Rozpoczecie roku szkolnego

# Rozpoczęcie roku szkolnego # Zrodlo: https://youtu.be/31ms2N8SSvQ # Data nabozenstwa: 2024-09-01

Muzyka Muzyka Muzyka Piękne dźwięki uroczystego marszu wprowadziły nas w dzisiejsze nabożeństwo. Nabożeństwo na rozpoczęcie roku szkolnego. Witam wiedz Was drodzy hasłem tygodnia. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. i hasłem dzisiejszego dnia, które nas prowadzi w mądrość. Błogosławiony człowiek, który znalazł mądrość. Witam po wakacjach. Pozwólcie, że w sposób szczególny wszystkich dzieci, młodzież, rodziców, dziadków, opiekunów, tych, którzy będą się uczyć, ale również serdecznie witam wszystkich nauczycieli i adwansem nauczycieli akademickich.

Chcemy dzisiaj podziękować Bogu za czas wakacji, czas odpoczynku, za to, że bezpiecznie i zdrowo powróciliśmy z niego i prosić Boga, by pobłogosławił nowy rok szkolny, a także w wymiarze kościelnym czas kościelnej pracy, bo nasze codzienne obowiązki, codzienne spotkania parafialne również wpisują się w rytm roku szkolnego. Wszystkim życzymy Bożego Błogosławieństwa. Zapraszamy do wspólnego śpiewu. Kody QR możecie znaleźć, drodzy, na tablicach, gdzie są zwykle pieśni, a programy są wydrukowane, macie pieśni młodzieżowe.

Zapraszam do szybkiego, dynamicznego i radosnego śpiewu. Teraz będziemy śpiewać pieśń Cudowna Boża Łaska. Zapraszam. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wszelkie mi uścigęmy, nam dzień Ojcowskiego, Odej wci, djelnici, Są zubą paskę pono, No ufę kłopą nobę się Nie wiąz za Paną zwią. Powstańmy do liturgii. Powierz Panu drogę swoją, zaufaj Mu, a On wszystko dobrze uczyni. Wyniesie jak światło sprawiedliwość Twoją, a prawo Twoje jak słońce w południe. Zdaj się w milczeniu na Pana i złóż w Nim nadzieję.

Zbawienie sprawiedliwych przychodzi od Pana, On jest ich obroną w czasie niedoli. Panie Stworzycielu świata, zmiłuj się. Chryste Zbawicielu świata, zmiłuj się. Panie odnowicielu świata, zmiłuj się. Pochylmy nasze głowy i połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Dziękujemy Ci, Boże, za wszelkie przejawy Twojej mądrości, którą nam objawiasz. U progu nowego roku szkolnego prosimy Cię, otwórz nasze oczy na nowe wyzwania, które przed nami stawiasz. Otwórz nasze serca i myśli, żebyśmy mogli z mądrością przyjmować to, czego będziemy mieli się nauczyć i by to wszystko, co doświadczymy, było wartościową lekcją dla każdej i każdego z nas.

Daj nam siłę, motywację i mocną wiarę, żebyśmy we wszystkim, co przed nami wciąż mogli oddawać Ci chwałę i cześć. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa w mocy Ducha Świętego. Amen. Teraz będziemy chcieli wsłuchać się w słowa Pisma Świętego o przeczytanie fragmentów biblijnych z Starego i Nowego Testamentu. Proszę Lenę i Bartka, zapraszam Was. Stary Testament to będzie fragment pierwszej Księgi Mojżeszowej, 28 rozdział od 10 do 19 wiersza. Jakub opuścił Berszebę i udał się do Haramu. Gdy przyszedł na jakieś miejsce, zatrzymał się tam, na nocleg, ponieważ słońce już zaszło.

Wziął więc tamtąd kamień, położył go sobie pod głowę i zasnął na tym miejscu. I przyśniła mu się drabina stojąca na ziemi, której wierzchołek dotykał nieba. Aniołowie Boży wchodzili zaś na nią i z niej schodzili, a sam Pan stał nad nimi i mówił: Ja jestem Pan, Bóg Abrahama, Twojego Ojca i Bóg Izaaka, ziemię, na której leżysz, dam Tobie i Twemu potomstwu. Potomstwo Twoje będzie tak liczne, jak proch ziemi rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, na północ i na południe. I będą błogosławione w Tobie i w Twoim potomstwu wszystkie plemiona ziemi.

