2. Niedziela przed Postem – Sexagesimae

# 2. Niedziela przed Postem – Sexagesimae # Zrodlo: https://youtu.be/OKyp-alS9vo # Data nabozenstwa: 2026-02-08

[muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych. To jest drodzy słowo zapisane w liście do Hebrajczyków. Słowo, które ma nas prowadzić przez to nabożeństwo i przez cały tydzień. A dzisiaj przeżywamy drugą niedzielę przed postem zwaną Seksa Gisime, czyli 60 dni do Wielkanocy. Zgodnie z nowym porządkiem liturgicznym chciałbym przekazać teraz wam ogłoszenia.

Po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynny jest punkt kancelaryjny. do odebrania jest nowy numer zwiastuna. Prenumeratorów bardzo prosimy o wpłacanie, jeśli tego jeszcze nie uczynili, prenumerat za rok 2026 w kwocie 240 zł przelewem na konto. Zapraszamy również po nabożeństwie do biblioteki Etos. Dzisiaj szkółkę niedzielną będzie prowadzić praktykantka naszej parafii pani Amelia Mikołajczyk z Uniwersytetu w Tilburgu w Holandii. Dziękujemy za praktykę. W naszej parafii życzymy bożego błogosławieństwa.

A drodzy w tygodniu w tygodniu zapraszamy na wykład w ramach Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego Myślenie i czytanie. o czytaniu, myśleniu i inteligencji z perspektywy badań psychologicznych. Spotykamy się w najbliższy wtorek o godzinie 10 10 lutego o godzinie 18:00 w sali na parafii. Wykład poprowadzi doktor Joanna Nawrocka. Serdecznie was na to zapraszamy. W środę będzie chra próba chóru parafialnego. W czwartek o 18:00 godzina biblijna online, a w piątek lekcje religii według planu. Za tydzień nabożeństwo o zwykłej porze, o godzinie 10:00.

Po nabożeństwie za tydzień chcemy wrócić do sali deory mając nadzieję, że mrozy się już skończą. A za tydzień również nabożeństwo odbędzie się w Tczewie o godzinie 15:00. Po raz kolejny informujemy, że zgromadzenie parafialne zaplanowane jest na 22 lutego po nabożeństwie. osoby odpowiedzialne za obszary prac w parafii. Prosimy o przygotowanie na tę okoliczność stosownych sprawozdań, które usłyszymy podczas tego zgromadzenia. Wszystkim zaangażowanym w te obszary pracy już z tego miejsca bardzo serdecznie dziękuję.

A dzisiaj drodzy modlimy się o parafię w Wiśle Jaworniku. Parafia Wisła Jawornik swoim zasięgiem obejmuje jedną z dolin miasta Wisła. Większość mieszkańców jest związana z turystyką. Do parafii należy ponad 850 osób, a proboszczem jest ksiądz Marcin Podrzorski. Parafia prowadzi różnorodne spotkania dla wszystkich grup wiekowych, a także nabożeństwa z różnorodną formą muzyczną. Parafia prowadzi także dom gościnny, który jest miejscem obozów, rekolekcji i wypoczynku. Stosowną modlitwę dołączymy do modlitwy głównej.

A teraz życzę nam wszystkim błogosławionego nabożeństwa. Zapraszam do wspólnego śpiewu, wspólnej modlitwy, do przeżywania spotkania z Bożym słowem. >> [muzyka] [muzyka] >> Zaj zmó się [muzyka] na twój serca wyśczy [muzyka] tobie teraz uwielbani [muzyka] pozej >> [muzyka] >> słyszymy swój [muzyka] się kryje noc [muzyka] noś ciemności [muzyka] jeśli ducha twego >> [muzyka] >> Moc nikt nie [muzyka] będzie do światłością [muzyka] ci wykonanie [muzyka] by nas zbawić razanie [muzyka] chwały [muzyka] boże.

