Siewca i czworaka rola serca

# 2. NIEDZIELA PRZED POSTEM - SEXAGESIMAE # Zrodlo: https://youtu.be/yJzI0LbogV0 # Data nabozenstwa: 2021-02-07

Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Wybrzmiały dzwony zapraszające nas na nabożeństwo. Usłyszeliśmy preludium. Możemy więc rozpocząć nasze nabożeństwo w drugą niedzielę przed postem, niedzielę zwaną Seksa Gesine. Jeszcze czas pasyjny nie nadszedł. Jeszcze cieszymy się z tego, że Chrystus nam się objawił i chcemy budować naszą społeczność z Panem. Dlatego hasło dzisiejszego tygodnia mówi nam Dziś jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych. Dzisiejsze nasze nabożeństwo jest świętem parafii, bo chrzest każdego dziecka, które wstępuje do społeczności Kościoła jest naszym wielkim wydarzeniem.

Dzisiaj rodzice i rodzice chrzestni przyniosą Feliksa do Chrztu Świętego i będą prosić Boga o jego błogosławieństwo, a my wraz z nim. Życzę Wam drodzy, całemu zborowi, wszystkim którzy nas oglądają i łączą się z nami w sposób duchowy Bożego błogosławieństwa w ten świąteczny, niedzielny poranek. Zaczywajmy pieśń numer 595. Pięć. Zdjęcia i montaż Oczynie przedłożnie wierszy, jak śniadnie są ze mężczym wachki. Niechajdziemy na zejdzie, uchoda nas, uchoda nas, Muzyka On się już nie zężeczka, bo pokań, na was użczymnie z nią stron, bo pokań, Oczystojnicze, idzie już, gminie Jezusa.

Zdjęcia i montaż Wszelkie prawa zastrzeżone. Muzyka Pani słowo Twoje, Pana wielki Muzyka Panie Słowo Twoje jest pochodnią nogą moim. Wezprzyj mnie według obietnicy, abym żył. Muzyka Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. chryste Kieruje lejson Chwała Bogu na wysokościach i pokój. Módl się. Boże i Panie życia naszego, prosimy Cię, przygotuj serca nasze pod zasiew Twojego Słowa Świętego i spraw łaskawie, aby zaowocowało ono w uczynki miłości i w słowa świadectwa o dobroci i łasce Twojej. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Pan niech będzie z Wami Muzyka Słuchajmy się teraz słowa Pisma Świętego przeznaczone na drugą niedzielę przed postem. Czytamy najpierw księdze proroka Izajasza w 55 rozdziale wybranych wierszach. Szukajcie Pana, dopóki można Go znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niech bezbożny porzuci swoją drogę, a przestępca swoje zamysły i niech się nawróci do Pana, aby się nad nim zlitował. Do naszego Boga, gdyż jest hojny w odpuszczaniu. Bo myśli moje to nie myśli wasze, a drogi wasze to nie drogi moje, mówi Pan.

Lecz jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż drogi wasze i myśli moje niż myśli wasze. gdyż jak deszcz i śnieg spada z nieba i już tam nie wraca, a raczej zrasza ziemię i czyni ją urodzajną, tak iż porasta roślinnością i daje siewcy ziarno, a jedzącym chleb. Tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust, Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem. Bo z radością wyjdziecie i w pokoju zostaniecie przyprowadzeni. Tyle jest słów lekcji.

A błogosławieni są ci, którzy słuchają i strzegą słowa Bożego Alleluja. Muzyka i słowo z Nowego Testamentu, z listu do hebrajczyków, z rozdziału 4, wiersze 12 i 13. Żywe jest bowiem Słowo Boga i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikająca aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolno sądzić myśli i zamiary serca. Żadne stworzenie nie ukryje się przed Nim, bo wszystko jest odkryte i jawne przed oczami Tego, któremu musimy zdać sprawę. Bądź pochwalon, Panie Jezu! Usiądźcie teraz, drodzy, a rodziców i rodziców szesnych zapraszam do stopni ołtarza.

Pokój Pański niech zawsze będzie z Wami. Drodzy rodzice i drodzy rodzice chrzestni, przyszliście tu do Ewangelickiego Kościoła Zbawiciela w Sopocie, aby ofiarować Bogu swoje dziecko w Szcie Świętym. Wysłuchajcie więc z napisane Ewangelii św. Marka w X rozdziale o Jezusie Chrystusie, dobrym przyjacielu dzieci. Powstańmy do Ewangelii. I przynosili do Niego dzieci, aby je dotknął, lecz uczniowie surowo im zabraniali. Gdy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział do nich, Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie zabraniajcie im, bo do takich jak one należy Królestwo Boga.