Ja jestem z Tobą i będę Cię strzegł. Wszędzie dokądkolwiek pójdziesz i sprowadzę Cię do tej ziemi. Nie opuszczę Cię, dopóki nie spełnię wszystkiego, co Ci obiecałem. A gdy Jakub się obudził powiedział: "Rzeczywiście Pan jest w tym miejscu, a ja o tym nie wiedziałem." Przelągł się i powiedział: "O jak straszne jest to miejsce! Nie jest to nic innego jak tylko Dom Boży i brama niebios." Jakub wstał więc wcześnie rano. Wziął kamień, który miał pod głową, ustawił go jako stellę i z wierzchu polał oliwą. I nazwał to miejsce Betel.

A teraz wsłuchamy się w słowo Ewangelii Łukasza z 17 rozdziału od 11 do 19 wiersza. A idąc do Jerozalem przechodził między Samarią i Galileą. Gdy wszedł do pewnej wioski wyszło mu naprzeciw dziesięciu trędowatych, którzy zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: Jezusie Mistrzu, zmiłuj się nad nami. kiedy ich zobaczył powiedział do nich: "idźcie, ukażcie się kapłanom", a gdy szli zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że został uzdrawiony wrócił chwaląc Boga domośnym głosem, upadł na twarz do jego nóg i dziękował mu.

Był to Samarytanin, a Jezus powiedział: "czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych, gdzie jest dziewięciu". Czy poza tym cudzoziemcem nie znalazł się nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu? Jemu zaś oznajmił w stanie: "Idź, Twoja wiara Cię ocaliła". Dziękuję Wam. Chwała Tobie, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. Teraz usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Jest to myślę bardzo dobrze znana pieśń. Pan jest pasterzem moim. Możemy dwa razy zaśpiewać tę pieśń. Muzyka Muzyka Panie Panie, na swoje wolny niech obchodzi, że o potrzebę Jezusa zbaw i mości swojej.

Góre na cześć, Dziekana i Mój, złaścił i ulewne rości zejmą. Laską Moją, nie wziój w mięę. O, że... Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami. Teraz i zawsze. Amen. Fragment biblijny, nad którym chcemy się dzisiaj pochylić, znajdziemy w liście do Rzymian, w ósmym rozdziale od 14 do 17 wiersza. Ci, którzy dają się prowadzić duchowi Boga, są synami Boga. Nie otrzymaliście przecież ducha zniewolenia, żeby znowu się bać, lecz otrzymaliście ducha usynowienia, w którym wołamy Abba Ojcze.

Duch ten równocześnie świadczy naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga. Jeśli zaś dziećmi, to i dziedzicami. Dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa. Skoro rzeczywiście cierpimy w Nim, aby też uczestniczyć w Nim w chwale. Kołany Panie Boże, pobłogosław to rozważanie Twego słowa. Amen. Usiądźcie. Drodzy, że Jest tu trochę dzieci, jest tu trochę rodziców. 1 września, rozpoczynamy rok szkolny. I na samym początku chciałbym się zapytać każdej i każdego z Was, czy lubicie podróżować? Niektórzy lubią, niektórzy boją się coś powiedzieć, niektórzy nie lubią, widziałem tam przeczące głowy.

A byliście ostatnio gdzieś na jakiejś wycieczce, ktoś chce się czymś pochwalić? Jakimś swoim wyjazdem? Niekoniecznie. Ale ja na przykład w lipcu byłem z naszą młodzieżą w Piszu. Widzę, że część osób tutaj siedzi. I mam nadzieję, że nie tylko ja mam z tego wyjazdu same dobre wspomnienia, które będą z nami, myślę, przez jeszcze długi czas. I drodzy, jak jesteśmy w jakiejś podróży, albo jak wybieramy się na jakąś podróż, to musimy się spakować. Ja mam taką walizkę. Taka walizka bardzo często do spakowania się nam jest potrzebna, albo torba.