światło [muzyka] światła narodzone sprawny [muzyka] serca twej, które [muzyka] były podniesione [muzyka] naszym swojej [muzyka] [muzyka] Panie słowo [muzyka] twoje [muzyka] wzruszony Jak niebiosa. [muzyka] Panie, słowo twoje jest pochodnią mnogą moim [muzyka] i światłością. [muzyka] Wesprzyj mnie. Według obietnicy [muzyka] swojej, abym żył. [muzyka] Połąki [muzyka] [muzyka] twojej. Chwała niech będzie Ojcu i [muzyka] Synowi i Duchowi Świętemu. [muzyka] Jak było od początku, [muzyka] jak jest i [muzyka] jak będzie na [muzyka] wieki.

wieków. Amen. Kirijon. >> Panie [muzyka] zmiłuj się. Chrysteon Chryste zmiłuj [muzyka] się Kirion. Panie zmiłuj [muzyka] się. Chwała Bogu na wysokościach i [muzyka] na ziemi ij na ziemi [muzyka] audzia. [muzyka] Chcimy połączyć się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie Boże, Ojcze nasz wszechmogący, przemówiłeś do nas przez swojego syna. Daj, by zasiew twojego słowa zaowocował w naszych sercach i przyniósł plon dla Twojej chwały, abyśmy chwalili cię słowem i czynem i byli świadkami twojej łaski. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, który z tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. [muzyka] Pan niech będzie z wami. I [muzyka] z duchem twoim. >> [muzyka] >> Wsłuchajmy się w słowa lekcji apostolskiej, które czytamy w liście do Hebrajczyków w czwartym rozdziale od 12 do 19 wiersza. Żywe jest bowiem słowo Boga i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić myśli i zamiary serca. Żadne stworzenie nie ukryje się przed nim, bo wszystko jest odkryte i jawne przed oczami tego, któremu musimy zdać sprawę.

Oczywiście czytałem do 13 wiersza. Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go. Alleluja, [muzyka] >> alleluja, alleluja, [muzyka] alleluja. >> [muzyka] >> Natomiast słowo ewangelii czytam u Ewangelisty Łukasza w ósmym rozdziale od czwartego wiersza. Gdy zgromadził się wielki tłum i z miast przychodzili do Jezusa, opowiedział im taką przypowieść. Siewca wyszedł, aby siać swoje ziarno. Gdy siał, jedno upadło na drogę, zostało rozdeptane, a ptaki je wydziobały. Inne upadło na skałę, a gdy wzeszło, uschło z powodu braku wilgoci.

Inne padło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i je zagłuszyły. Jeszcze inne upadło na dobrą ziemię, wzrosło i wydało plon stokrotny. Gdy to powiedział, zawołał: "Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha." Jego uczniowie pytali go: "Co znaczy ta przypowieść?" Wtedy powiedział: "Wamo poznać tajemnicę królestwa Boga. Pozostałym zaś w przypowieściach, aby patrzyli, a nie widzieli i słuchali, a nie rozumieli. Takie jest znaczenie tej przypowieści. Ziarnem jest słowo Boga. Tymi na drodze są ci, którzy usłyszeli, ale potem przychodzi diabeł i porywa słowo z ich serca, aby nie uwierzyli i nie zostali zbawieni.

Tymi zaś na skalę są ci, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, nie mają jednak korzenia. Wierzą do czasu, a w chwili próby odstępują. To, co padło między ciernie, to są ci, którzy usłyszeli, lecz idąc wśród trosk, bogactwa i przyjemności życia, zostają zniewoleni i nie dochodzą do dojrzałości. A to, które znalazło się na szlachetnej ziemi, to ci, którzy usłyszeli słowo sercem szlachetnym i dobrym, zachowują je i przynoszą owoc przez wytrwałość. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon Panie Jezu.

Chwała [muzyka] tobie Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym kościołem chciejmy dać świadectwo naszej wiary. A łączmy się z całym kościołem w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga. Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia zmartwychwstał. wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen. [muzyka] Amen. >> [muzyka] [muzyka] >> wszystkie święty >> [muzyka] >> któś [muzyka] [muzyka] świata [muzyka] [muzyka] zżyć [muzyka] Panie [muzyka] służyć [muzyka] zan [muzyka] i słucha sercem [muzyka] >> [muzyka] >> Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Drodzy słuchajmy się teraz słowo prorockie.

W Księdze Ezechiela w rozdziale drugim od pierwszego wiersza wybranych po trzeci wiersz trzeciego rozdziału zapisane są takie słowa: Powiedział do mnie: Synu Człowieczy, stań na nogi, będę z tobą rozmawiał. Gdy mówił do mnie, wstąpił we mnie duch. Postawił mnie na nogi i usłyszałem mówiącego do mnie. Powiedział mi: Synu Człowieczy, ja posyłam cię do Izraelitów, do narodu buntowniczego, który zbuntował się przeciw mnie. Oni i ich ojcowie sprzeniewierzali się mi aż do dzisiaj. Są synami o bezczelnych twarzach i zatwardziałych sercach.