Zapewniam was, kto nie przyjmie Królestwo Boga jak dziecko, nie wyjdzie do Niego. I objął je i błogosławił, kładąc na nie ręce. A ciebie nasz Panie i Boże prosimy, abyś to słowo pobłogosławił teraz w naszych sercach. Amen. Drodzy rodzice i rodzice chrzestni, chrzest to wielkie wydarzenie w waszym życiu, ale tak jak powiedziałem to na początku nabożeństwa, to także wielkie wydarzenie w życiu Kościoła. Gdy spojrzymy na historię najstarszych zborów, parafii, wspólnot chrześcijańskich, to właśnie chrzest rodziny, dziecka czy dorosłego był szczególnym wydarzeniem w życiu danej lokalnej wspólnoty.

Bo oto nowy człowiek staje się chrześcijaninem. Wtedy było to trudne, a w dzisiejszych czasach staje się to coraz mniej oczywiste. Przyprowadzić swoje dziecko do Boga, złożyć ślubowanie, że się wychowa je w chrześcijańskim duchu, To dzisiaj ważne zobowiązanie, którego wy jako rodzice się podejmujecie, a wy jako rodzice chrzestni zobowiązujecie się im pomóc. By Feliks wzrastał kochającej rodzinie i do tego rodzinie chrześcijańskiej. Temu również służy chrzest święty. Wychodził na szkółki niedzielne, później na naukę kościelną, naukę konfirmacyjną i wreszcie jako młody człowiek stanął przed tym ołtarzem i w akcie konfirmacji sam ślubował Bogu, że będzie chodził tą drogą, o której mówi Ewangelia.

Jest z wami starsza córka, która również w tym kościele była ochrzczona. Mamy nadzieję, że będą razem chodzić na szkółkę niedzielną, później na lekcje religii, no ale do konfirmacji przystąpią w dwóch różnych grupach. Będzie to wtedy znowu ważne przeżycie fundamentujące i scalające w chrześcijańskim duchu waszą rodzinę. Jezus mówi nam dzisiaj o tym, by otwierać Kościół dla dzieci. By nie przejmować się, jeśli dziecko zapłacze w Kościele, coś powiem. Może nie w tym momencie, w którym nam się wydaje, że powinno, ale to jest właśnie nauczanie Jezusa.

Uczniowie się oburzali, a on powiedział: "Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie, nie zabraniajcie im, bo do takich jak one należy Królestwo Boga". Dziecko jest ufne. I ten aspekt postawy dziecka Jezus wielokrotnie przywoływał. Dziecko ufa rodzicom, ufa Bogu, a my chcemy je prowadzić do Chrystusa. Wbrew nauczaniu apostołów. Wbrew postawia postołów, a zgodnie z tym, co mówi nam dzisiaj Jezus Chrystus, który obejmował dzieci, błogosławił, kładąc na nie ręce. Amen. Przyjmij teraz znak Krzyża Świętego, bo w krzyżu Chrystusa jest zbawienie Twoje.

Amen. Módlmy się. Powstańmy. O Panie prosimy Cię, wysłuchaj łaskawie naszej modlitwy i nieustannie ochraniaj to dziecko mocą krzyża Jezusa Chrystusa, którego znakiem zostało pobłogosławione. A ponieważ wybrałeś je sobie na własność, uwolnij je od wszelkich więzów zła i spraw, aby doznało nowego narodzenia i zawsze szło drogą zbawienia, aż do Twojego królestwa. Prosimy o to w imieniu Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Amen. Chrzest jest darem Bożej łaski. Jest on wezwaniem do codziennego nawrócenia. Jest także znakiem, na którym opieramy nadzieję swojego spawienia.

Do tego dziecka, a także często i do nas odnosi się słowo Pana Jezusa. Tego, co ja czynię, Ty teraz nie rozumiesz. Zrozumiesz to później. Dlatego zrozumienia konieczne jest wychowywanie w Słowie Bożym, bo ze słuchania Słowa Bożego rodzi się wiara potrzebna do zbawienia. Apostół Paweł napisał do zboru w Efezie. że potrzebujemy dojść do wiary i do poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary dojrzałości wynikającej z pełni Chrystusa. Katechizm Kościoła mówi o codziennym chrzcie, który dokonuje się przez codzienny żal i pokutę.