Tak. Mam taką, mogłem mieć większą, ale spakowanie na wyjazd to bardzo często dość spore wyzwanie. A też im większa walizka, tym też łatwiej się spakować, bo chcemy wziąć na taki wyjazd zawsze wszystkie te najpotrzebniejsze rzeczy. Żeby nic na takim wyjeździe, w takiej podróży nas nie zaskoczyło. Więc potem ten bagaż rośnie, rośnie, rośnie. Potem jak wybieramy się samolotem, to potem mamy problem i trzeba go trochę zmniejszać. I drodzy, teraz pytanie do uczniów. Kto w waszym domu jest odpowiedzialny za pakowanie?

Czy jest taka osoba, czy sami się pakujecie? Kto się sam pakuje? Jest tu ktoś? Okej, Natalka się głosi, super. Lena też się sama pakuje? Super. Wszyscy się sami pakują. A tutaj się spodziewałem, że jednak będzie jakaś odpowiedź mama albo tata, że będą to rodzice. przez długi czas podejrzewam, że rodzice też pomagają albo kontrolują, co tam mamy w tej walizce, bo co byśmy bez tych rodziców zrobili. I drodzy, spotykając się dzisiaj w Kościele, pewnie towarzyszą nam nieco mieszane uczucia. Po pierwsze jakieś dziwne nabożeństwo, Po drugie, rozpoczęcie roku, które zwykle kojarzy się nam raczej ze zmianą takiej walizki, którą kojarzymy z podróżami na przykład na...

myślałem, że już go nie ma, na taki plecak. Taki plecak, z którym teraz będziemy podróżować, czy to do szkoły, czy to do pracy. I spotykając się dzisiaj w Kościele, mogą nam towarzyszyć różne uczucia. W tym miejscu można też zacytować na przykład jedno z opowiadań Andrzeja Sapkowskiego, czy tytuł jednego z opowiadań Andrzeja Sapkowskiego, że coś się kończy, ale coś się zaczyna. I właśnie z takim czymś mamy dziś do czynienia. Pozwólcie, że położę. Nie będę przez całe nabożeństwo trzymał plecaka. On zwykle jest na plecach.

Z jednej strony dziś kończą się wakacje, dla innych jest to koniec sezonu urlopowego i to może bardzo często wzbudzać w nas uczucie pewnego rodzaju nostalgii, tęsknoty, ale też radości i wdzięczności z powodu wszystkich tych wspaniałych chwil, które przeżyliśmy i których doświadczyliśmy w ciągu ostatnich letnich miesięcy. I to nieważne, czy byliśmy w kraju, czy za granicą, czy na plaży, mając w ręku jakiś zimny napój z palemką, leżąc pod palemką, czy w górach zdobywając kolejny szczyt. Czy też, nieważne czy spędziliśmy ten okres na działce, na leżaku, czy też w domu po prostu, bo tak uwielbiamy spędzać swój wolny czas.

Potężewam, że każdy z Was ma swój sposób na poszukiwanie zasłużonej przyjemności i relaksu. Jednak bardzo często ten okres 1 września rozpoczęcia roku szkolnego bardzo często kojarzy się z czasem schowania tej walizki podróżnej do szafy, by czekała na kolejną możliwość podróży. A z drugiej strony, jedni dziś rozpoczynają rok szkolny, inni muszą wracać po urlopie do pracy. I ta perspektywa zwykle nie nastraja nas jakoś pozytywnie. bo trzeba znaleźć gdzieś w odmętach naszych pokojów leżący od czerwca plecak, często wyjąć jakieś kanapki, które z czerwca zostały.

Raczej nie jest to najprzyjemniejsze uczucie. Spakować całą już kupioną, piękną, nową wyprawkę szkolną, I jednak mimo tego, że nauka i praca raczej kojarzą nam się z wysiłkiem, to jednak na pewno znajdą się wśród nas też tacy, którzy nie mogli się tego momentu doczekać, ponieważ wakacje były okresem, w którym mogliśmy w pewnym sensie odwiedzić. naładować swoje akumulatory, które teraz przynajmniej na pewno przez pierwszych kilka dni pomogą nam z pozytywnym nastawieniem i nową werwą wrócić do naszych codziennych obowiązków.