Ja posyłam cię do nich, abyś im powiedział: Tak mówi Pan Bóg. Oni zaś, czy będą słuchać, czy zaniechają, bo oni są domem buntowniczym, będą wiedzieli, że prorok jest wśród nich. A ty, Synu Człowieczy, nie bój się ich. Ich słów się nie bój, gdy szydercy i pyszałki są z tobą i siedzisz na skorpionach. Nie bój się ich słów, nie lękaj się ich, bo oni są domem buntowniczym. Powiesz im moje słowa, czy będą słuchać, czy nie, bo oni są buntownikami. Ty zaś, Synu Człowieczy, słuchaj, co ja mówię do ciebie i nie bądź buntownikiem jak dom buntowniczy.

Otwórz swe usta i zjedz to, co ci daję. spojrzałem, oto wyciągnięta ku mnie ręka, a w niej zwój księgi. Rozwinął go przede mną. Był on zapisany z obu stron. Napisane były na nim skargi, wzdychania i biada. I powiedział do mnie: Synu Człowieczy, zjedz to, co znajdziesz. Zjedz ten zwój i idź przemawiaj do domu Izraela. Otworzyłem usta i sprawił, że zjadłem ten zwój. Powiedział do mnie: Synu Człowieczy, nasyć swój brzuch i napełnij wnętrzności tym zwojem, który ci daję. Zjadłem go i był w moich ustach jak miód.

Panie nasz i Boże, my wiemy, że nie zawsze twoje słowo do nas adresowane jest jak miód, ale daj, by nas zawsze krzypiło, wzmacniało i prowadziło prawdziwą drogą. Amen. Drogi zboże, w naszej tradycji, w tradycji Izraela, mówimy o czterech wielkich prorokach i 12 małych. Ich ima uczą się dzieci na lekcjach religii, na nauce konfirmacyjnej, a także spotykają się z postaciami proroków na niedzielnych szkółkach. Prorcy są takimi postaciami, które prowadziły naród wybrany i prowadzą dzisiaj Chrystusowy Kościół.

Jednym z tych czterech wielkich proroków jest Ezechiel. którego imię po hebrajsku brzmi Eshekiel, Jeskel, czyli Bóg wzmacnia albo Bóg umocni. Ten, który daje mi siłę, to właśnie Bóg, ten, który powołał Ezechiela do służby. Z jego długiej księgi mamy fragmentaryczne informacje o nim samym. Prorok spisywał swoje wizje, swoje doświadczenia i później zostało to uformowane w księgę proroka Ezechiela. Wiemy, że pochodził z kapłańskiej rodziny. Choć on sam nigdy nie przywołuje nauki proroka wielkiego Jeremiasza, to odnajdujemy echa Jeremiaszowego nauczania i patrząc na daty ich życia możemy powiedzieć, że przejął od Jeremiasza, od Irmejachu wiele nauczania.

Żył w Jerozolimie. w bliskości królewskiego dworu, o czym świadczy to, że gdy nastąpiła pierwsza deportacja Izraelitów z dworu królewskiego, w tej grupie znalazł się właśnie Ezechiel. Postać więc przedwygnaniowa i mówiąc w tradycji Izraela, judaizmu powygnaniowa, żyjąca w tych dwóch wymiarach. w Jerozolimie, gdzie zostaje powołany i później w Babilonie, w obcym Babilonie, gdzie jest pociechą dla tych, którzy zostali wypędzeni i pod koniec jego księgi znajdujemy apokaliptyczne, byśmy powiedzieli, wizje dotyczące przyszłości.