W ten sposób zanurzamy się w śmierć i zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa. To należy do nowonarodzenia i jest istotą nawrócenia. Wspominając swój własny chrzest, wspólnie wyznajcie wy, rodzice, rodzice chrzestni i wy zgromadzeni w Kościele, wiarę w Trójjedynego Boga, która jest wiarą całego Kościoła. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion.

Stąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, stąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Drodzy rodzice i rodzice chrzestni, taka jest nasza wiara. Wiara całego świętego Kościoła. W tej wieżochrzczeni są wszyscy chrześcijanie. Wyznawanie tej wiary jest naszą chlubą w Jezusie Chrystusie. Wiara ta zobowiązuje wszystkich jej wyznawców do wyrzeczenia się szatana, wszystkich jego spraw i czynów oraz do życia i postępowania zgodnie z tym wyznaniem.

Pytam się więc was, rodzice chrzestni i rodzice tego dziecka, Czy chcecie, aby to dziecko w wierze świętego Kościoła ochrzczone zostało w imię Trójjednego Boga, Ojca, Syna i Ducha Świętego? Jeśli tak, to odpowiedzcie głośno, chcemy. Czy przyrzekacie z Bożą pomocą wychować wasze dziecko w chrześcijańskiej wierze? Jeśli tak, to odpowiedzcie, przyrzekamy z pomocą Bożą. Pytam się teraz Was, rodziców chrzestnych dziecka, czy jesteście gotowi pomagać rodzicom tego dziecka w wypełnianiu ich chrześcijańskich i rodzicielskich obowiązków?

Jeśli tak, to odpowiedzcie, jesteśmy gotowi. Dziękuję. Dzięki za oglądanie! Wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem, a oto ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. Powstańmy teraz i wspólnie prośmy Boga Ojca, aby dziecko to zostało wdarzone tą obiecaną, zbawienną łaską Bożą. Połajmy słowami modlitwy pańskiej. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.

Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego, albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Powiedzcie głośno, jakie imię daliście swemu dziecku. Feliksie Antoni, szczęście wie, w imię Boga Ojca, I Syna, i Ducha Świętego, Wszechmogący Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który uwolnił Cię przez chrzest święty od kary za grzech pierworodny, niech Cię w tym chrzcie utrzymuje i odradza na nowo z wody i z Ducha Świętego oraz swoją łaskę wzmacnia do życia wiecznego.

Pokój niech będzie z Tobą. Amen. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, jak było na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen. Módlmy się. Wszechmogący, miłosierny Bożej Ojcze, z całego serca dziękujemy Ci i uwielbiamy Cię za to, że ochraniasz i rozwijasz swój Kościół. Dziękujemy Ci, że to dziecko uczyniłeś dzisiaj przez chrzest święty członkiem swojego Kościoła, ciała Twego umiłowanego Syna Jezusa Chrystusa. Pokornie prosimy Cię, zachowaj je w otrzymanej dzisiaj zbawiennej łasce. Zachowaj także nas i wszystkich ochrztonych w prawdziwej wierze i społeczności swojego Kościoła do życia wiecznego.

Prosimy Cię o to w Duchu Świętym przez Syna Twojego naszego Zbawcę i Pana Jezusa Chrystusa. Amen. Podejdźcie teraz drodzy do ołtarza, a rodziców z dzieckiem proszę o uklęknięcie. Pan strzec będzie wyjścia i wejścia Twego teraz i na wieki. Droga Matko, Bóg cudownie zachował Cię w czasie trudnych chwil, podarował Ci zdrowe dziecko, które dzisiaj ofiarowałaś Panu w sakramencie Chrztu Świętego. Dlatego chcemy podziękować Bogu za ten wielki dar macierzyństwa. i uwielbiać go słowami tej, która przez wybranie stała się matką naszego Pana i Zbawiciela i jak Ty trzymała na rękach swojego Syna.