I od samego początku wspominam o podróżach. Pytałem Was o podróże, a to dlatego, że dzisiaj zwraca się do nas jeden z najpopularniejszych biblijnych podróżników. Jest to apostoł Paweł, który przemierzył w swoim życiu wiele tysięcy kilometrów. I wyobraźcie sobie, że nie podróżował ani samochodem, ani samolotem, bo żył w takim czasie, że przeważnie jego środkiem transportu albo był koń, albo jego własne stopy. A kiedy trzeba było przebyć morze, no to wsiadał na statek i przepływał je. I odwiedzając wiele miejsc, największych, najpopularniejszych miast w tamtym czasie, zakładał tam zbory chrześcijańskie, z którymi później utrzymywał kontakt.

A że wtedy ciężko było dostać księgę. komputer jeszcze w ogóle z dostępem do internetu, to pisał do nich nie żadne maile, nie otwierał jakichś portali społecznościowych, ale pisał do nich w listach, utrzymywał kontakt z nimi przez listy. To było dawno temu, prawie dwa tysiące lat. I właśnie dziś ten fragment, który przeczytałem, jest fragmentem jednego z takich listów. I apostoł Paweł w tym liście opowiada m.in. o tym, że jesteśmy Bożymi dziećmi, które są wolne i o swoim życiu, tak jak ono przebiega, mogą decydować samodzielnie.

Czytamy też dzisiaj, że Bóg chce być dla każdej i każdego z nas jak dobry rodzic, jak opiekun, który otoczy nas swoją rodzicielską troską i przeprowadzi nas przez wszelkie życiowe wyzwania. który zachęca nas do zwracania się do Niego z troską, pełnym miłości uczuciem, bo właśnie to słowo Abba, które wysłyszeliśmy w tym fragmencie, tłumaczone dosłownie jest jako tatuś. Czyli chodzi tu o troskliwe zwrócenie się do rodzica, kogoś przy kim czujemy się jak najbezpieczniej, w ogóle najbezpieczniej, wobec kogo nie pojawia się żaden dystans, lecz akceptacja tego jacy jesteśmy, która wynika z miłości.

Dlatego niezależnie z jakimi nadziejami wchodzimy w ten nowy rok szkolny, z jakimi obawami wracamy do swoich obowiązków po urlopach, niezależnie czy te urlopy też są już za nami czy nie, to warto pamiętać, że niezależnie co nas spotka właśnie w tym czasie, który przed nami, to Bóg będzie się nami opiekował, bo się do nas przyznaje, chce nas chronić i podnosić nas, kiedy przyjdą też te trudne chwile, kiedy pojawi się jakiś kryzys, a zapewne niejeden się wydarzy. nam przytrafi. Bo nowy rok szkolny może przynieść nam różne, często niespodziewane doświadczenia.

Być może, drodzy uczniowie, drogie uczennice, ktoś z was ma przed nim jakieś spore obawy. Dla niektórych to może być rok wielkich zmian. Nowa szkoła, nowa klasa. część uczniów rozpoczyna nową przygodę, rozpoczyna przygodę ze szkołą. To też jest powód do niepokoju. Dla rodziców, dla dziadków, dla całej najbliższej rodziny tych uczniów, zresztą też. To bardzo duży stres, bo chcecie dla swoich dzieci jak najlepiej. Czy będziemy mogli w tej sytuacji jakoś się odnaleźć? Dlatego w takich chwilach warto sobie przypominać, że nie jesteście sami.

Że jest ktoś, kto zawsze jest obok i pomaga przejść zarówno przez te trudne momenty, jak i ktoś, kto chce być z nami, kiedy będziemy święcić triumfy, małe sukcesy, które też przyjdą, bo będą i takie, i takie momenty. Bóg chce nam błogosławić i towarzyszyć we wszystkich naszych doświadczeniach. On chce, żeby każdego dnia było nam jak najlepiej, niezależnie w jakim kierunku życiowo zmierzamy. On chce być niczym dobry rodzic, któremu zależy na naszym szczęściu i dokłada wszelkich starań, by właśnie tak się działo.