Dzisiaj czytamy o powołaniu Ezechiela na proroka. To bardzo plastyczny obraz. Prorocy często tworzyli takie obrazy, malowali je, by coś swoim ludziom uświadomić. Ale tutaj jest jego osobiste doświadczenie relacji powołania przez Boga. To nie jakiś wielki aplauz, sukces i zapowiedź entuzjazmu słuchaczy. Nie, to raczej spotkanie z czymś, co jest zaskakujące i dziwne. Do Ezechiela przemawia sam Bóg. Słyszy osobiste powołanie: "Synu Człowieczy, stań na nogi, będę z tobą rozmawiał". I czytamy, że wstąpił w niego Rułach.

czyli Duch Boży. On go postawił i wtedy usłyszał mówiącego do mnie: "Powołanie, które jest posłaniem." Bóg mówi do niego: "Ja posyłam cię do Izraelitów". I to jest zrozumiałe, że ci, którzy są powoływani do Pana, przez Pana do różnej służby, są posyłani do ludu, motywowani, wzmacniani. Ale nie ma to miejsca w przypadku Ezechiela. Tutaj od początku padają gorzkie słowa. Powołałem cię na proroka, ale nie szykuj się drogi na coś miłego, bo posyłam cię do narodu buntowniczego. usłyszeć o swoich rodakach, że są synami o bezczelnych twarzach i zatwardziałych sercach, że będziesz mówił do takich ludzi.

To trudne doświadczenie egzystencjalne na początku drogi. Gdy jesteśmy powoływani do jakiejś służby, do służby w kościele, chcemy by wstąpił w nas duch motywacji, przekonania, że to co będziemy głosić, przekazywać innym będzie zmieniało ludzkie serca, będzie pomocą, słodyczą, czy jak mówi słowa proroka miodem, czymś co jest dobre. dla człowieka będzie go krzepić, wzmacniać, stawiać na nogi. Ale nie, tu jest zupełnie inaczej. Żeby Ezechiel, który jest w postawie leżącej, mógł powstać, stawia go duch. Pokazuje, że prorok nie działa o własnych siłach.

Powołanie rodzi się z wewnętrznej pewności siebie. Nie, nie, nie, nie. Tak. Rodzi się ono z działania Ducha Bożego. To ważne przypomnienie także dla misji współczesnego Kościoła, że służba, świadectwo, ale odpowiedzialność każdego chrześcijanina nie zaczyna się od naszych kompetencji, umiejętności. ale od Bożego powołania, od słowa, które słyszymy w swoim życiu. Każdy z nas tu obecnych takie słowo musiał usłyszeć. czytając Biblię, rozmawiając z drugim człowiekiem, modląc się, doznał, że to słowo jest skierowane do niego, że go właśnie podtrzymuje, prowadzi i prowadzi do społeczności kościoła, że słyszymy ten głos, by iść w niedzielę na nabożeństwo i by usłyszeć to słowo.

To nie z nas, to z Boga. Tak wierzymy. Ezechiel zostaje więc powołany i posłany do ludu. I to mamy w naszym ewangelickim rozumieniu urzędu kościelnego, że jesteśmy ordynowani, wyświęceni, czyli powołani do służby po to, by być posłanymi, by zwiastować słowo i musimy być gotowi na to. że idziemy nie do ludzi otwartych, wdzięcznych i gotowych słuchać, lecz tych, którzy mają często twarde czoła i zatwardziałe serca. I to nie jest miła perspektywa. I każdy, który głosi słowo, każda, która podejmuje się tego wyzwania, musi mieć tę świadomość.

Bóg wcale nie oferuje swoim wybranym powodzenia. Nie mówi nam: "Będą cię słuchać, będą przemieniać swe serca." Nie. Ale mówi tylko tyle, że poznają, że był wśród nich prorok. Często ludzkie serca są tak zatwardziałe, że żadne słowa nie są w stanie ich przemienić. Żyjemy zmieniającym się świecie naszym kraju, w którym coraz większy indywidualizm i relatywizm jest powszechnością. Wiele ludzi odrzuca perspektywę Bożego słowa. W sobie widzi jedyne źródło działań, prawa i sprawiedliwości. Ten opis pasuje do współczesnego świata.

Można powiedzieć, że w Izraelici żyli wówczas w pewnym poczuciu dobrobytu. czuli się bezpieczni, a zbytnie poczucie bezpieczeństwa zatraca w nas instynkt, czujność i gotowość. Do takich ludzi idzie właśnie Ezechiel. Do takich ludzi idzie współczesny kościół, głosząc słowo, bo powołanie prorockie, w szerszym sensie powołanie chrześcijańskie nie mierzy się skutecznością. Nie możemy więc mówić, że porównujemy parafię. Jesteśmy w okresie statystyk, w okresie sprawozdań. W tym roku nasz kościół jako wspólnota wprowadził nową statystykę, pomiar frekwencji w nabożeństwach.