Wielbi dusza moja Pana i rozładował się Duch mój w Bogu Zbawicielu moim, bo wejrzał na uniżoność służebnicy swojej. Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny i święte jest imię Niego. Boże i Ojcze, dlatego i my dziękujemy Ci za wielkie rzeczy, których dokonałeś także dla tej Matki, dla Ojca, dla rodziny i dla tego dziecka. Miej ich w swoje łaskawie opiece i swoimi drogami prowadź do zbawienia. Amen. Błogosławieństwo Pana niech będzie z wami. Błogosławimy wam w imię Pana. Błogosławieństwo w Trójcy Świętej jednego Boga, Ojca, Syna i Ducha Świętego, niech będzie z wami odtąd aż na wieki.

Amen. Powstańcie teraz, drodzy, i zwróćcie się do swego zboru. Drogi zboże Chrystusowy, oto nowy członek naszej parafii, Feliks Łukaczyński. Przyjmijcie go serdecznością, miłością, dobrymi myślami i modlitwami. Usiądźcie teraz w rozdyskiewamy kolejną gierzec, a już w rozdyskowaniu. Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Zdrowiaj sobie odpłaty, wejdzie sobie podłaty, on nigdy nie dostanie, jak nie odstawane. Muzyka Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będzie z Wami wszystkimi.

Amen. Drodzy, wsłuchajmy się dzisiaj słowom, które jest zapisane w Ewangelii św. Łukasza w rozdziale ósmym wierszach od czwartego do piętnastego. Gdy zgromadził się wielki tłum i z miast przychodzili do niego, opowiedział im taką przypowieść. Siewca wyszedł, aby siać swoje ziarno, a gdy siał, jedno upadło na drogę, zostało rozdeptane, a ptaki je wydziobały. Inne upadło na skałę, a gdy wzeszło uschło z powodu braku wilgoci. Inne upadło między ciernie, a ciernie razem z nim wyrosły i je zagłuszyły. Jeszcze inne upadło na dobrą ziemię, wzrosło i wydało plon stokrotny.

Gdy to powiedział, zawołał, kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. Jego uczniowie pytali go, co znaczy ta przypowieść. Wtedy powiedział – Wam dano poznać tajemnicę Królestwa Boga, pozostałym zaś w przypowieściach, aby patrzyli, a nie widzieli i słuchali, a nie rozumieli. Takie jest znaczenie tej przypowieści. Ziarnem jest Słowo Boga. Tymi na drodze są ci, którzy usłyszeli, ale potem przychodzi diabeł i porywa Słowo z ich serca, aby nie uwierzyli i nie zostali zbawieni. Tymi zaś na skalę są ci, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo.

Nie mają jednak korzenia, wierzą do czasu, a w chwili próby odstępują. To, co padło między ciernie, to są ci, którzy usłyszeli słowa. Lecz idąc wśród trosk, bogactwa i przyjemności życia, zostają zniewoleni i nie dochodzą do dojrzałości. A to, które znalazło się na szlachetnej ziemi, to są ci, którzy usłyszeli słowo, sercem szlachetnym i dobrym zachowują jej, przynoszą owoc przez wytrwałość. Wielu. Ciebie prosimy nasz Panie i Boże, abyś teraz Ty sam pobłogosławił to słowo w naszych sercach. Amen. Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie, nauczanie Jezusa jest wielowątkowe, zawiera ogromny ładunek tematów, dotyczy całego naszego życia.

Nauczyciel z Nazaretu bardzo często najważniejsze kwestie wyjaśniał za pomocą przypowieści, rozbudowanych lub czasem bardzo prostych obrazów. Czasami tylko je sam wyjaśniał. Ewangelista Łukasz w dzisiejszej Ewangelii daje interpretację, dlaczego tak się działo, by jego słuchacze nie rozumieli do końca, o co mu chodziło. Ale ta wypowieść Łukasza, adresowana do apostołów, tak naprawdę jest adresowana do uczniów Jezusa, do apostołów, aby ich wyposażyć w szczególną zdolność wyjaśniania przypowieści. I tak już od setek generacji Kościół wykłada, tłumaczy obrazy wypowiedziane przez Jezusa.

W sumie doliczymy się około 40 przypowieści w czterech Ewangeliach. Najbardziej znane to tylko ta występująca u Łukasza opowieść o synu marnotrawnym. A na drugim planie, jak się mówi, w znajomości przypowieści to właśnie dzisiejsza. O stukrotnym plonie albo o czworakiej roli albo zwana też osiewcy. O stóp. Występuje w dwóch Ewangeliach, ale przypowieści generalnie występują tylko u synoptyków, czyli w pierwszych trzech Ewangeliach. W Ewangeliach synoptycznych, czyli u Mateusza, Marka i Łukasza. U Jana spotkamy się jedynie z przypowieścią o dobrym pasterzu.