Dlatego warto o tym pamiętać, kiedy będziemy się pakować. Czy to do pracy, czy to do szkoły. Amen. Pochylmy głowy. Kochany Boże, tak dziękujemy Ci, że jesteś i przyprowadzasz nas. przeprowadzasz nas przez wszelkie doświadczenia, że dajesz nam wolność, z którą możemy odnajdować się w tym często trudnym i zagmatwanym świecie. I dziś chcemy Cię szczególnie prosić o błogosławieństwo na rozpoczynający się rok szkolny i wszelkie wyzwania, które są przed nami. Bądź z nami, buduj w nas wiarę i ochraniaj przed wszelkim złem.

Wysłuchaj nas w imieniu Jezusa przez moc Ducha Twego Świętego. Amen. Drodzy, jak zauważyliście, zapewne nie zmówiliśmy po czytaniu wyznania wiary, ale to jest właśnie ten moment, w którym doświadczeni wiary słowem zwiastowanym, wysłuchanym. Możemy połączyć się i dać świadectwo swojej wiary w słowach apostolskiego wyznania wiary. Więc wyznajmy naszą wiarę w Trójjedynego Boga. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego.

Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebiał. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosach, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen. Usiądźmy i... Teraz będą ogłoszenia i wspomnienia. Drodzy zborownicy po wakacyjnej przerwie wracamy do naszych tygodniowych, codziennych czynności.

Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny, do odbioru jest wakacyjny numer z Jastuna Ewangelickiego. Po nabożeństwie również zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynna jest Biblioteka Etos i Sala Debory. Jeszcze dzisiaj o godzinie 15:00 zapraszamy na odsłonięcie tablicy pamiątkowej uczci naszej parafianki, lekarki, działaczki społecznej śp. Jadwigi Tickowsko i jej męża osłonięcie tablicy pamiątkowej odbędzie się o godzinie 15:00 w Sopocie przy ulicy Grunwaldzkiej. To jest budynek szpitala reumatologicznego, który zakładała śp.

Jadwiga Tic Kosko. We wtorek o godzinie 18:00 pierwsze po wakacjach spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. Również nasz chór parafialny wraca do codziennej pracy. W środę o 17:30 pierwsza próba chóru parafialnego. W piątek o godzinie 17:30 spotkanie organizacyjne w sprawie lekcji religii. Po części oficjalnej zapraszamy na integrację rodziców oraz dzieci i młodzieży w ogrodzie parafialnym. W sobotę Polskie Towarzystwo Ewangelickie Oddział w Gdańsku organizuje wycieczkę do Grudziądza śladami Ewangelików grudziądzkich.

W programie zwiedzanie miejsc związanych z życiem Ewangelików, zwiedzanie wystawy poświęconej dziedzictwu luteranizmu w Grudziądzu z kwalifikowanym przewodnikiem. Odbędzie się to w sobotę, zwiedzanie od godziny 10 na plebanii w Grudziądzu, a szczegóły organizacyjne dotyczące wyjazdu zapraszamy do Biblioteki Etos po nabożeństwie lub bezpośrednio do Pana Piotra Dolnego. Również w sobotę w przyszłym tygodniu zapraszamy do Kościoła Zbawiciela na kolejny koncert trzeciej edycji cyklu Cantus Mare. W sobotę 7 września godzinie 18 w naszym Kościele odbędzie się koncert w repertuarze barokowym i klasycznym wystąpi zespół Memoriam Sting Quartet.

usłyszymy utwory Georga Simona Leila, Wolfganga Mateusza Mozarta i Jana Sebastiana Bacha. Nasze następne nabożeństwo za tydzień o godzinie 10 w Kościele Zbawiciela według tradycyjnej liturgii. Drodzy, jesteśmy wspólnotą, która łączy się z tymi, którzy się smucą i radują. Dziś chcemy połączyć się z tymi, którzy wspominają swego drogiego świętej pamięci męża i krewnego. Wspominamy dzisiaj świętej pamięci Artura Pawłowskiego, który rodził się 8 czerwca 1930 roku w Głobicach na Żuławach na terenach Wolnego Miasta Gdańska.