Każdej niedzieli liczymy ile osób jest w kościele, ile osób przystąpiło do komunii. Ale drodzy, nie liczbą nawróceń, nie liczbą obecności, nie liczbą lajków, nie pozytywnym odbiorem możemy określić, czy słowo jest głoszone z mocą. Konfesja ukugsburska mówi nam wyraźnie: "To kryterium wierności słowu jest tym miernikiem prawdy Kościoła." Posłuszeństwo słowu. Reformacja uczyła nas i uczy, że Kościół jest tam, gdzie słowo Boże jest zwiastowane czysto, a sakramenty są właściwie sprawowane. Nie tam, gdzie wszystko wydaje się być z zewnątrz piękne, że się wszystko udaje.

Głosić słowo, udzielać sakramenty, to jest fundamentalna cecha i powołanie Kościoła i czynienie tego z odwagą. Bóg mówi Ezechielowi: "Nie bój się ich, ani ich słów". Nie bój się sekularyzowanego świata. Nie bój się tych, którzy dzisiaj ośmieszają religię. Nie bój się odrzucenia, agresji, ośmieszenia. Dlatego Bóg mówi nie rozkazem nie bój się, ale mówi nie będziesz się bał. To zarazem droga zaufania. To wezwanie do tego, by ufać Bogu, by bojaźń boża była silniejsza niż lęk przed ludźmi. Czyli my, drodzy, w dzisiejszych czasach często w różnych dyskusjach, rozmowach nie cofamy się, nie mówimy jak ważne dla nas są wartości zapisane w Biblii, jak ważne dla nas jest Boże słowo.

Gdy inni się śmieją, my się wycofujemy i milczymy. W świecie, który często reaguje alergicznie na Boże słowo, Kościół także doświadcza pokusy, by przemilczeć to, co niewygodne, by na siłę dopasowywać się do oczekiwań świata, by łagodzić przekaz, by mówić o humanizmie. A nie o zbawieniu z łaski przez wiarę, o wartościach, a nie o przykazaniach, o dowolności życia, która powinna być działaniem odpowiedzialnym przed Bogiem i ludźmi. Pod koniec obrazu zapisanego dzisiaj w drugim, trzecim rozdziale znajdujemy taką wizję.

Obraz zwoju księgi. Zwój zapisany z obu stron. Z historii wiemy, że książki przybierały różną postać. Dzisiaj mamy zapis cyfrowy. Dawniej pisano na tabliczkach, a później na zwojach. W czasach Ezechiela to właśnie rozwijany zwój był tym miejscem, gdzie zapisywano słowa. Ezechiel otrzymuje zwój zapisany z jednej i z drugiej strony. Zwój pełen lamentów, jęków, byśmy powiedzieli i biadań. To nie jest słowo łatwe i neutralne, ale apokaliptyczne. Słowo sądu i prawdy, które musi zostać wypowiedziane. A prorok nie ma prawa wybierać wygodnych dla siebie i dla słuchaczy fragmentów.

ma mówić wszystko, co mu Bóg przekazuje, o naszej ludzkiej kondycji, o naszym grzechu, o tym kim jesteśmy, że trzeba się przyznać do nieskonałości, a niektóre kościoły całkowicie wyłączają spowiedź z nabożeństwa, redukują to słowo, by nie mówić o grzechu i o naszej kondycji. Prorok ma mówić wszystko, co mu Bóg przekazuje. Często i gorzkie słowa adresowane do słuchaczy. Dla nas ludzi nowego przymierza ten obraz idzie dalej. prowadzi nas do Chrystusa, który sam staje się słowem, słowem posłanym również do ludu opornego.

On wcielone słowo Logos także głosił prawdę, która spotykała się z oporem i odrzuceniem i on wziął na siebie całe biadanie zapisane na zwoju. To on wziął na siebie grzech, bunt. i nieposłuszeństwo człowieka. Dzisiejsze słowo z Księgi Ezechela przypomina nam przede wszystkim trzy rzeczy. Po pierwsze, że Bóg posyła ludzi niedoskonałych, często nieprzygotowanych, często niepewnych swego powołania, ale przez swojego ducha uzdalnia ich do stania i mówienia. Po drugie, ten tekst mówi kościołowi, że wierność Bogu jest ważniejsza niż dopasowywanie się do świata.