Ten najmłodszy, kochany uczeń Jezusa, piszący swoją Ewangelię już jako starzec, przedstawił inną drogę nauczania Jezusa, nie stawiając w centrum Jego działalności właśnie przypowieści. Dzisiejsza parabola, przypowieść mówi nam o zasiewie ziarna, czyli Słowa Bożego. Radujemy się, że Słowo Boże dociera do człowieka. W sposób szczególny jest to radość kaznodziei, zwiastuna Bożego Słowa, czyli siewcy. Radość zgłoszenia prawdy Ewangelii. I zaraz, gdy się wsłucha kaznodzieja uważnie w ten tekst, pojawia się pytanie i zarazem wątpliwość – Na jaką rolę padło rzucone przed chwilą albo właśnie teraz ziarno?

Czy faktycznie padło na rolę, czy na drogę, czy na skałę, czy w chwasty? Czy w chwasty? Jakże często bowiem się zdarza, że entuzjaści, którzy tak gorliwie wewnątrz swoich serc podczas nabożeństw deklarują chęć przemiany. Albo gdy wcześniej bywało, gdy żegnaliśmy się przy wyjściu z kościoła, mówili o tej chęci przemiany w szczególnym doświadczeniu. Z takim przejęciem mówili o swoim spotkaniu z Chrystusem. Za tydzień nie pojawiali się w Kościele i tak przez wiele tygodni. Stawiamy sobie wówczas kolejne pytania.

Pytania adresowane już pod adresem kaznodziei. Może to ja zrobiłem coś nie tak? Nie. Nie zaangażowałem się wystarczająco w egzegezę, zbyt mało emocjonalnie mówiłem, może w mojej postawie i działaniu nie było świadectwa, które przyniosło prawdziwy plon. I wtedy Słowo Boże przychodzi z odpowiedzią do kaznodziei, do duszpasterza, ale także do parafialnej społeczności, która chce być zwiastunem Słowa Bożego jako całość, jako wspólnota chrześcijaństwa. Wtedy Słowo mówi, człowieku, nie wszystko zależy od ciebie.

Ty jesteś siewcą, który ma głosić słowo zaangażowaniem dokładnie tak jak siewca. Ale niestety nie zawsze ziarno padnie na uprawną rolę, A często w wąskich zagrodach jest właśnie tak, że pada na skałę, na drogę między chwasty, a tylko co któreś według zapisu ewangelisty Pada na rolę i wydaje plon stukrotny. Te słowa nie są jakimś usprawiedliwieniem, wezwaniem do zobojętnienia w życiu parafii w składaniu świadectwa, ale to opis obiektywny. Nie zawsze i nie wszędzie wszystko zależy ode mnie, od człowieka, od danej społeczności.

My jako chrześcijanie zobowiązani jesteśmy w miejscu, w którym jesteśmy składać jak najlepsze świadectwo. Nasz reformator, ksiądz dr Marcin Luter ujął to w nauce o powszechnym kapłaństwie. Właśnie poprzez chrzest, którego dzisiaj dokonaliśmy, wszyscy jesteśmy królestwem kapłańskim, czyli zobowiązani jesteśmy do świadectwa. Nie wszyscy jesteśmy głosicielami słowa, ale od naszego wspólnego świadectwa często zależy, jak ktoś odnajdzie się w danej wspólnocie. Czy to słowo, które do niego trafia... znajdzie poddatny grunt.

Czy my będziemy tymi, którzy pomagają we wzroście wiary? Powszechne kapłaństwo zobowiązuje nas do postawy, do świadectwa, do otwartości, do bycia prawdziwą chrześcijańską wspólnotą. który każdy ma swoje zadania, powołania, misje. Ale wiedzmy zawsze, że to Bóg jest tym, który prowadzi. Dlatego ksiądz dr Marcin Luter w innym miejscu przygotował dla kaznodziei, dla duchownych modlitwę, którą podobał. mogą, powinni zmawiać przed nabożeństwem. Tak zapisał. Panie Boże, Ojcze Niebieski, jestem wprawdzie nie godzien urzędu i służby, w której mam zwiastować.