Miał w sumie 16 rodzeństwa. Od roku 1932 przebywał w Sierocińsku w Oliwie, konfirmowany był w kwietniu 1944 roku przez księdza superintendenta Warwega w Ewangelickim Kościele w Gdańsku, Oliwie. W roku 1953 wstąpił Związek Małżeński z Bogu Miłą. Małżeństwa tego przyszło na świat dwóch synów oraz córka Kamina. Artur Pawłowski pracował przez wiele lat w administracji domów mieszkalnych w Gdańsku. W marcu 1999 roku Artur Pawłowski żenił się z Hanno Małgorzatą z domu Kloze. Małżonkowie mieszkali w mieszkaniu przy ulicy Piastowskiej 159.

Tam też w tym miejscu śp. Artur został powołany do wieczności 25 sierpnia przed kilkoma dniami. Znamy go z naszego Kościoła, wiemy, że od dzieciństwa, od młodości był związany z Kościołem Ewangelickim. Udzielał się w parafialnej komisji diakonijnej, później był długoletnim członkiem Rady Parafialnej. W 2014 roku otrzymał nagrodę Miłosierny Samarytanin, nagrodę główną diakonii Kościoła Ewangelicka Obywórskiego Rzeczypospolitej. Jego postać opisana jest w książce Małgorzaty Grzebałkowskiej "Wojenka o dzieciach, które dorosły bez ostrzeżenia".

W gdańskim roczniku ewangelickim ukazał się wywiad przeprowadzony przez Iwonę Chińc. Gdański Rosznik Ewangelicki i ta książka, o której wspominamy jest do wypożyczenia w naszej Bibliotece Parafialnej "Etos". Zapraszamy do przypomnienia sobie postaci tego nietuzinkowego, wspaniałego człowieka, którego pożegnaliśmy na cmentarzu w Gdańsku Oliwie w miniony czwartek. Jesteśmy też dzisiaj proszeni o wspomnienie. Wspominamy świętej pamięci Romana Kuba Loka zamieszkałego w Skoczowie, którego Pan odwołał do wieczności w wieku lat 73 przed kilkoma dniami.

Zmarły był absolwentem Uniwersytetu Warmińsko-Marzurskiego, lekarzem weterynarii, doktorem weterynarii, przyjacielem ludzi i tym, który oddał się w służbie również zwierzętom. Dzisiaj wspomina go przyjaciel. Powstańmy teraz drodzy i podziękujmy Bogu za życie naszych dwóch braci, których Pan odwołał do wieczności jednego w wieku 94, a drugiego 73. Łaskawy nasz Panie i Boże, Ty przez proroka mówisz, że myśli nasze to nie myśli Twoje, a drogi nasze często mijają się z Twoimi drogami. Ty każdemu człowiekowi wskazujesz jego drogę.

Chwile trudne, chwile wyzwań, chwile radości, dni radości, możliwości służenia innym, dzielenia się w samarytańskiej służbie. Dziękujemy Ci dzisiaj za drogie życie naszego brata, który przez tak wiele lat służył w różnych wymiarach naszej parafialnej społeczności, diakonii w Radzie Parafialnej czy dyżurami tutaj w Kościele Zbawiciela. Dziękuję Ci za to wszystko, co nam przez niego dałeś. Dziękujemy Ci też za drogę innego brata, którego powołałeś przedwcześnie do siebie do wieczności. Taka jest Twoja wola, Panie, i my się jej poddajemy, a prosimy Cię w sposób szczególny, byś wzmocnił tych, którzy się smucą, a nam wszystkim ofiarował w przyszłości życie wieczne, zmartwychwstanie i pokój niczym niezakłócony.