I po trzecie wreszcie, że słowo Boże bywa trudne, ale tylko ono ma tak naprawdę moc obudzić sumienie i dać życie. Ezechiel stawia nam pytanie. każdej i każdemu z nas. Czy jesteśmy gotowi słuchać słowa, nawet jeśli jest ono dla nas niewygodne? I czy mamy odwagę dawać świadectwo nawet wtedy, gdy nie spotyka się ono z entuzjazmem? Drodzy, niech duch, który postawił Ezechiela nad nogi, także i nas podnosi, umacnia i posyła. Amen. Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. >> [muzyka] >> i [muzyka] się zają [muzyka] wszystkich panu [muzyka] Jezus o [muzyka] Jezu >> [muzyka] >> chemu [muzyka] nas poa wszelkich [muzyka] by cię naiło [muzyka] ozy [muzyka] >> [muzyka] >> nas życia [muzyka] święci [muzyka] czas na ziem >> [muzyka] >> Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Tak jak powiedzieliśmy w kazaniu, są takie miejsca, gdzie mówi się, że spowiedź jest niewygodna, bo głosi naszą niedoskonałość, bo każe tym, którzy są w kościele, w nabożeństwie uświadomić sobie grzeszność, nawiązać do tego, co w nas jest niedoskonałe, do naszych błędów, do naszych złych myśli.

złych słów i złych czynów. Ale drodzy, tacy jesteśmy. W zwiastowaniu słowa nie chodzi o to, by nam schlebiać, ale by nas wzmacniać, by prowadzić ku Chrystusowi, ale w prawdzie i w szczerości. Jeśli chcemy radośnie przystąpić do stołu pańskiego, to wtedy, gdy jesteśmy pojednani z Bogiem i z ludźmi. Potrzebujemy spowiedzi. Potrzebujemy tych trzech słów, które opowiadamy o tym, że żałujemy, że wierzymy i że pragniemy przemienić nasze życie, by radośnie pójść do stołu pańskiego i zostać pokrzepieni prawdziwymi darami, ciałem i ksią Chrystusa.

Spowiadajmy się więc Panu Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca. I proszę cię dla niezgłębionego miłosierdzia twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego syna twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości.

Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc ducha twego świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was: Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz: Żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz: Pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów: "Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie są im zatrzymane." Przy to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego kościoła świętego zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i ogłaszam wam, że grzechy wasze są wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu jego świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego. On odpuszcza wszystkie winy twoje, leczy wszystkie choroby twoje. On ratuje od zguby życie twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. >> [muzyka] >> iż [muzyka] radosą [muzyka] się swoją znosimy [muzyka] nie dziś na boże [muzyka] serca swe dzięczyną [muzyka] chwalimy cię chwalimy [muzyka] za to wielkiej łaski [muzyka] dając nieba [muzyka] miłości twojej łaski ojczyzna dałeś świat [muzyka] i złóż ocierać chcę tysiącego [muzyka] i chwalimy boże cię Panie [muzyka] życie poza nasyzny [muzyka] synej kochałeś [muzyka] ojcowska ręka tw [muzyka] jakś nas iś zęście [muzyka] koniec słońca z nas [muzyka] Boże dzięki daj [muzyka] nam cośy [muzyka] cię zei pokoj [muzyka] każ błogosławi po wszystkie życia [muzyka] mi że wysyłujesz [muzyka] już więc boże dzięki cię >> [muzyka] >> Pó zamy niech [muzyka] każdy o tym wieście [muzyka] wszelkiej chwały zzy się tylko nie [muzyka] zwię >> [muzyka] >> da im cię i dziękuję.

[muzyka] >> Pan niech będzie z wami. I z duchem [muzyka] twoim. Znieście swe serca. [muzyka] >> [muzyka] >> Dziękujmy Panu Bogu naszemu. [muzyka] [muzyka] Zaprawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my weespół z aniołami i zastępami niebiańskimi śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały.

[muzyka] święty jest naszego i [muzyka] [muzyka] święty Boże święty mocny święty A nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę twoją jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy syna twego Jezusa Chrystusa, który wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy cię, ucz nim uniżyć się aż do śmierci, z nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały.