Panie Boże, Ale żeś mnie ustanowił pasterzem i nauczycielem słowa, a lud Twej nauki nauczania potrzebuje, przeto bądź moim pomocnikiem i każ aniołom swoim przy mnie pozostać. To ma przygotować zwiastuna Bożego Słowa do postawy pokory. To lutrowe nauczanie to prawdziwa teologia urzędu kościelnego. To głębokie zrozumienie misji ewangelickiego księdza, który przede wszystkim jest zwiastunem Bożego Słowa. a dopiero potem administratorem, zarządcą nieruchomości czy czegokolwiek innego. Najważniejszym zadaniem w Kościele jest głoszenie słowa, zasiew słowa, by ono padało na dobrą rolę i zrastało.

Tak samo od prawdziwego rolnika wymagamy pokory. Może on zachować najlepszą staranność, zaangażowanie, ale jeśli nie przyjdzie deszcz, słońce, niech. Jego działalność, choćby najbardziej oddana, może przynieść bardzo mały plon. Dlatego potrzebna jest dalej modlitwa o wzrost. Wspólna modlitwa całego Kościoła w duchu powszechnego kapłaństwa. Dzielenie się naszą wiarą z innymi, naszym świadectwem o Chrystusie, to jest uniwersalne zadanie wszystkich chrześcijan, wszystkich wyznawców zmartwychwstałego. Tych, którzy już przyjęli wiarę, by ją wzmacniali.

Słowo ma ciągle padać wierze. Na rolę naszego serca musi zostać usłyszane, musi być pierzwiastowane, wypowiedziane różnymi sposobami, metodami. W tym czasie pandemicznym odkryliśmy nowy wymiar przykazu, jakim jest internet, YouTube. I dzisiaj ci, którzy nie mogą być z nami fizycznie, mogą być z nami duchowo. Oglądając nabożeństwo, wsłuchując się w słowo i włączając się w modlitwę. Słysząc słowo, zasiew ma miejsce. Ziarno słowa musi więc codziennie trafiać na grunt ludzkich serc. Nawet jeśli zamieszka tam przez chwilę, a współczesny świat je zagłuszy.

Gdy następnym razem padnie albo jeszcze którymś, może w końcu zrośnie. Trwajmy w Bożym Słowie. Otwierajmy nasze serca na Jego działanie i bądźmy świadkami. prawdy, którą głosi do nas dzisiaj Jezus w tym właśnie podobieństwie. A niech plon, który z nas się rodzi, będzie właśnie stukrotny. Amen. Módlmy się. Oskarę nasz Panie i Dobry Boże, chcemy Ci podziękować za tę przypowieść, za ten wielopłaszczyznowy obraz, który daje nam tak wiele impulsów do interpretacji do rozumienia naszej codziennej egzystencji, do rozumienia życia Kościoła.

Prosimy Cię, aby to Słowo, które dzisiaj zostało zasiane, wzrastało w naszych sercach. Amen. Ksiądźcie drodzy, zborowi mam do przekazania ogłoszenia. W dniu wczorajszym w naszym kościele odbył się ślub Weroniki i Łukasza Olczyk. Życzymy Wam Bożego błogosławieństwa i niech Bóg pobłogosławi Waszą wspólną drogę. Dzisiaj do odbioru dla prenumeratorów, do nabycia jest nowy numer z Jastuna Ewangelickiego, w którym mówimy o roku tożsamości luterańskiej. Zapraszam do lektury i jednocześnie proszę wszystkich prenumeratorów o zapłatę rocznej prenumeraty w kwocie 130 zł, najlepiej przelewem na konto.

Bardzo prosimy o wpłacanie wszelkich składek ofiar na nasze konto parafialne, a wszystkie informacje o spotkaniach online, które odbywają się w naszej parafii, dostępne są na stronie parafialnej sopotluteranie.pl. Tyle jest drodzy naszych ogłoszeń. Jako społeczność jesteśmy z tymi, którzy się cieszą, jak wy, jak wy drodzy, ale także łączymy się z tymi, którzy się smucą, którzy wspominają swoich bliskich, których już dzisiaj tutaj na ziemi nie ma. I tak dzisiaj wspominamy świętej pamięci Urszulę Kowalską z domu Bukowską, urodzoną dnia 12 października 1939 roku w Lubieszynie.