Amen. Usiądźcie drodzy, będziemy teraz śpiewać kolejną z naznaczonych pieśni, pieśń Pochwal mój Duchu Młodarza. Niechaj się w sercu, Boże z ludźmi, Boże prawa, Boże się chodź, Zalnej i koła, Boże z ludźmi, Niechaj wyszła o wadah, właźno do szansu, ziom, wadah, za wanie o wni, włoch, ziom, wadah Muzyka Po twarzą zainteres, po wieczorem, a już ściał, ała Słowię, po prażu i po iż, za wszelką wą Wszelkie prawa zastrzeżone. Pismo Święte uczy nas pokory i wyznania grzechów. Słuchajmy się teraz słowa Psalm 51.

Nie zwracaj już uwagi na moje grzechy i wymarz wszystkie moje przewinienia. Boże, stwórz we mnie czyste serce i odnów we mnie moc ducha. Nie otrącaj mnie od swego oblicza, nie odbieraj mi swojego świętego ducha. Przywróć mi radość Twojego zbawienia, niech wstąpi we mnie duchowość. Ochoczy. Droga siostro, drogi bracie, jeśli żałujesz za swoje grzechy, przyjmujesz Jezusa jako swojego Zbawiciela i pragniesz poprawić swoje życie, zaśpiewaj ze mną razem pieśń, stwórz serce czyste. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Chorodzę, chodzę, chodzę, chodzę!

Ale, o zaskie, w ogóle nie chęsza joli! I nie zapyrań mi z Twojego dobra. Przez proszę przychódźmi, Rada z Twojego zbalea. Siostry i bracia, na takie nasze wyznanie grzechu, Zgodnie z poleceniem Pana Jezusa Chrystusa, który rzekł do swoich apostołów, którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa, Jego świętej Ewangelii, zwiastuję Ci łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego odpuszczam grzechy. Wznieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Idźcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Śpiewamy pieśń 582. Wszystkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Alleluja! Let's sing my Lord Jesus! Alleluja! Wtedy śmiech odboczni z całego serca, że w roku wracał jedną miłość i kranić się na łasę. weź nie je dochodzi, z całego serca, bez sercia Pani w mojej dzieci, ale i uchwyna. Wreszcie, Panie Powie, Cieszycie, Alleluja! Węcz iż niechoważni, z samego serca, Zagręc u Ciebie. Muzyka Pan niech będzie z wami. Dobry Boże, ofiarujesz nam chleb, dajesz nam to, czego potrzebujemy do życia.

Dziękujemy Ci i śpiewamy. Muzyka Amen. Dobry Boże, zapraszasz nas do swojego stołu - dużych i małych, szczęśliwych i smutnych, chorych i zdrowych - dobra, zbyt. Wszyscy są zaproszeni. Chwalimy Cię i śpiewamy. Śpiewaj Alleluja z mężem Pana. Szczyta Jarelu, Jacek, Człuchaj. Ty Boże nas stworzyłeś. Ty znasz nasze imiona, Ty nas kochasz. Dziękujemy Ci i śpiewamy. Amen. Amen. Amen. Amen. Posłałeś do nas Jezusa, swojego Syna. Urodził się jako małe dziecko Marii. On uczynił ludzi szczęśliwymi i wolnymi. On nas rozumie. Dziękujemy Ci i śpiewamy: Święta Jareluja, Znucham Czasami nasze życie jest ciemne, ale nie jesteśmy sami.

Jezus jest z nami. On daje swoje życie za nas. Dziękujemy Ci i śpiewamy Tobie. Święta Jalenu Jastręku Panu Chwalimy się i wielbimy Boże, jako Twoje dzieci ośmielamy się razem wołać. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się w imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Zdjęcia Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał czniom swoim mówiąc, Wierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za Was wydaje, poczęć się na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął ich zielich, a podziękowa przydał im mówiąc, bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechu. to czync ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dobry Boże, dziękujemy Ci i śpiewamy. Śpiewaj, aleluja, zemnę. Jesteśmy tutaj, dobry Boże, jako Twoje dzieci i prosimy Cię, bądź z nami w Twoim duchu. Błogosław nam i bądź nam miłościw. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie drodzy, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Dzień dobry, chłopaki, śpiewa, szpiewa, śpiewa, śpiewa, śpiewa, śpiewa, śpiewa, śpiewa. Chorodzimy do władzimi w śpiewa. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka muzyka Drodzy, wnieśmy teraz nasze serca, nasze myśli do Boga i módlmy się. Drogi Boże, dziękujemy Ci za doświadczenie społeczności stołpańskiego i jednocześnie prosimy Cię, żebyś stale był obecny w naszym życiu i naśladując Twojego Syna byśmy mogli być przykładem dla otaczających nas ludzi. Dziękujemy Ci także za cały czas wakacji, który jest za nami.

