
Ale przychodzimy jako ludzie, którzy wiedzą, że owa grzeszność może być przebaczona. Jeśli prawdziwie wyznamy, przyznamy się do naszej niedoskonałości, Wiemy, że u Boga jest odpuszczenie, bo Pan prawdziwie odpuszcza grzechy tym, którzy pokutują. I każe przypomnieć jak Jan, zatwardziałym, niepokutującym, twardym, upartym. że grzechy są im zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty. Niech to będzie teraz nasz czas nad Jordanem, czas wyznania grzechów i doświadczenia przebaczenia. Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu, tak się modląc.
Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.
Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia w Pani, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzą. Wierzą. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie.
Tak rzekł nasz Panie Józ Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone. A którymkolwiek zatrzymacie, są im odpuszczone. zatrzymany, że to jako powołany i ustanowiony sługa pada naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zjastuje wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu I wszystko co we mnie Imieniu Jego Świętemu Błogosław duszo moja Panu I nie zapominaj Wszystkich dobrodziejstw Jego On odpuszcza Wszystkie winy Twoje leczy wszystkie choroby Twoje.
On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Pan, niech będzie z nami Znaczyń Znieście swe serca Muzyka Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Za prawdę godną i słuszną Sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.
Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci, wieczerzy świętej, zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię. Ucz nas z Nim unijżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego, a jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a gronawinę tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego.
Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy. I wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn. Jezus Chrystus. I odpuść nam nasze winy, Jakoj my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, Ale nas zbaw ode złego. Al bowiem moje jest królestwo I moc i chwała Aby niekę Amen. Pan nasz Jezus Chrystus w tej nocy, której był wydany wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał czniom swoim mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.
Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowa przydał im mówiąc, Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewła Na odpuszczenie grzechów Toczyńcie ilekroć pić będziecie Na pamiątkę moją Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i wniebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.
Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich. Wszystkich narodów. Abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze, i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie.
Jak dobry jest Pan. Amen. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Zdjęmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego. aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Wszechmogący Boże, dziękujemy Ci, że przez Jezusa Chrystusa objawiłeś zbawienną wolę swoją i tajemnicę odwiecznego planu wyzwolenia ludzi z grzechu i pęd szatana.
Syn Twój narodzony z niewiasty, chociaż stał się człowiekiem, nie przestał być prawdziwym Bogiem zrodzonym z Ciebie wieczności. Objawiłeś w wodach Jordanu Jego godność i chwałę, aby każdy mógł w Nim poznać swego Boga i przewodnika w życiu. Wątpiącym w Jego boską godność daj poznanie prawdy o Nim, jako jedynym prawdziwym Synu Twoim, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki. Spraw łaskawie, Panie, abyśmy zawsze pamiętali, że objawienie Jezusa jako Mesjasza jest również wezwaniem do nas skierowanym.
abyśmy składali nasze ciało jako ofiarę żywą i świętą oraz abyśmy porzucili grzechy nasze i przemienili się poprzez odnowienie umysłu. Daj nam, Panie, przez Ducha Świętego zdolność poznania tego, co jest dobre, miłe Tobie i doskonałe, co służy Twojej czci i chwale. Boże, pragniemy wiernie Ci służyć i głosić wspaniałość Twego imienia. Prosimy Cię, racz łaskawie pobogosławić myśli i dzieła rąk naszych. Bogosław na początku tego roku naszym planom, naszym domom i rodzinom, naszym parafią i całemu Kościołowi na ziemi.
naszej ziemskiej Ojczyźnie i wszystkim ludziom dobrej woli. Prosimy Cię, Panie, o pokój na świecie i pokój w naszych sercach. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Amen. Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan Stasz swoją ku Tobie I niechaj Ci da Swój święty obój. Amen, Amen, Amen. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku.
To Bodo sławione, krawością latwione, Hemę, a zbiór nowe trwańs. Kadaj świat objawy, Chrystus narodzony, Ciele w śpiewaj, cieszcie się, cieszcjanie w nas. Zdjęcia i montaż Jezusem się z nami, Panu rozmywami, Ciebie śpiewam, Cieść, cieść się, Cieść, ja niech rozszu. Zdjęcia i montaż Ktoś, to tak w mionym, Ewem, Właski, ludowy czas. Używcz mię, wianie, Ktoś, to miśny, naje, Ty rozdzielam, cieszę się, cieszę się. Muzyka