Zmarłą w dniu 3 lutego 2015 roku tutaj w Gdańsku. Zmarłą wspominają dzisiaj mąż i syn. Złączmy się teraz z nimi w modlitwie i podziękujmy Bogu za życie i drogę naszej świętej pamięci siostry. Powstańmy do modlitwy. Łoskawy nasz Panie i Boże, chcemy Ci dzisiaj podziękować za drogę naszej świętej pamięci siostry, którą odwołałeś do czesności i do wieczności przed sześcioma latymi. Dziękujemy Ci za to, co dała swoim bliskim, swą mężowi, synowi, rodzinie, za to, co im przekazała i obdarzyła ich miłością. Prosimy Cię, abyś Ty, którzy się smucą, miał w swojej opiece.

wzmocnił naszą ich wiarę w zmartwychwstanie i życie wieczne i prowadził nas, Panie, ku Twemu Królestwu. Amen. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Śpiewamy teraz kolejną pieśń. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Zdrowia Chłopak Panie Pani, Panie Pani, Panie Panie Pana Świętego, Pana Świętego, Panie Panie Pani, Muzyka Zdjęcia i montaż Zniśmy teraz naše serdeca do pokaza i budyć. Panie Boże, dziękujemy Ci, że w przyjściu Jezusa Chrystusa przybliżyło się do nas Królestwo Sprawiedliwości i chwały Twojej.

Tobie więc oddajemy cześć i uwielbienie. Wysławiamy Cię i chwalimy wraz ze wszystkimi, którzy w Ciebie uwierzyli i podporządkowali się świętej woli Twojej. Dziękujemy Ci, że przez wiarę w Jezusa Chrystusa uczyniłeś nas dziećmi swoimi i powołałeś do Królestwa swego, którym każdy doznaje łaski i miłości Twojego ojcowskiego serca. Spraw, Panie, aby Królestwo Twoje szerzyło się wśród nas przez zwiastowanie słowa Twego, a serca nasze przygotowane były do wydania owoców Ducha Świętego. Boże miłosierny, który znasz serca nasze i wiesz, ile w nich jest ciemności i nieprawości, przeobraź je, abyśmy żyli nie dla siebie, lecz dla sprawiedliwości, pokoju i chwały istnienia Twego.

Przez słowo swoje powołałeś do istnienia Kościół i przez nie utrzymujesz, poświęcasz i prowadzisz Go. Powałujesz nowe sługi i zjastowania, bo dopóki jest zjastowane słowo z mocą i gorliwością, Ty błogosławisz zasiewowi, by wydawał plon stokrotny. Daj, Panie, ducha swojego, mądrości i odwagi pasterzom, nauczycielom i ewangelistom, aby słowo Twoje jak jasna pochodnia świeciło w ciemności i posilało serca wątpiące i zatrwożone. Spraw łaskawie, Panie, aby Ewangelia była chlebem powszednim w każdym domu, bez względu na sytuację, na stan, w którym jesteśmy.

A daj, by w każdym czasie nauka wiary i przykazania szanowana była w codziennym życiu. Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo dzieło głoszenia dobrej nowiny we wszystkich miejscach na całym świecie. Prosimy Cię o nasze domy i zakłady pracy, o szkoły i uczelnie, w sposób szczególno błogosławieństwo dla tych, którzy pracują w szpitalach, przychodniach i domach opieki. Prosimy Cię o nasze domy, a w sposób szczególny o dom tych dwojga, którzy wczoraj przed tym ołtarzem składali swoje małżeńskie ślubowanie.

Prosimy Cię, byś obdarzył ich łaską i błogosławieństwem. i był z nimi przez wszystkie dni ich wspólnego życia. Prosimy Cię, Panie, także o błogosławieństwo dla tego dziecka, które dzisiaj poprzez chrzest święty zostało przyjęte do społeczności Twego Kościoła. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla całego domu, dla rodziców i dwójki dzieci, byś miał ich w swojej opiece, Chryste Panie, wszystko niechaj dzieje się ku chwale Twego imienia, a przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela, radz wysłuchać nas łaskawie, gdy tak jeszcze razem wołamy.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wójś nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieku. Amen. Zdjęcia i montaż Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją Alleluja Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Muzyka Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże.

Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech opróci Pan Twarz swoją u Tobie I niech Ojcina swój święty pokój. Amen, amen, amen. Zdrowia Boże, ośpoty, Cudź nas w szal za wzięty, Panu ujazdy pokaż kąca miłość. Ze rząskochanej, świętem mego czerwym, i najpospodę, a twój i poddziwym. Muzyka Muzyka Muzyka Dzięki za oglądanie!