Tak przetwórz nasze serca i zgromaś nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia twego. Wysłuchaj nas Ojcze przez tegoż syna twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło, Panie. [muzyka] >> Módlmy się do naszego ojca niebiańskiego, tak jak nas nauczył jego syn Jezus. Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albo twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki [muzyka] wieków. Amen. [muzyka] Pan nasz Jezus Chrystus z tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje. Oczyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczery, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: Bierzcie i pijcie z niego wszyscy.

Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże, Ojcze nasz niewiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć twojego syna, uwielbiamy jego zmartwychwstanie i wniebowstąpienie oraz oczekujemy na jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy cię, spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w twoim królestwie.

Przez Jezusa Chrystusa, tobie Boże Ojcze wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie jak dobry jest Pan. Amen. Barankuś [muzyka] [muzyka] zmiłuj się nę [muzyka] [muzyka] >> [muzyka] [muzyka] >> że swój ciało Amen. >> [muzyka] >> i myśli do Boga. Módlmy się. Dziękujemy ci wszechmogący i miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi syna twojego.

Prosimy cię, spraw dla miłosierdzia twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Panie Boże, dziękujemy Ci, że w przyjściu Jezusa Chrystusa przybliżyło się do nas królestwo sprawiedliwości i chwały Twojej. Tobie oddajemy cześć i uwielbienie. Wysławiamy cię i chwalimy wraz ze wszystkimi, którzy w ciebie uwierzyli i podporządkowali się świętej woli Twojej. Boże miłosierny, ty znasz nasze serca i wiesz, ile wciąż jest w nich ciemności, nieprawości.

Stąd prosimy, przeobraź je, abyśmy żyli nie dla siebie, lecz dla sprawiedliwości, pokoju i chwały imienia twego. Przez słowo swoje powołałeś do istnienia Kościół swój i przez to słowo utrzymujesz, poświęcasz i prowadzisz go. Dopomóż zwiastować nam słowo z mocą i gorliwością. Błogosław jego zasiewowi, aby wydawało owoc stokrotny. Daj ducha swojego, ducha mądrości, odwagi pasterzom, nauczycielom i ewangelistom, aby słowo twoje jak jasna pochodnia świeciło w ciemności i posilało serca wątpiące i zatrworzone.

Panie, prosimy cię dzisiaj wraz z całym kościołem o parafię w Wiśle Jaworniku. Wraz z nimi dziękujemy ci za dużą grupę dzieci na szkółkach i wszystkich zaangażowanych w tę służbę. Prosimy o większe grono współpracowników zaangażowanych w różne obszary służby. Prosimy o mądrość i wystarczające środki do dalszego remontu domu gościnnego. Daj Panie tej wspólnocie parafialnej swoją moc, odwagę i siłę. I prosimy cię, byś łaskawie sprawił, aby Ewangelia była chlebem powszednim w każdym domu, a naukę wiary i przykazywania Twoje, przykazania twoje szanowano nie tylko w kościele.

Błogosław dzieło ogłoszenia dobrej nowiny w różnych miejscach, w stacjach misyjnych i okazywania miłości w domach opieki. Wszystko niechaj dzieje się ku chwale imienia syna twojego Jezusa Chrystusa, przez którego racz łaskawie nas wysłuchać. Amen. [muzyka] Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja. >> [muzyka] [muzyka] >> Alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja. >> [muzyka] >> wyelja [muzyka] >> Jezus Chrystus wczoraj i dziś alleluja [muzyka] alleluja Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże.

Niech obróci Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niechaj ci da swój święty pokój. Amen. Amen. [muzyka] Amen. >> [muzyka] >> Panie czas niech nas [muzyka] nic nie dzieli byśmy z łaski twej ciebie wymi [muzyka] swej twoim [muzyka] będę zawsze cieszy [muzyka] Boże, błogosławisz mnie. [muzyka] Nikt nie może sam zdobyć łaski Pana. [muzyka] Przez miłości darmo [muzyka] jest nam d ten zwycięży słowo. >> [muzyka] >> wszystkich dzieli, aby wszystkie [muzyka] mieli miłość, łaskę złą.

[muzyka] Miłość dałeś już pokój [muzyka] niech się stanie. Daj [muzyka] sposób swój nam na ziemię panie przyśuce [muzyka] jego [muzyka] pojąć sycami spośnie [muzyka] panu swym am [muzyka] [muzyka] >> [muzyka] >> Š [muzyka] [muzyka] >> [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] [muzyka] >> Yeah.