Dziękujemy Ci za wszelkie wyjazdy, w których mogliśmy brać udział. Za wszystkie miejsca i osoby, które mogliśmy poznać. Dziękujemy Ci. że opiekowałeś się z nami w tym czasie wakacji i mogliśmy odpocząć po trudach poprzedniego roku szkolnego i roku pracy. Dziękujemy Ci także za to miejsce, w którym jesteśmy, za nasz Kościół, w którym możemy się spotykać i że Ty pokazujesz nam drogę, którą możemy przemierzać we właściwym kierunku. Dziękujemy Ci, że chcesz być z nami w każdym momencie naszego życia, Zarówno w tych pozytywnych, jak i tych trudniejszych.

Dziękujemy Ci za Twojego Syna, dzięki któremu możemy mówić, że jesteśmy wolni. I za tę wolność jesteśmy Ci niezmiernie wdzięczni. Boże, przed nami wiele nowych wyzwań, którym będziemy chcieli sprostać. Dla części z nas nowy rok szkolny wiąże się ze zmianami, które mogą wywoływać niepokój. Dlatego chcemy Cię prosić szczególnie o Twoją obecność w naszym życiu każdego dnia. Prosimy Cię, byś dał siłę i moc wszystkich tym, którzy się uczą. Byś dał i obdarzał wsparciem wszystkich tych, którzy nauczają i w różnych wymiarach pracują w placówkach oświatowych.

Daj by ten rok szkolny był dla tych, którzy zdobywają wiedzę i tych, którzy ją przekazują. Rokiem Błogosławionym. Prosimy Cię także, Panie, o wszystkie czynności, do których powracamy w naszej parafii. O błogosławieństwo dla spotkań z osobami przygotowującymi się do wstąpienia, z tymi, którzy szukają swojej drogi. Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo dla pracy chóru parafialnego, dla pracy młodzieżowej, dla lekcji religii, dla godzin biblijnych i dla pracy koła Pani, a także dla pracy charytatywnej w naszej parafii.

Dziękujemy Ci za koncerty, które mogą się odbywać w naszym kościele, spotkania ze sztuką, z literaturą i wszystko to, co się tutaj za Twoją sprawą i błogosławieństwem dzieje. Dziękujemy Ci za świadectwo naszej parafii przed światem. Dziękuję mi za drogę naszej świętej pamięci siostry Jadwigi Tickowsko, którą dzisiaj będziemy wspominać, a która tak wiele uczyniła dla tego miasta Pomorza i dla naszej Trójmiejskiej Parafii. Dziękuję mi za służbę świętej pamięci Artura Pawłowskiego w naszej parafii, w służbie charytatywnej i w Radzie Parafialnej.

Prosimy Cię, byś wspierał tych, którzy się smucą i nas wszystkich obdarzał nadzieją. Dodawaj nam, Panie, siły i odwagi na każdy dzień. Bądź więc z uczniami, nauczycielami, a także z rodzicami, dziadkami wszystkimi, którzy są nam bliscy. Pozór szczególny prosimy Cię o błogosławieństwo dla pracy katechetycznej, którą będziemy rozpoczynali w piątek. by to było błogosławieństwo dla tych wszystkich, których przed chwilą wymieniliśmy. Wysłuchaj nas, Boże, przez naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa w mocy Ducha Świętego.

Amen. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan, ptasz swoją ku Tobie I niechaj Ci da swój święty pokój Amen, Amen, Amen Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zostawiam swą was, zostawiam swą miłość. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka